ต้นไม้กินคน


เชื่อหรือไม่ว่ามีต้นไม้กินคน?

หนังสือพิมพ์นิวยอร์กเวิร์ล ฉบับวันที่ ๒๔ เมษายน ค.ศ. ๑๘๗๔ ได้ตีพิมพ์เรื่องราวเกี่ยวกับนักสำรวจชาวเยอรมันชื่อ คาร์ล ลีช ซึ่งอ้างว่าได้เดินทางไปเกาะมาดากัสการ์ โดยจ้างชาวพื้นเมืองชื่อ เฮนดริก เป็นคนนำทางผู้นำเขาไปยังเผ่าพื้นเมืองที่ชื่อมิโคโด ซึ่ง ณ บริเวณนั้นเขาได้พบต้นไม้ที่แปลกประหลาดมาก รูปร่างมันเหมือนต้นสัปปะรดยักษ์สูง ๘ ฟุตสีน้ำตาลไหม้ มีใบคล้ายต้นหางจระเข้ ๘ ใบ แต่ละใบยาว ๑๑ – ๑๒ ฟุต และมีหนามแหลมที่ขอบใบ ซึ่งชุ่มไปด้วยของเหลวที่มีลักษณะคล้ายน้ำผึ้ง แตกหน่อเป็นสามหน่อมีกิ่งก้านเหมือนเถาวัลย์เลื้อยยาว

ชาวพื้นเมืองบังคับให้หญิงสาวปีนขึ้นไปต้นไม้นี้ และดื่มของเหลวที่หลั่งชโลมต้นไม้นั้น ปรากฏว่ากิ่งก้านประดุจเถาวัลย์ได้ม้วนพันหญิงสาวคนนั้นไว้ หญิงสาวกรีดร้องท่ามกลางเสียงโห่ร้องและสวดมนต์ของชาวพื้นเมือง และต้นไม้ต้นนั้นก็ได้กลืนกินชีวิตหญิงสาวคนนั้น

หากจะให้บรรยายเป็นฉากในหนังสือก็ต้องประมาณนี้

กิ่งก้านมันกวัดแกว่างประดุจงูทีหิวโหยอยู่เหนือศีรษะของหญิงสาวเคราะห์ร้ายราวกับมันเป็นปิศาจที่กำลังจ้องเหยื่อ ฉับพลันกิ่งก้านนั้นก็โอบรัดขดรอบคอและแขนเธอไว้ หญิงสาวกรีดร้องโหยหวน มันรัดคอเธออีกครั้งท่ามกลางสายตาของคนอื่นที่เฝ้าดูพิธีกรรมนี้ กิ่งก้านที่เคลื่อนไว้คล่องแคล่วราวงูเขียวตัวใหญ่รัดคอเธอด้วยพลังมหาศาลจนเธอเงียบเสียง จากนั้นทุกกิ่งก้านก็หดตัวและห่อหุ้มเธอไว้ภายในกอของมันด้วยความรวดเร็วจนมองไม่เห็นร่างของเธอ

อันนี้ก็ออกจะนิยายไปหน่อย

เข้าใจว่าบันทึกของคาร์ล ลีช น่าจะเป็นบันทึกเกี่ยวกับต้นไม้กินคนครั้งแรกที่มีการเผยแพร่ต่อสาธารณะ หลังจากนั้นก็มีหนังสือพิมพ์และวารสารอีกหลายฉบับนำเรื่องนี้ไปลง อย่างเช่น เซาธ์ออสเตรเลียรีจิสเตอร์ ในปีค.ศ. ๑๘๘๑

และอีกกว่า ๔๐ ปีหลังจากนั้น เชส ออสบอร์น อดีตผู้ว่าการรัฐมิชิแกนได้เขียนหนังสือชื่อ  มาดากัสการ์, ดินแดนต้นไม้กินคน (Madagascar, Land of the Man-Eating Tree) ออกมาในปีค.ศ. ๑๙๒๔ เล่าประสบการณ์ของเขาในการเดินทางไปมาดากัสการ์และถึงแม้ว่าจะไม่พบต้นไม้กินคนขนาดใหญ่  แต่ในหนังสือเล่าว่าคนพื้นเมืองทุกคนที่เขาพบ ยืนยันกับเขาว่ามีต้นไม้ชนิดนี้จริง

บางคนเชื่อว่าถ้าเชส ออสบอร์น รู้ว่าหนังสือพิมพ์ที่ตีพิมพ์เรื่องนี้ครั้งแรกคือนิวยอร์กเวิร์ลอาจจะไม่ดั้นด้นไปค้นหาต้นไม้นี้ก็เป็นได้ เพราะชื่อเสียงของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ไม่ค่อยดีในเรื่องสร้างข่าวขึ้นมาเองหลายเรื่อง

(ข้อมูลบางแห่งลงรายละเอียดว่าคนเขียนเรื่องนี้คือ เอ็ดมันด์ สเปนเซอร์ เป็นทำงานในนิวยอร์กเวิร์ลนั่นเอง)

วิลลี่ ลีย์ ได้เขียนหนังสือ ซาลาแมนเดอร์กับสิ่งมหัศจรรย์อื่น ๆ (Salamanders and other Wonders) ตีพิมพ์ในปีค.ศ. ๑๙๕๕ ในหนังสือเล่มนี้บอกว่าทั้งต้นไม้กินคนและชาวพื้นเมืองที่เรียกว่ามิโคโด ตามที่คาร์ล ลิช เขียนบันทึกไว้นั้นไม่มีอยู่จริง และยังเป็นที่น่าสงสัยว่าคาร์ล ลีช มีตัวตนจริงหรือไม่?

ถึงแม้ว่ามาดากัสการ์จะมีต้นไม้ที่กินสัตว์เป็นอาหาร (เช่นเดียวกับในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และออสเตรเลีย) ซึ่งส่วนใหญ่แค่ย่อยสลายซากแมลงเท่านั้น แต่ก็มีบางชนิดที่ใหญ่พอจะจับสัตว์ตัวเล็กๆ อย่างหนูมาหล่อเลี้ยงชีวิต แต่ที่จะใหญ่โตพอจะจับสัตว์ขนาดใหญ่ เช่นมนุษย์ มาเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงชีวิตนั้นยังไม่เคยพบ

ไม่ใช่แค่มาดากัสการ์เท่านั้น หนังสือ ใต้ปันกาห์ (Under the Punkah) ของ ฟิล โรบินสัน ตีพิมพ์เมื่อปีค.ศ. ๑๘๘๑ เล่าเรื่อง “ลุง” เดินทางไปรอบโลก และได้พบกับต้นไม้กินคนที่นูเบีย บรรยายว่าต้นไม้ใหญ่นี้ซ่อนอยู่กลางป่าเฟิร์นในนูเบีย มันผิดแผกจากพืชที่อยู่ในบริเวณใกล้เคียงทั้งหมด เป็นต้นสูงใหญ่ มีผลเป็นรูปไข่สีทองหยดน้ำผึ้งประกายลูกแพร์ ตามใบจะมีน้ำค้างแปลก ๆ เกาะอยู่ ซึ่งจะหยดลงบนพื้นดินด้านล่างตลอดทั้งวันทำให้บริเวณนั้นมีต้นไม้ใบหญ้าเขียวชอุ่ม ใบมีหนามแหลมคมสีเขียว

แต่ถ้าสัตว์ตัวใดเข้าไปใกล้จะโดนใบที่มีหนามแหลมคมโอบรัดและดูดกินจนเสียชีวิต เพื่อนร่วมทางของลุงโดนต้นไม้นี้กิน และลุงกับเพื่อนร่วมทางต้องดิ้นรนเอาชีวิตรอดกลับมา

หนังสือทะเลและแผ่นดิน (Sea and Land) ของ เจ ดับเบิลยู โบล เมื่อปีค.ศ. ๑๘๘๗ ก็ได้เขียนถึงต้นไม้ในอัฟริกาและอเมริกากลางชื่อ ยา-ที-โว ซึ่งแปลว่า ฉันเห็นคุณ บรรยายว่าเป็นต้นไม้ขนาดใหญ่มีใบเหมือนงูยักษ์ที่ดำรงชีพด้วยการกินสัตว์เป็นอาหาร

ดูเหมือนว่าอาจจะเป็นเรื่องนี้ที่ทำให้ เอช จี เวลล์ ได้แรงบันดาลใจในการเขียนเรื่อง ดอกกล้วยไม้ประหลาด (The Flowering of the Strange Orchid) ในปี ค.ศ. ๑๘๙๔ ซึ่งปล่อยกลิ่นทำให้คนมึนงง และสูบเลือดคนเป็นอาหาร หรือ วันของเหล่าทริฟฟิดส์ (The Day of the Triffids) ของ จอห์น ไวลด์แฮม และภาพยนตร์ร้านเล็กสยองขวัญ (The Little Shop of Horrors) ในปีค.ศ. ๑๙๖๐

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.