Ozzy Osbourne


Ozzy Osbourne ผู้ยิ่งใหญ่แห่งวงการดนตรีเมทัล หนึ่งในผู้ร่วมบุกเบิกแผ้วถางเส้นทางดนตรีเฮฟวีเมทัลให้เกิดขึ้นในโลกใบนี้

ในโลกนี้มีใครหลายคนที่ไม่น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างเอาเสียเลย อย่างชายคนหนึ่งที่ร่ำสุราเป็นอาจิณตั้งแต่เพิ่งอายุเข้าวัยทีน พอโตอีกหน่อยก็แวะเวียนสถานีตำรวจเป็นว่าเล่น แต่ดันมีชื่อเสียง ทำเงินได้เยอะ โดยไม่ทิ้งสันดานเดิมเรื่องร่ำสุรา ยาเสพติดแบบไม่เว้น เคยไปละเลงสีในล็อบบี้โรงแรมดังระดับโลก เคยเมาแล้วซ่าปัสสาวะราดรดกำแพงป้อมอลาโมอันเลื่องลือ แถมตอนนั้นยังสวมชุดนอนของผู้หญิงอยู่ซะด้วย เคยเมาแล้วกัดนกพิราบเลือดสาดในวันที่เจรจาทางธุรกิจ และเคยกัดหัวค้างคาวบนเวที!! แถมคล้ายว่าจะเป็นคนรักครอบครัว  ยอมรับเรื่องลูกตัวเองติดยาได้อย่างสงบ โดยเขาได้แต่บอกว่าจะสอนลูกได้อย่างไรในเมื่อตัวเขาเป็นตัวอย่างที่เลวมาก่อนลูกเกิดเสียอีก…

ที่เล่ามาเป็นเพียงวีรเวรวีรกรรมของชายคนหนึ่ง คนที่ไม่ชอบเขาอาจจะเรียกเขาว่าสถุล ใครที่ไม่คุ้นเคย เมื่อได้ยินได้ฟังวีรกรรมอันบรรเจิดของเขา อาจจะลงความเห็นในใจว่าไอ้นี่มันคนบ้า อาจจะมีบ้างบางคนที่นิยมชมชื่นอาจจะเรียกเขาแบบหยอกเย้าเชิงเอ็นดูว่าไอ้หมูตอน คนที่มองสถานะภาพของเขาในทุกวันนี้อาจจะเรียกเขาว่าร็อกสตาร์ แต่ใครต่อใครส่วนใหญ่เรียกเขาว่า ออซซี

ออซซี ออสบอร์น ประสบความสำเร็จมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1970 ในฐานะนักร้องนำวงแบล็กซับบาธ (Black Sabbath) และยืนระยะยาวคงสถานะร็อกสตาร์มาได้โดยตลอด เทียบกันในส่วนของความสำเร็จทางการตลาดแล้วเขาไม่เป็นรองใครในแวดวงร็อก และ (ถ้าไม่ลำเอียงจนเกินไป) ทุกวันนี้ประสบความสำเร็จมากกว่าแบล็กซับบาธเสียอีก (หมายถึงความสำเร็จทางการตลาดไม่เกี่ยวกับทางคุณค่าทางดนตรี) และที่สำคัญก็คือ เขาเป็นคนที่เลือกมือกีตาร์มาร่วมงานด้วยเก่งมาก แต่ละคนที่เคยร่วมงานกับเขาทุกคนล้วนเป็นที่ยอมรับในเรื่องฝีมือกีตาร์ และเมื่อมีคนถามเขาว่ามีวิธีการดูยังไงว่ามือกีตาร์คนไหนใช่ คนไหนไม่ใช่ ออสซี ออสบอร์น ตอบเพียงสั้น ๆ ว่า เรื่องแบบนี้มันอยู่ที่รสนิยม มันไม่มีเหตุผล เพียงแค่ฟังแล้วจะรู้ว่าใช่เลยคนนี้ และดีใจที่คนอื่นชอบรสนิยมในการเลือกมือกีตาร์ของเขา

โดยส่วนตัว ออสซี ออสบอร์น ชื่นชมมือกีตาร์อย่างเอ็ดดี แวน แฮเลน และ แรนดี โรดส์  เป็นพิเศษ คือต้องเป็นคนที่เล่นกีตาร์แล้วได้อารมณ์ด้วย ซึ่งเขายังยกตัวอย่างถึง อิงเวย์ มาล์มสทีน ว่าเป็นมือกีตาร์ที่เก่งแต่สำเนียงที่ออกมามัน “เย็นชาเกินไป” ส่วน สตีฟ วาย ก็เล่นเก่งเกินไป เก่งจนไม่เหมือนมนุษย์เล่น…(อันนี้จะว่าชม สตีฟ วาย ก็ได้ แต่ในความหมายของออสบอร์น คือ ฟังเหมือนเครื่องจักรเล่น ไม่มีวิญญาณมนุษย์)

จอห์น ไมเคิล ออสบอร์น (John Michael Osbourne) เกิดที่เมืองเบอร์มิงแฮม ประเทศอังกฤษ วันที่ 3 ธันวาคม ค.ศ.1948 (พ.ศ. 2491) ครอบครัวฐานะยากจน พ่อเป็นกรรมกรโรงงาน เขาเคยรำลึกความหลังสมัยนั้นว่าเขามีเพียง “ถุงเท้าหนึ่งคู่ รองเท้าหนึ่งคู่ เสื้อแจ็กเก็ตกับกางเกงอย่างละตัว ไม่เคยสวมชั้นใน…” โอ…ช่างเป็นชีวิตที่รันทดอะไรอย่างนั้น พ่อหมูน้อย ๆ แห่งเบอร์มิงแฮม!!!

