ข้ามไปยังเนื้อหา
โฆษณา

YES: Tales from Topographic Oceans


โปรเกรสซีฟร็อกเป็นคำที่ขลังในตัวเอง เวลาได้ยินว่าใครเล่นแนวโปรเกรสซีฟร็อกแล้วจะรู้สึกว่าฝีมือคนเล่นต้องไม่ธรรมดาและมากด้วยไอเดีย แต่บางทีงานที่ทำไม่ตอบสนองต่อความคาดหวังจนโดนตำหนิเละก็มี แม้แต่วงเยสเองก็โดนตำหนิอยู่หลายอัลบั้ม ยิ่งอัลบั้มยูเนียนนี่โดนกระหน่ำหนักเสียผู้เสียคนเสียเครดิตไปเยอะ จนมีคำเย้ยหยันว่ามีคนซื้ออัลบั้มนั้นเพราะหน้าปกฝีมือของโรเจอร์ ดีนก็มี

แม้แต่อัลบั้มนี้ เทลส์ ฟรอม โทโปกราฟฟิค โอเชียนส์ ก็เป็นอีกหนึ่งอัลบั้มที่แฟนเพลงเยสคิดว่าไม่ใช่งานระดับยอดเยี่ยมมากนัก แต่ก็ไม่ถึงกับเลวร้ายอะไร อันที่จริง ถ้าจะพูดถึงงานระดับมาสเตอร์พีชแล้วน่าจะหยิบงานชุดฟราไจล์มาแนะนำมากกว่า แต่ว่าในบรรดาอัลบั้มของเยสที่หยิบมาฟังบ่อยในช่วงหลังกลับเป็น เทลส์ ฟรอม โทโปกราฟฟิค โอเชียนส์  ยิ่งฟังก็ยิ่งรู้สึกว่างานนี้ออกมาซับซ้อนเกินความจำเป็น

เทลส์ ฟรอม โทโปกราฟฟิค โอเชียนส์ ทำออกมาเป็นอัลบั้มคู่มี 4 เพลง สมัยเป็นแผ่นเสียงก็บรรจุหน้าละเพลงด้วยความยาวเพลงเฉลี่ย 20 นาที นำเสนอเป็นคอนเซ็ปต์มาตั้งแต่หน้าปกอัลบั้ม เนื้อหาของอัลบั้มนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของโยคี พระรามหรรษา โยคะนันทะ ผู้นำจิตวิญญาณโยคีมาสู่ชาวตะวันตก (เอ่อ…ไม่แน่ใจว่าอ่านถูกหรือไม่? Paramahansa Yogananda)

การเปลี่ยนมือกลองจากบิล บรูฟอร์ดมาเป็นอลัน ไวท์ สร้างความผิดหวังให้แฟนเพลงส่วนหนึ่ง เทียบลีลาการตีกลองแล้วค่อนข้างจะแตกต่างกันมากอยู่ โดยเฉพาะรายละเอียดลูกเล่นต่าง ๆ ก็อาจจะเป็นส่วนหนึ่งทำให้อัลบั้มนี้ขาดไดนามิกอันเคยมีในอัลบั้มก่อนหน้า คือถ้าเอาแค่การคุมจังหวะไม่หลุดก็คงไม่มีปัญหาอะไร แต่บิล บรูฟอร์ดเป็นคนตีกลองแบบมีท่วงทำนองละเอียดอ่อน เลยทำให้อลัน ไวท์ดูเป็นมือกลองที่ด้อยลงไปเล็กน้อย ทั้งที่ฝีมือจัดเข้าขั้นดีคนหนึ่ง ที่แย่หน่อยก็เห็นจะเป็นเรื่องสัดส่วนดนตรีที่เล่นกันยาวนาน และบางช่วงเหมือนย้อนรอยเอาของเดิมที่เคยใช้ในอัลบั้มก่อนกลับมาใช้อีกครั้ง ถ้าเทียบกับอัลบั้มที่ออกมาก่อนหน้านี้คือ เดอะเยสอัลบั้ม  ฟราไจล์ และ โคลสทูดิเอดจ์ แล้วเหมือนพลังความสร้างสรรค์ในงานชุดนี้ดิ่งเหวไปเลย

แต่กระนั้น อัลบั้ม เทลส์ ฟรอม โทโปกราฟฟิค โอเชียนส์ ก็ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในอังกฤษและอันดับหกในอเมริกา ด้วยความสามารถเฉพาะตัวของสมาชิกแต่ละคน ที่ช่วยประคับประคองให้บทเพลงมันดูใหม่ขึ้น เรียบเรียงดนตรีกันได้ชวนงุนงงสงสัย  ยิ่งใน “เดอะ รีวิลลิง ซายซ์ ออฟ กอด” เปิดมาด้วยท่วงทำนองเสียงสวดที่ให้ความรู้สึกขลัง มีท่วงทำนองที่ฟังง่ายและงดงาม โดยเฉพาะเสียงซินธ์ของริค เวคแมนวาดลวดลายได้เด็ดขาด แต่ที่เด็ดมากก็คือ “ริชวล”ที่คีย์ของเพลงล่องลอยไปเรื่อย ๆ คล้ายงานอวังการ์ดแจ๊ส ความสับสนที่เข้ามาในบทเพลงที่เหมือนผ่านไปผ่านมานี่มีลักษณะการวางโครงสร้างแบบการประพันธ์บทเพลงคลาสสิค คือไม่ได้เขียนเพลงในรูปแบบของดนตรีป็อป หากแต่สร้างเป็นลักษณะของธีมแล้วมีการดัดแปลงจากจุดหนึ่งไปจุดหนึ่ง แต่จะกลับมาเน้นธีมเป็นระยะ

งานนี้เป็นเหมือนผลจากความอ่อนล้า และพยายามจะสร้างงานให้ดีเหมือนเดิม แต่จิตวิญญาณของเยสมันเริ่มจะเปลี่ยนไป ไม่ได้เต็มเปี่ยมอย่างเช่นในสามอัลบั้มก่อนหน้านั้น

YES: Tales from Topographic Oceans

Atlantic Records, December 14, 1973 (UK), January 9, 1974 (U.S.)

Line Up:

  • Jon Anderson – Vocal
  • Steve Howe – Guitar
  • Chris Squire – Bass
  • Rick Wakeman – Keyboard
  • Alan White – Drums

Track List:-

  1. The Revealing Science of God (Dance of the Dawn) 20:27
  2. The Remembering (High the Memory) 20:38
  3. The Ancient (Giants Under the Sun) 18:34
  4. Ritual (Nous Somnes Du soleil) 21:35
โฆษณา
No comments yet

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: