Stairway to Heaven – Highway to Hell


ช่วงนี้กำลังนั่งลิตส์รายชื่อเทป/ซีดี ในความครอบครองของตัวเอง ใครจะไปเชื่อว่ามันเป็นงานที่ยากเกินกว่าคาดหมาย ด้วยเหตุผลง่ายๆคือ เวลาหยิบเทป (หรือซีดี) เก่าๆ มาดูแล้วอดเปิดฟังไม่ได้ งานนี้ท่าทางจะยาว

แต่ที่กำลังสนใจมากที่สุดก็คือบรรดางานที่เรียกกันว่าทริบิวท์ซึ่งมีอยู่หลายชุด ถ้าย้อนกลับไปเมื่อประมาณกว่ายี่สิบปีที่ผ่านมาเวลาเห็นงานพวกคัฟเวอร์หรือไม่ก็งานพวกทริบิวท์จะตรงรี่เข้าไปหาเกือบจะทันที เหตุผลง่าย ๆ ก็คือวงดนตรีที่เหล่าวงดนตรีนำมาสดุดีนั้นมันเป็นวงที่รู้จักดีอยู่ก่อน และเมื่อได้ฟังเพลงที่เรารู้จักที่เล่นโดยวงดนตรีที่ก็รู้จักบ้าง (ไม่รู้จักบ้าง) มันก็เป็นเรื่องที่ถือว่าปลอดภัยพอควร แต่ว่าพอเวลาผ่านไป ได้เจองานที่เรียกว่าห่วยพูดได้เต็มปากเลยว่าบางงานเสียดายเงิน ไม่น่าหลวมตัวซื้อไปให้เสียดายเงินเลย

คำว่าคัฟเวอร์กับทริบิวท์ (cover & tribute) มีความหมายคล้ายกัน คือเอาเพลงของคนอื่นมาเล่น เพียงแต่ว่าทริบิวท์จะออกมาในทางสดุดียกย่อง ทำเพลงมาทริบิวท์ให้ใครก็คือการสดุดีนักดนตรีหรือวงดนตรีคณะนั้น ซึ่งการคัฟเวอร์มันก็มีเสน่ห์อยู่ตรงที่ว่าจะเอามาทำเป็นเพลงในแบบของตัวเอง หรือว่าจะเคารพต้นฉบับแบบไม่กระดิก? ส่วนใหญ่หรือจะเรียกว่าเกือบทั้งหมดจะมีการเรียบเรียงลักษณะเฉพาะตัวลงไปในเพลงนั้นด้วย เป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งในการฟังการตีความของคนที่จะนำเพลงที่ผู้คนรู้จักดีอยู่แล้วมาทำใหม่

งานแรกที่ประทับใจมากและรู้สึกเสียดายที่สุดก็คืองานชุด สแตร์เวย์ ทู เฮฟเวน ไฮเวย์ ทู เฮลล์ (Stairway to Heaven Highway to Hell) งานนี้ต้องบอกว่าตอนซื้อมาไม่ได้สนใจอะไรมากมายนัก แต่กลายเป็นว่าพอได้ฟังแล้วก็จะฟังซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกระทั่งทุกวันนี้เทปหมดสภาพไปเรียบร้อย ต้องหาซีดีมาเก็บแทน และฟังได้เรื่อย ๆ จริง ๆ อัลบั้มนี้

งานชุดนี้เป็นงานการกุศลเพื่อมูลนิธิที่มีชื่อว่า Make a Difference Foundation หารายได้ช่วยผู้ติดยาเสพติด ดังนั้นเพลงที่เลือกมานี่จะเป็นเพลงของศิลปินที่เคยใช้ยาเสพติดหรือไม่ก็ติดเหล้าอย่างหนักจนกระทั่งวันสุดท้ายในชีวิต เพลงที่เลือกมาในงานชุดนี้ประทับใจทุกเพลง ต้องยกเครคิตให้กับผู้อยู่เบื้องหลังทั้งสองคน คือ บรูซ แฟร์แบรน และ ด็อก แม็กกี (ซึ่งต้องมาทำงานชุดนี้เพราะต้องคดีขนกัญชาเข้าประเทศ เลยต้องบำเพ็ญประโยชน์ให้สังคม) การทำงานชุดนี้ถือได้ว่าเป็นตัวแทนของยุคสมัย 80 ที่แฮร์แบนด์กำลังเฟื่องฟูได้เป็นอย่างดี ไม่ว่าจะเป็น “มาย เจเนอเรชัน” เพลงเก่าของเดอะฮู ในเวอร์ชั่นกอร์กีพาร์ค วงดนตรีฮาร์ดร็อกจากรัสเซีย พูดถึงวงนี้แล้วค่อนข้างจะเสียดายฝีมือนะ เพราะพอมาฟังอัลบั้มเต็มของพวกเขาแล้วรู้สึกธรรมดาเกินไปหน่อย แต่ฝีมือทีบรรเลง “มาย เจเนอเรชัน” ทำได้หนักแน่นดี

คาดว่าเพลงในอัลบั้มนี้น่าจะเป็นที่คุ้นหูของสาวกกะโหลกเหล็กกันดี รวมถึงวงดนตรีที่มาเล่นนี่ต้องถือว่าอยู่ในระดับหัวแถวของวงการในช่วงเวลานั้นเสียด้วย แต่ไฮไลท์ของงานมาอยู่ในสองเพลงสุดท้าย คือใน “โมบีดิก” นั้นเป็นการบรรเลงกลองร่วมกันของเจสัน บอนแนมที่น่าจะมาเป็นตัวตายตัวแทนของพ่อได้ดี แล้วยังมีติโก  ทอเรส  มือกลองวงบองโจวี กับมิกกี เคอรี มือกลองของเซอไวเวอร์ (ต่อมาไปอยู่กับเดอะคัลท์) มาร่วมแจม เป็นการบรรเลงกลองสามคน ที่มิกซ์เสียงแยกแชนแนล ซ้าย-ขวาให้ฟังกันไปเลย แต่ที่ทำให้สนใจป็นพิเศษก็คือการแจ่มร่วมกันในเพลงสุดท้ายนั่นแหละ เมื่อ เพราะมันเป็นการแจมที่สนุกเอาการทีเดียว

อัลบั้มนี้เป็นงานที่ฟังสนุก ทั้งการรำลึกความหลังถึงเจ้าของเพลงดั้งเดิม ฟังการบรรเลงของวงที่เอามาบรรเลงใหม่ อาจจะไม่มีอะไรแปลกใหม่หวือหวามาก แต่ก็สุขใจพอควร

Track Listing:-

  1. My Generation – Gorky Park
  2. Holidays In The Sun – Skid Row
  3. I Can’t Explain – Scorpions
  4. Purple Haze – Ozzy Osbourne
  5. Teaser – Mötley Crüe
  6. The Boys Are Back In Town – Bon Jovi
  7. Move Over – Cinderella
  8. Moby Dick – Drum Madness (live)
  9. Hound Dog / Long Tall Sally / Blue Suede Shoes / Rock And Roll – (live)
โฆษณา

Published by Friday I am in Rock

Lover and Hater, A profound liar of all time.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: