อนุทินของอดัมและอีฟ (The Diaries of Adam and Eve)


รู้จัก มาร์ค ทเวน กันดีใช่มั้ย? ชายผู้สร้าง ทอม ซอเยอร์ และ ฮัคเกิ้ลเบอร์รี่ ให้กลายเป็นอมตะ

นอกเรื่องนิดหน่อย เนื่องจากเพิ่งนึกอะไรได้  คือ The Adventures of Tom Sawyer นี่ถ้าเป็นคนรุ่นใหม่ชอบแปลชื่อเรื่องว่า การผจญภัยของทอม ซอเยอร์  แต่ถ้าเป็นคนรุ่นเก่าจะแปลว่า ทอม ซอเย่อร์ผจญภัย…ดูเหมือนว่าการใช้ภาษาจะเปลี่ยนไปตามกาลเวลา

แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่อยากแนะนำในตอนนี้ ปล่อยให้ ทอม ซอเยอร์ กับฮัค ฟิล พักผ่อนไปก่อน มาอ่านเรื่องที่เบาสบายจากปลายปากกาของ มาร์ค ทเวน เรื่องอื่นดีกว่า

 

The Diaries of Adam and Eve เป็นเรื่องที่อ่านเพลิน ๆ เหมือนได้ไปสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้าน แถมเป็นชาวบ้านที่ชาวคริสต์เชื่อกันว่าเป็นมนุษย์คู่แรกของโลกเสียด้วย ไม่ว่าใครได้เจออนุทินของสองคนนี้ก็คงอยากรู้อยากเห็นกันเป็นปกติ

มาร์ค ทเวน ประพันธ์เรื่องนี้ตั้งแต่ปีค.ศ. ๑๙๐๔ หรือปีพ.ศ. ๒๔๔๗ โดยเริ่มจาก Extracts from Adam’s Diary, Translated from the Original MS.

เนื่องจากไม่ชำนาญทางด้านภาษา จึงไม่รู้ว่า MS ย่อมาจากอะไร คงไม่ใช่ Microsoft อาจจะเป็น Mighty Soul หรืออาจจะเป็น Mighty Spirit อ๊ะ หรือว่า Middle School

  • -“ ช่างมันเถอะนะ

(หมายเหตุเพิ่มเติม MS ย่อมาจาก ManuScript – หนังสือเขียนด้วยลายมือ)

Extracts from Adam’s Diary (ขอย่อสั้นๆ) คือมุมมองของอดัม มนุษย์ชายคนแรก ถัดจากนั้นสองปี ทเวน จึงเขียน Eve’s Diary ขึ้นมา และคราวนี้เป็นมุมมองของ อีฟ มนุษย์หญิงคนแรกของโลก

The Diaries of Adam and Eve รวมทั้งสองเรื่องไว้ในเล่มเดียวกัน และมันก็แสดงอารมณ์ขันลึก ๆ ในมุมมองของความไม่เท่าเทียมระหว่างเพศที่ทเวนนึกออกมาอย่าง อีฟ ตัวแทนเพศหญิงที่ดูจะสนใจอยากรู้อยากเห็นและทำความเข้าใจกับสภาพแวดล้อมรอบตัวเธอ เธอตั้งชื่อสิ่งรอบตัว อย่างเช่นน้ำตกไนแองการา (เออ ก็เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าในอีเดนมีน้ำตกไนแองการาด้วย) แถมเธอยังออกกฎเรื่องนั้นเรื่องนี้ (อย่างเช่นอย่าเดินลัดสนาม!) ขนาดที่ว่าอดัมต้องไปรำพึงในอนุทินของตัวเองว่า “My life is not as happy as it was.” –ชีวิตของฉันไม่มีความสุขอย่างที่เคยเป็น ขออนุญาตฮา.. เพราะถ้าผู้ชายแต่งงานเมื่อไหร่ คงได้รำพึงแบบนี้ร้อยละเก้าสิบเก้า…

เรื่องเศร้าของชีวิตเลยนะเนี่ย

มุมมองที่แตกต่างของอดัมกับอีฟเล่าผ่านอนุทินด้วยอารมณ์ขำลึก ในขณะที่ผู้หญิงมองว่าผู้ชายนี่ไม่ค่อยสนใจเรื่องอะไรเลย แม้แต่เรื่องน่าจะสำคัญอย่างตอนอีฟรู้จักการก่อกองไฟ ได้ฟืนกลับมา อดัมยังไม่สนใจ

He picked up one to examine it, but changed his mind and put it down again. Then he went away. NOTHING interests him

แน่นอนว่าในมุมมองของอดัม เรื่องเหล่านี้มันน่าเบื่อขนาดเขาต้องหนีออกจากบ้าน แต่ไม่วายที่อีฟจะตามเจอ (ฮา…)

escaped last Tuesday night, and travelled two days, and built me another shelter, in a secluded place, and obliterated my tracks as well as I could, but she hunted me out by means of a beast which she has tamed and calls a wolf, and came making that pitiful noise again,

แต่ถึงอย่างไรก็ตาม ทั้งคู่ก็อยู่ด้วยกันผ่านเรื่องราวการกระทำผิดครั้งใหญ่ มีลูก สูญเสียลูก และจบแบบซึ้ง ตรงที่ป้ายหลุมศพอีฟ

ADAM: Wheresoever she was, THERE was Eden.

ไม่ว่าที่ใดที่มีเธอ ที่นั้นคืออีเดน

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.