Pro Pain: Run for Cover


Pro Pain วง metalcore ฝีมือระดับคงเส้นคงวาตลอดระยะเวลา 10 กว่าปีออกงานมาก็หลายชุดอยู่ บัดนี้ถึงเวลาเอาเพลงชาวบ้านมาหากินได้แล้ว ไอ้การเอาเพลงคนอื่นมาทั้งอัลบั้มแบบนี้ถ้าไม่ใช่เพราะ “หากินง่าย” ก็เป็นเพราะต้องการเอาเพลงที่ตัวเองชื่นชอบมาบรรเลงใหม่เป็นการคารวะ หรือไม่ก็ตีความใหม่อย่างที่อยากให้เพลงนั้นเป็นในแบบที่ตัวเองคิด

ซึ่งก็แล้วต่อมุมมองของคนฟังจะตัดสินเองว่ามันเป็นอย่างไร สมาชิกในยุคนี้ก็ประกอบด้วย  Gary Meskil – vocals and bass; Eric Klinger – guitar; Tom Klimchuck – lead guitar; Eric Matthews – drums.  โดยส่วนตัวไม่เคยมอง Pro Pain เป็นวงดนตรีระดับเกรด A ฟังงานของพวกเขากี่อัลบั้ม กี่ครั้ง ก็ยังมองว่าดนตรีของพวกเขาเป็นดนตรีที่ “ฟังได้” แต่ถ้ามีอย่างอื่นให้ฟังดีกว่านี้ ก็จะเลือกฟังวงดนตรีอื่นๆ  แต่ลักษณะของการนำเอาดนตรี New York hardcore มาเล่นกับดนตรี post-thrash นั้นต้องจัดว่าเป็นการบรรเลงที่ไม่เบาเลย…ฝีมือฉกาจพอตัว

เปิดหน้าปกดูภายในก็เห็นข้อความบอกเล่าสั้นๆว่าทำไมจึงเลือกเพลงนั้นเพลงนี้มาทำใหม่ อ่านแล้วก็นึกๆอยู่ในใจว่าพวก Pro Pain นี่มันชอบเพลงเหมือนกับตูเลยว่ะ กว่า 80 เปอร์เซ็นต์ในงานชุดนี้ เป็นเพลงจากวงดนตรีที่ชอบเป็นการส่วนตัว ดังนั้น ความรู้สึกที่เป็นไปในทางบวกจึงเกิดขึ้นง่ายๆ แต่งานในชุดนี้ซึ่ง  10 เพลงจาก 14 เพลง เป็นเพลงมาจากวงดนตรีแนว punk และ hardcore ซึ่งโดนนำมายำเพลงในแบบ metalcore ซึ่งถ้าคุณไม่ใช่แฟนเพลงของ Pro Pain หรือว่าชอบเพลงในแนว punk และ hardcore มาก่อนคุณอาจจะมีปัญหากับบทเพลงเหล่านี้ได้ง่ายๆ เพราะถึงจะเคลือบสำเนียง metal เอาไว้มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

มันจะเป็นดนตรีในแบบ Pro Pain ที่หลายๆคนชื่นชอบ ฟังแล้วมันส์ดียิ่งนัก บางเพลงไม่เคยได้ยินมาก่อน ได้ฟังพวก Pro Pain เอามาเล่นก็รู้สึกว่าต้นฉบับท่าทางจะน่าสนใจไม่เบาเหมือนกัน อย่างเช่น Terpentin ของวง Bohse Onkelz เป็นเพลงที่ขึ้นต้นมาก็ออก pop ติดหูง่ายแบบพวก punk กลายพันธุ์ทั้งหลายที่ทำเพลงสนุกๆ เป็นที่ตั้ง แต่ว่าน่าสนใจไม่เลวกับ sense การทำเพลงที่ติดหูแบบนี้  ในส่วนของดนตรี metal ที่เลือกมาเล่นมีเพลง Circle of the Tyrants ของ Celtic Frost ที่ดูเหมือนว่ายังทำได้ไม่ค่อยถึงต้นตำรับนัก คือของเดิมมันจะมีลักษณะของ Doom ที่ดูลึกลับมากกว่านี้หน่อย พอเอามาทำเป็นดนตรีในแบบนี้แล้วความขลังมันหายไป

แต่ว่ากับเพลง Refuse/Resist ของ Seputula ที่เอามาทำใหม่กลับทำได้ดีเป็นพิเศษ ดูมีสไตล์ขี้นมาหน่อย หรือว่าจะเป็น South of Heaven ของ Slayer อันสุดแสนจะสะใจ ถึงแม้ว่าจะไม่เถื่อนเท่าต้นฉบับ แต่ก็เคารพและเอาใจใส่กับเพลงที่เล่นออกมา

จัดว่าเป็นอีกวงที่ทำงานได้คงเส้นคงวาและมีมาตรฐานของวงอย่างไม่มีอะไรน่าผิดหวัง ซึ้อไปแล้วไม่เสียดายสตางค์ ยิ่งถ้าเป็นแฟนเพลง Pro Pain กันมาก่อน รับรองว่ายังสะใจกันเหมือนเดิม แม้ว่าจะไม่ใช่เพลงของพวกเขาเองก็ตาม

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.