White Lion: Mane Attraction


ตอนทีได้ฟังเมนแอตแทรกชันครั้งแรกก็ตงิดในใจเหมือนกันว่าเพลงสุดท้าย “แฟร์เวลทูยู” มันเหมือนจะบอกลา แต่ก็คิดว่าคงเอาไว้เป็นเพลงปิดท้ายตอนเล่นคอนเสิร์ตละมั้ง ที่ไหนได้ เป็นอัลบั้มสุดท้ายของไวต์ไลออนจริง ๆ

ก่อนอัลบั้มนี้จะวางจำหน่าย จำได้ว่าทั้งวีโตและไมก์ออกมาแย้ม ๆ ว่าอัลบั้มที่แล้ว (บิ๊กเกม) มันเบาลงไป อัลบั้มนี้จะหนักและดุขึ้น ก็ได้แต่เฝ้ารอและคาดหวังว่าอาจจะกลับไปเหมือนไพรด์ อัลบั้มมาสเตอร์พีซของวงการแกล็ม/แฮร์เมทัล แต่พอปล่อยซิงเกิลแรก “เลิฟดอนต์คัมอีซี” ออกมาก็รู้สึกว่าทำไมมันถึงธรรมดาเช่นนี้ เอาจริงแล้วไม่น่าเลือกเพลงนี้เป็นเพลงนำร่องเลย เพลงนี้ก็ดีอยู่แต่ไม่มีจุดเด่นเพียงพอจะทำให้แฟนเพลงสนใจมากนัก

สมัยที่ฟังเมนแอตแทรกชันครั้งแรกยังไม่เคยฟัง ไฟต์ทูเซอไวฟ์ อัลบั้มแรกของไวต์ไลออน ถ้าได้ฟังก่อนอาจจะไม่แปลกใจ เพราะเมนแอตแทรกชันเหมือนการย้อนกลับมาสู่รากฐานเดิมในงานชุดแรก (แทนที่จะเป็นอัลบั้มไพรด์ที่สร้างชื่อ อันนี้น่าเสียดาย) เพลง “โบรกเคนฮาร์ต” ซิงเกิลลำดับที่ 2 เคยเป็นเพลงเปิดอัลบั้ม ไฟต์ทูเซอไวฟ์ มาก่อน เอามาทำใหม่ให้ลื่นขึ้น ใส่คีย์บอร์ดปรับปรุงจนน่าสถานีวิทยุน่าจะเลือกเพลงนี้มาเปิดได้ง่าย มีท่วงทำนองติดหูและริธึมหนักแน่นมั่นคง

เปิดอัลบั้มด้วย “ไลต์แอนด์ธันเดอร์” แสงและสายฟ้าบรรเลงเกิน 8 นาที แสดงความซับซ้อนเนื้อหากล่าวถึงดินแดนในฝันที่ทุกคนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุขประหนึ่งเพลง “อิเมจิน” ของจอห์น เลนนอนในภาคฮาร์ดร็อก แต่เนื้อหาไม่เยอะไม่ซับซ้อนต้องใช้เวลาบรรเลง 8 นาทีเหมือนพยายามยัดความซับซ้อนเข้าภาคดนตรี การเปลี่ยนอารมณ์บรรยากาศทำออกมาสวยงาม วีโตบรรจงสร้างผลงานชิ้นเยี่ยมแต่ก็นำมาสู่ความขัดแย้งระหว่างทีมริธึมคือ เจมส์กับเกร็ก จนทั้งสองคนลาออกจากวงหลังอัลบั้มนี้วางจำหน่าย

ถ้าจะมีอะไรให้เสียดายก็คือเนื้อเพลงหลายเพลงออกจะธรรมดาไม่มีจุดเด่น อย่าง “ลีฟมีอะโลน” ดนตรีผสมฟังกีจาง ๆ ท่อนริฟฟ์ติดหูลงตัว แต่เนื้อร้องบวกกับเสียงร้องของไมก์กลับเหมือนผิดที่ผิดทางพิกล เสียงร้องของไมก์มีความพิเศษเฉพาะตัว แต่ก็ต้องได้รับการเกื้อหนุนจากดนตรีให้เหมาะสมด้วยเช่นกัน เหมือนอย่างในไพรด์นั่นคือจุดลงตัวทุกสิ่งอย่าง พอมาในบิ๊กเกมนั่นเห็นเลยว่าทำเกินไป ออกป็อปปวกเปียก เลยพยายามดึงความหนักกลับมา แต่ก็ดึงมาเกินไปกว่าสไตล์และสำเนียงของไมก์จะไปถึงอย่างใน “ไลต์แอนด์ธันเดอร์” “วอร์ซอง” พวกนี้คือออกมาซับซ้อนและหนักแต่โดนจำกัดด้วยสไตล์การร้องของไมก์ เนื้อเพลงซีเรียสจริงจังแต่ทำไมอ่านเนื้อเพลงพร้อมไปขณะฟังเพลงแล้วก็ยังไม่รู้สึกว่ามีอารมณ์ร่วม

และข้อด้อยอีกประการคือ เพลงในอัลบั้มนี้เหมือนอยู่คนละอัลบั้ม คือมีทั้งที่ซีเรียส หนักแน่น เน้นภาคดนตรีซับซ้อนอีพิกมาก แต่ขณะเดียวกันดันมีเพลงออกป็อปเน้นบัลลาดที่ว่ากันตามตรงเหมือนมีไว้ประดับให้มี เช่น “ยูร์ออลไอนี้ด” “อิตส์โอเวอร์” “ทิลเดธดูอัสพาร์ต” มันก็เป็นเพลงที่ส่งให้เสียงและสไตล์การร้องของไมก์เด่นอยู่บ้างแต่ไม่มีอะไรเด่นให้จดจำเท่าไหร่เลย

เมนแอตแทรกชันไม่ใช่อัลบั้มแย่มากมายอะไร เพียงแต่มันออกตามหลังอัลบั้มไพรด์ บิ๊กเกม เลยทำให้ดูด้อย กับอีกอย่างคือดูเหมือนว่าตอนนั้นทางวงคงมาถึงจุดตีบตันด้านความคิดสร้างสรรค์กันแล้ว

White Lion

Mane Attraction

Atlantic, 1991

Produced by Richie Zito

Band

  • Mike Tramp – vocals
  • Vito Bratta – guitars
  • James Lomenzo – bass
  • Greg D’Angelo – drums

Track listing

All songs written by Bratta/Tramp.

  1. “Lights and Thunder” – 8:10
  2. “Broken Heart” – 4:09
  3. “Leave Me Alone” – 4:26
  4. “Love Don’t Come Easy” – 4:11
  5. “You’re All I Need” – 4:29
  6. “It’s Over” – 5:19
  7. “Warsong” – 6:59
  8. “She’s Got Everything” – 6:56
  9. “Till Death Do Us Part” – 5:33
  10. “Out with the Boys” – 4:35
  11. “Blue Monday” – 4:23
  12. “Farewell to You” – 4:22
Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s