Def Leppard: Hysteria


ดนตรีป็อป เมทัลอาจจะเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับคนที่เรียกตัวเองว่า “คอเมทัลตัวจริงเสียงจริง” แต่ในอีกด้านหนึ่ง มันคือการประณีประนอมระหว่างโลกของดนตรีที่หนักแน่นจริงจังเข้ากับท่วงทำนองอันรื่นหู ท่อนฮุคที่ติดหูง่าย

ปัญหาก็คือว่า จะรักษาสมดุลระหว่างดนตรีป็อปกับดนตรีเมทัลได้อย่างไรโดยไม่เสียศูนย์ เหมือนอย่างวงป็อปเมทัลรุ่นปลายทศวรรษแปดสิบ ที่ออกป็อปเกินหน้าเกินตาจนก่อเกิดความระอาไปทั่ว การรักษาสมดุลอย่างที่ Def Leppard ได้ทำเอาไว้ในช่วงอัลบั้ม Pyromania ร่วมกับโรเบิร์ต จอห์น “มัทท์” แลงค์ น่าจะเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับดนตรีป็อปเมทัลที่ไม่กระป๋องเกินไป

Def Leppard ก่อตั้งวงกันมาในช่วงปลายทศวรรษเจ็ดสิบ เป็นวงดนตรีร่วมรุ่น New Wave of British Heavy Metal อย่างเช่น Iron Maiden, Saxon ในช่วงแรกๆ พวกเขาเล่นดนตรีกันคล้ายๆ กับฮาร์ดร๊อครุ่นพี่เช่น AC/DC (โดยเฉพาะในส่วนของริธึ่มกีต้าร์) แต่การได้ร่วมงานกับ มัทท์ แลงค์ ทำให้พวกเขาค่อยพัฒนาเสียงที่กลายเป็นเอกลักษณ์ของ Def Leppard ได้ในที่สุด

ถ้าจะชี้เฉพาะเจาะจงว่า “เสียงแบบ Def Leppard” เป็นอย่างไร น่าจะลองหาอัลบั้ม Pyromania มาฟัง เพราะจะได้ยินการเล่นดนตรีที่ออกจะเนี้ยบในด้านการประสานเสียง ถ้าฟังในระบบสเตริโอเต็มรูปแบบจะได้อารมณ์มาก ท่อนริฟฟ์ไม่หนักและไม่ดุ แต่มีการวางหนุนเนื่องต่อกันดี เนื้อหาของเพลงก็เอามันส์เข้าว่า อัลบั้ม Pyromania ประสบความสำเร็จเกินความคาดหมาย ส่งให้ Def Leppard ขึ้นมายืนอยู่แถวหน้าของวงการดนตรี และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ดนตรีป็อปเมทัลเริ่มตื่นตัวมากยิ่งขึ้น

แต่หลังจากประสบความสำเร็จอย่างสูงกับ Pyromania สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นเมื่อริค อัลเลน มือกลองของทางคณะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์จนเสียแขนไปข้างหนึ่งเมื่อปี 1985 ถ้าเป็นวงอื่นๆ ริคคงต้องระเห็จจากวงไปแล้ว แต่สำหรับ Def Leppard กลับให้โอกาสที่จะมาคุมริธึ่มเหมือนเดิม โดยใช้เทคโนโลยี่ให้เป็นประโยชน์กับเสียงกลองของริค

และเนื่องจากอัลบั้มชุดนี้ใช้เวลาในการทำงานถึงสี่ปี (เพราะเกิดอุบัติเหตุทางรถยนตร์กับริค อัลเลนจนต้องเสียแขนไป) เดิมทีตั้งใจจะให้ จิม สไตน์แมน มาเป็นคนโปรดิวซ์ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นไนเจล กรีน จนกระทั่งปี 1987 งานโปรดิวซ์จึงกลับมาสู่ในมือของ โรเบิร์ต จอห์น “มัทท์” แลงค์ คนที่ช่วยสร้างงานโปรดักชั่นในงานชุด Pyromania ทำให้ ทางฝ่ายบัญชีของทาง Def Leppard ประมาณการว่าถ้า Hysteria จะต้องขายให้ได้ห้าล้านชุด ถึงจะคุ้นทุน ซึ่งถ้าคาดหวังว่ายอดขายจะเป็นแบบ Pyromania ซึ่งขายได้ถึงเก้าล้านแผ่น ยอดจำหน่ายห้าล้านชุดก็ไม่ใช่เรื่องที่ยากเกิจไปนัก แต่ผลที่ออกมาในช่วงแรกมันไม่ได้ขายดีอย่างที่หวัง เพราะว่ามันทำยอดจำหน่ายได้เพียงสามล้านแผ่นเท่านั้นในช่วงแรก

โชคดีที่อัลบั้มนี้มีเพลง “Pour Some Sugar On Me” ซึ่งเป็นเพลงที่ใส่เข้ามาภายหลังเมื่อตอนที่เกือบจะทำงานในสตูดิโอเสร็จสิ้นลงแล้ว แต่เมื่อโจ เอลเลียต นักร้องนำของวงได้ลองเล่นเพลงนี้ในสตูดิโอและมันไปสะดุดหู มัทท์ แลงค์เข้าอย่างจัง เป็นเหตุให้เพลงนี้รวมอยู่ในงานชุดนี้ด้วย และเมื่อมันตัดออกมาเป็นแผ่นซิงเกิ้ล มันก็ช่วยชุบชีวิตให้กับอัลบั้ม Hysteria จนในที่สุดทำยอดจำหน่ายไปได้ถึงสิบห้าล้านชุดสบายๆ

Line Up

  • Joe Elliot: Vocal
  • Steve Clark: Guitar
  • Phil Collen: Guitar
  • Rick Savage: Bass
  • Rick Allan: Drums

Track List:

  1. Women [5:41]
  2. Rocket [6:34]
  3. Animal [4:02]
  4. Love Bites [5:46]
  5. Pour Some Sugar on Me [4:25]
  6. Armageddon It [5:21]
  7. Gods of War [6:32]
  8. Don’t Shoot Shotgun [4:10]
  9. Run Riot [4:38]
  10. Hyteria [5:49]
  11. Excitable [4:19]
  12. Love and Affection [4:35]
โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.