แน่นอน ใครก็ตามที่เกิดในครอบครัวแบบนั้น ยากที่จะได้รับการศึกษาที่ดี ชีวิตของเขาเลยหมิ่นเหม่กับอาชญากรรมเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นประจำ แต่ก็ยังดีที่เขายังได้สัมผัสกับดนตรีบลูส์และร็อกแอนด์โรลดี ๆ อย่าง ชัค เบอร์รี ที่พี่สาวของเขาโปรดปราน แต่ชีวิตวัยเด็กของเขาไม่ราบรื่นนัก เขามีปัญหากับโรคดีสเลเซีย (Dyslexia) ซึ่งเกี่ยวกับการอ่านหนังสือ และยังโดนรังแกและล่วงละเมิดตั้งแต่อายุ 11 ขวบเท่านั้น

“ทุกสิ่งที่คุณเป็นตอนเด็กมันจะส่งผลกระทบต่อชีวิตที่เหลือของคุณ” ออสซีบอกอย่างนั้นในหนังสือพิมพ์ เดลิมิเรอร์ เมื่อปีค.ศ. 2018 “ถ้าคุณก่อร่างกำแพงด้วยก้อนหินคุณก็จะได้กำแพงที่ไม่มั่นคงนักเมื่อเสร็จแล้ว”

“จะมีเด็กสองคนรอผมตอนกลับบ้านหลังเลิกเรียน และจะรังแกผมเสมอ พวกเขาจะบังคับให้ผมถอดกางเกงและอะไรที่น่าอายพวกนั้น พวกนั้นจะจับต้องของสงวนของผมและ…มันน่ากลัวมาก ครั้งแรกมันเกิดขึ้นต่อหน้าพี่สาวของผมและมันส่งผลกระทบกับผมไปตลอด มันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอตอนที่ผมกลับบ้าน เหมือนว่าไม่มีวันจบสิ้น”

พออายุได้ประมาณ 14 ปี เดอะบีเทิลส์สร้างปรากฎการณ์ทั่วเกาะอังกฤษ พ่อหนุ่มน้อยของเราก็สนใจอยากเป็นนักดนตรีกับเขาบ้าง และหลังจากอายุ 15 ชีวิตการศึกษาเขาก็จบลงพร้อมกับการเริ่มต้นทำงานในโรงงานผลิตชิ้นส่วนเครื่องจักรไปจนถึงโรงฆ่าสัตว์ อายุ 17 ก็โดนส่งตัวเข้าเรือนจำวินสันกรีนหกสัปดาห์ โทษฐานขโมยโทรทัศน์ (แต่ดันทำหลุดมือตอนพยายามหนี แต่ก็ได้เสื้อผ้าไปขาย) ความจริงคดีของเขาจ่ายค่าปรับก็ไม่ต้องเข้าเรือนจำ แต่พ่อของเขาไม่ยอมจ่ายค่าปรับให้เพราะอยากดัดนิสัยออสซี เมื่อออสซีออกจากเรือนจำ เขาได้ของที่ระลึกเป็นรอยสักที่โคนนิ้วมือทั้งสี่ (นิ้วชี้ถึงนิ้วก้อย) เป็นตัวอักษรที่อ่านได้ความว่า OZZY ซึ่งโลกทั้งโลกรู้จักเขาในนามนั้น

หลังจากนั้น ชีวิตเขาก็เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น เมื่อพ่อเขาเจียดเงินไปซื้อพีเอให้หนึ่งชุด ซึ่งมันเป็นใบเบิกทางให้วงดนตรีหลายวงต้องยอมรับให้ออสซีเป็นนักร้องนำ เพราะในสมัยนั้นไม่ใช่ว่าใครจะมีพีเอกันได้ง่าย ๆ ราคาไม่ใช่น้อย ๆ คือพูดง่าย ๆ ออสซี ออสบอร์น ร้องเพลงห่วยยังไง คนก็ต้องยอมเพราะว่ามีพีเอเป็นของตัวเอง ดูจะเป็นตรรกะที่ชวนปวดกะโหลกดีแท้

และนั่นคือจุดเริ่มต้นของอาชีพนักดนตรีของออสซี!

มาดูกันว่า มือกีตาร์ที่เคยร่วมงานกับออสซี ออสบอร์น เป็นใครกันบ้าง.

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.