ข้ามไปยังเนื้อหา

Bad Company In Concert: Merchants of Cool


แบดคัมปะนีเป็นอีกวงที่มีอายุยืนยาวมาหลายรุ่น เปลี่ยนตัวสมาชิกกันหลายครั้งหลายหน แต่ว่าเสียงร้องที่เป็นเอกลักษณ์ที่คนฟังนึกถึงก็ต้องพอล ร็อดเจอร์เป็นอันดับแรก เป็นจุดขายของดีวีดีชุดนี้เลยก็ว่าได้

นอกจากพอล ร็อดเจอร์แล้วยังมีไซมอน เคิร์กมือกลองผู้ร่วมบุกเบิกตั้งวงมาด้วยกัน น่าเสียดายว่าไม่มีมิก ราล์ฟกับบ็อบ เบอร์เรล มือกีตาร์และมือเบสผู้ร่วมก่อตั้งกลับมารวมตัวด้วย (แล้วพอมิก ราล์ฟ กลับมาเล่นกีตาร์ในวงอีกครั้ง พอล ร็อดเจอร์กับไซมอน เคิร์กก็ไม่อยู่ร่วมวงด้วยแล้ว และเลิกคิดเรื่องการกลับมารียูเนียนของสมาชิกยุคก่อตั้งและคลาสสิกได้เลย เพราะบ็อบ เบอร์เรลเสียชีวิตไปเมื่อปีค.ศ. 2006 ด้วยอาการหัวใจวาย…วงเล็บซะยาว)

แบดคัมปะนีตั้งวงช่วงต้นทศวรรษ 70 โดยตอนนั้นฮือฮามีคนพูดถึงกันพอสมควร เพราะแต่ละคนมาจากวงดนตรีที่มีชื่อเสียงด้วยกันทั้งนั้น คือ พอล ร็อดเจอร์กับไซมอน เคิร์กมาจากวงฟรี ส่วนมิก ราล์ฟมาจากวง มอทท์เดอะฮูเปิ้ล และบ็อบ เบอร์เรลมาจากวงคิงคริมสัน และได้ผลิตงานชั้นเยี่ยมเอาไว้หลายอัลบั้มในช่วงทศวรรษ 70 จนกระทั่งตัดสินใจยุบวงกันไปในปีค.ศ. 1980

แต่พอปีค.ศ. 1986 ไซมอน เคิร์กกับมิก ราล์ฟก็ตัดสินใจทำวงแบดคัมปะนีใหม่ โดยมีสมาชิกเปลี่ยนหน้าหลายคน จนกระทั่งปีค.ศ. 1998 ความฝันของแฟนเพลงรุ่นเก่าก็เป็นจริงเมื่อบ็อบ เบอร์เรล กับพอล ร็อดเจอร์ กลับมาร่วมงานอีกครั้งแล้วก็ทำเพลงใหม่เพื่อเอามาเพิ่มในงานรวมฮิต ดิออริจินัลแบดคัมปะนีแอนโธโลจี (The Original Bad Company Anthology) ไม่นานมิกกับบ็อบก็ลาออกไป ทางวงเลยนำแจ๊ส โรไชร์ มือเบส กับ เดฟ คอลเวลล์ที่เคยรับหน้าที่มือกีตาร์วงแบดคัมปะนีช่วงต้นทศวรรษ 90 เสริมทีมแทน

และนี่ก็คือช่วงเวลาในดีวีดีแผ่นนี้ซึ่งบันทึกการแสดงสดมาจากการแสดงสองรอบในเดือนมกราคม ค.ศ. 2002 แต่ว่าเอามาต่อกันแบบเนียน ๆ ไม่รู้สึกถึงอาการกระโดด (ถ้ามองข้ามเครื่องแต่งกายที่เปลี่ยนไป)

เพลงที่เลือกมาแต่ละเพลงเป็นเพลงฮิตของวงแทบทั้งนั้น เริ่มต้นด้วย “เบิร์นนิง สกาย” เพลงเด่นจากยุค 70 ซึ่งเล่นได้แน่นมาก เนื้อเสียงและเทคนิคการร้องของพอลยังคงเยี่ยมยอด ต่อด้วยเพลงฮิตยกมาเป็นขบวนทั้ง “แคนท์ เก็ต อีนัฟ” “กู้ด เลิฟวิง กอน แบด” “ฟีล ไลค์ เมคกิง เลิฟ” “ร็อกสตีดดี” “มูฟวิง ออน” เพลงพวกนี้ถ้าใครรู้จักแบดคัมปะนีก็ต้องรู้จักเพลงพวกนี้กันอยู่แล้ว

นอกจากนี้ยังเอาเพลงของฟรีมาเล่นด้วยคือ “ออล ไรท์ นาว” ซึ่งเล่นได้ดีเป็นพิเศษ เดฟ คอลเวลล์ทำหน้าที่มือกีตาร์ได้ดี ถึงแม้ว่าไม่ค่อยออกมาแรงอย่างที่คิดเอาไว้ก็ตาม ยิ่งในเพลง “ออล ไรท์ นาว” ที่มันจะต้องเก๋าด้วยเสียงร้องออกโทนบลูส์ของพอล สลับกับเสียงกีตาร์คม ๆ เก๋า ๆ แต่นี่ไม่มีความแรงอย่างที่คิดเอาไว้เลย คือไม่ได้หมายความว่าเดฟเล่นไม่ดี น่าจะเป็นการมิกซ์ที่ไม่ดีมากกว่า ลองเปลี่ยนไปใช้ 5.1 แล้วก็ไม่มีอะไรดีขึ้น มิหนำซ้ำรู้สึกเหมือนว่าเวลาเปลี่ยนระบบเสียงไปเป็น 5.1 แล้วย่านความถี่ต่ำมันสร้างความอึดอัดผิดปกติ ส่วนภาพที่ออกมาอยู่ในเกณฑ์เฉลี่ย ไม่ดีมากนัก และไม่เลวร้ายเกินไปนัก

ต่อด้วยเพลงจากสมัยฟรีอีกเพลงคือ “วิชชิง เวลล์” ได้มือกีตาร์รับเชิญขึ้นมาสองคนคือสแลชกับ นีล ฌอน ทำให้เพลงนี้เป็นไฮไลท์ขึ้นมานิดหน่อย และตอกย้ำระบบเสียงในดีวีดีแผ่นนี้ว่าไม่ค่อยดีอย่างเป็นรูปธรรมอีกครั้ง คือชนาดได้นีล ฌอน กับ สแลช มาเล่นกีตาร์เสียงกีตาร์ยังไม่พุ่งออกมาอย่างที่ควรจะเป็นเอาเสียเลย จากนั้นก็ต่อด้วยเพลงชื่อเดียวกับวง โดยพอลหลบไปเล่นเปียโนอยู่ด้านหลังของเวที ดีที่ยกพื้นสูงเลยเด่นขึ้นมาหน่อย

แต่ละเพลงที่นำมาเล่นในงานนี้ ค่อนข้างจะคงสไตล์เดิมไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากที่คุ้นหูกันอยู่ไม่มีอะไรที่แปลกตาแปลกใจ จะมีที่ดูจะสร้างความประหลาดใจอยู่บ้างคือในเพลง “ดีล วิธ เดอะ พีชเชอร์ ” ที่เอาเพลง “ทิกเก็ต ทู ไรด์” กับ “ไอ ฟิล ฟายน์” ของเดอะบีทเทิลส์เข้ามาเล่นด้วย ซึ่งถ้าใครคาดหวังความแปลกใหม่คงจะผิดหวัง แต่สำหรับคนที่อยากฟังเพลงคุ้นหูที่ฟังมานับครั้งไม่ถ้วนตามประสาแฟนเพลงรับรองว่าได้ฟังแบบที่ได้ฟังในอัลบั้มไม่ผิดหวังแน่นอน  แถมท้ายดีวีดีด้วยเพลง “โจ แฟบูลัส” เพลงใหม่ (ในตอนนั้น) แต่เป็นเวอร์ชันตอนซ้อมเพลง ก็ฟังได้อารมณ์ตามแบบแบดคัมปะนีที่อยู่ในระดับเยี่ยมน่าฟัง

ในส่วนของเอ็กตรา แถมมาก็มีประวัติวงให้อ่านไม่กี่หน้า เป็นประวัติย่อแบบย่อจริง ๆ เพียงแค่ให้รู้จักความเป็นมาของวงคร่าว ๆ เท่านั้น  ส่วน แทร็คบายแทร็คคอมเมนท์สก็เป็นข้อความย่อของสมาชิกแต่ละคนอธิบายถึงที่มาของเพลง และมีส่วนดิสโครกราฟีซึ่งไม่มีอะไรมากไปกว่าหน้าปกอัลบั้มและปีที่ออกจำหน่ายโฟโตแกลเลอรี ส่วนใหญ่ก็เป็นภาพจากการแสดงสด มีสมาชิกแต่ละคนมาให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับเรื่องของวง กับเบื้องหลังเรื่องราวหลังเวที ซึ่งดูอารมณ์ดีไม่เลว ส่วนเฟมัส เฟรนด์ก็เป็นความเห็นสั้น ๆ ของคนดังที่มาพูดถึงความประทับใจที่มีต่อแบดคัมปะนีอย่าง สแลช มิก โจนส์ (วงฟอเรนเนอร์), นีล ฌอน

ถ้าเป็นแฟนเพลงแบดคัมปะนีอยู่แล้ว ดีวีดีชุดนี้ทำออกมาตอบสนองความคาดหวังได้ดี จะมีข้อเสียคือไม่ใช่สมาชิกยุคเก่าสมัยที่พวกเขารุ่งโรจน์อยู่เท่านั้นเอง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: