ข้ามไปยังเนื้อหา

Riff of Power


ระยะหลังมานี่ดูเหมือนว่าวงเมโลดิกเดธจะกลับมาอีกครั้งด้วยฝีมือของวงอย่างชิลเดรนออฟบอดอม ยิ่งเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมาได้ฟังวงนอร์ธเธอร์ก็ยังรู้สึกว่าวงพวกนี้มันน่าจะเป็นพวกเพาเวอร์เมทัลมากกว่านะ เพราะด้วยลักษณะของท่อนริฟฟ์ที่บรรเลงและการเรียบเรียงดนตรีส่วนใหญ่แล้วจะออกมาทาง เพาเวอร์เมทัล เสียเยอะ ซึ่งโดยส่วนตัวแล้วค่อนข้างจะชอบริฟฟ์แบบเพาเวอร์เมทัลที่วงดนตรีเหล่านี้กระแทกกระทั้นกันอย่างเมามันส์ ได้ฟังคราวใด ก็ชื่นใจคราวนั้น

ลักษณะที่ว่าชอบก็คือการกระแทกริฟฟ์นั้นจะมุ่งตรงทะยายไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วห้าวหาญคือโดยธรรมชาติของดนตรีแต่ละสาขาก็จะมีริธึมของตัวเอง ถ้าเป็นพวกฮาร์ดคอร์หรือนูเมทัล หลายคณะจะเล่นกับเรสต์โน้ตและพวกอัปบีต เมื่อก่อนเคยลองแกะเพลงของคอร์นเล่น ๆ ก็ประมาณ 5-6 ปีก่อนได้มั้ง ปรากฏว่ามึนมากเพราะต้นฉบับเล่นใช้กีตาร์ 7 สาย แล้วยังตั้งสายต่ำกว่ามาตรฐานเพิ่มเข้าไปอีก กีต้าร์ที่ใช้เป็นกีตาร์ 6 สายธรรมดา เอาแค่จูนสายให้ต่ำลงเพื่อจะได้เสียงแบบกีตาร์ 7 สายแล้ว ยังต้องตั้งสายให้ต่ำกว่านั้นไปอีก 1 เสียงเต็ม สายมันก็หย่อนแกว่งไปมาได้เสียงแปลก นี่ยังไม่นับบรรดาสารพันเอฟเฟ็คต์ที่ใส่เข้าไปในเสียงกีตาร์อีกด้วย จากนั้นมาก็ไม่คิดอยากจะแกะเพลงพวกมันเล่นอีกเลย

แต่สำหรับเพาเวอร์เมทัลแล้วมันง่ายกว่ามาก เด็กรุ่นใหม่ไร้สมองบางคนถึงกับยักไหล่แล้วหล่นคำว่า “idiot” กับริฟฟ์ของวงเพาเวอร์เมทัลทำให้เกิดอาการคันteen ขึ้นมากระทันหัน ทั้งที่เห็นชื่นชอบริฟฟ์แบบชิลเดรนออฟบอดอม ทั้งที่ลักษณะของริฟฟ์เหล่านี้มันมีพื้นฐานมาจากที่เดียวกัน และเล่นแบบเดียวกันด้วยซ้ำไป คือต้องเข้าใจกันก่อนว่าท่อนริฟฟ์และลักษณะของดนตรีแบบนี้มันมีรากฐานมาจากพวก straight – ahead metal ที่รุ่งเรืองตอนต้นทศวรรษ 1980 ท่อนริฟฟ์จะเหมือนกับรถไฟความเร็วสูงที่โลดแล่นไปบนราง คือพอเริ่มแล้วก็ไปเลยไม่มีโยกย้ายซ้ายทีขวาทีลักษณะนี้แหละที่ชอบมากเป็นพิเศษ

เทคนิคที่นำมาใช้บ่อยๆ ในการกระแทกริฟฟ์ให้ได้อารมณ์แบบนี้ก็คือ palm muting  และเล่นด้วย straight 8th – note ตัวอย่างของวงที่เล่นแบบนี้มีมากมาย เช่น ชาโดวส์ฟอล, นอร์ธเธอร์ลองดูกันที่นอร์ธเธอร์ก่อนก็แล้วกันลักษณะของตัวอย่างที่ยกมานี่เป็นริฟฟ์คล้ายกับที่นอร์ธเธอร์เล่นในเพลง “อันลีชเฮล” ในอัลบั้ม มิเรอร์ออฟแมดเนส จะเห็นว่ามันเล่นได้ง่ายมาก เพียงแต่ใช้เทคนิค palm muting ให้ถูกจังหวะแค่นั้นเอง การเล่น palm muting ก็คือการใช้ฝ่ามือข้างที่ดีด เอาไปวางทาบเบาๆ บนสายกีตาร์ ขณะดีดเพื่อจะให้เกิดเสียงทึบๆ และที่สำคัญก็คือเล่นแบบ downstroke หรือดีดลงอย่างเดียว เพื่อให้เกิดน้ำหนักของเสียงที่หนักแน่น

อีกวิธีที่จะดัดแปลงให้มันเล่นง่ายขึ้นก็คือ การลองเล่นแบบ drop D หรือการลดสายที่ 6 สายบนสุด ที่เป็นเสียง E ให้ลงมาเป็นเสียง D จะทำให้การวางนิ้วง่ายขึ้นเล็กน้อย ลองดูในภาพที่สองที่ลงให้ดู คอร์ดแบบเดียวกันแต่อันล่างจะเห็นได้ว่ามันง่ายในการวางนิ้วบนเฟร็ทมากกว่าอันข้างบน

สำหรับริฟฟ์อันที่สองนี้ลองฟังเพลงของชาโดวส์ฟอลจะได้ยินการเล่นแบบใช้ริฟฟ์เดิม แต่ว่าเล่นรอบแรกจะเล่นโดยใช้เทคนิค palm-muting ส่วนในรอบที่ต้องการให้เป็นเสียงร้องกลับปล่อยไม่ใช้ palm-muting เป็นการสร้าง texture ที่แตกต่างกัน และทำให้น่าฟังมากขึ้น เป็นลูกเล่นเล็กน้อยที่ทำให้บทเพลงน่าสนใจมากขึ้น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: