Apocalyptica: Apocalyptica


เชื่อว่าหลายคนคงรู้จักวงนี้จากอัลบั้มแรกของพวกเขาที่นำเอาบทเพลงของเมทัลลิกามาบรรเลงใหม่ในอัลบั้ม เพลย์เมทัลลิกาบายโฟร์เชลโล (Play Metallica by Four Cellos) แล้วพอมางานชุดที่สอง อินควิสสิชันซิมโฟนี (Inquisition Symphony) พวกเขาก็ยังเอาเพลงของวงดังหลายคณะมาเล่นอีก จนถึงงานชุดที่ 3 คัลท์ (Cult) ถึงได้มีบทเพลงของตัวเองอยู่เกือบทั้งอัลบั้ม แต่ช่วงหลังดูเหมือนว่าชื่อของพวกเขาในบ้านเราออกจะเงียบๆ ลงไปสักหน่อย

ด้วยดีกรีของนักดนตรีที่จบจากซีเบลเลียสอคาเดมีอันมีชื่อเสียงในฟินแลนด์ ก็เป็นเครื่องรับรองระดับความรู้ทางดนตรีของพวกเขาได้พอสมควร แต่ถ้าพูดถึงการนำเอาดนตรีคลาสิคัลมาหลอมรวมกับเมทัลโดยอาศัยเซลโลเป็นเครื่องมือนี่ต้องบอกว่าอารมณ์บางอย่างมันดูเปลี่ยนไป จะให้มันเป็นเมทัลแบบที่คุ้นเคยกันก็คงไม่ค่อยได้

ในส่วนของสมาชิกวงก็มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกกันเล็กน้อยจากที่รู้จักกันในปีค.ศ. 1996 จากสี่คนตอนนี้เหลืออยู่สามคน  โดยสมาชิกดั้งเดิมเหลืออยู่สองคนคือ Paavo Lötjönen กับ Eicca Toppinen ส่วนอีกคนเพิ่งเข้ามาในปีค.ศ. 2000 คือ Perttu Kivilaakso พวกเขากลับมาด้วยการใช้ชื่ออัลบั้มง่ายๆ ว่า อะโพคาลิปติกา (Apocalyptica)  ซึ่งมีทั้งเพลงที่มีเสียงร้องและเพลงบรรเลง พร้อมกับมีแขกรับเชิญมาช่วยหลายคน  แต่คนที่น่าสนใจเป็นพิเศษก็คือ เดฟ ลอมบาโด เพราะหลัง ๆ มานี่ไม่ค่อยได้ยินฝีมือของเดฟมากนัก ได้ฟังการรัวกระหน่ำในเพลง “ฟิชชีส์” ช่วยให้หายคิดถึงไปได้หน่อย แต่จุดหลักของบทเพลงก็ยังเป็นเสียงเชลโลอยู่เหมือนเดิม

เริ่มกันด้วยเพลง “ไลฟ์เบิร์น” ที่ฟังเป็นเมทัลมากเสียงร้องของ Lauri Ylonen จากวงเดอะลาสมัส (The Rasmus) ได้อารมณ์ของยุค 80 ที่ยังไม่แรงเกินไป (นึกถึงไบร์ดออฟเดสทรัคชันก็ได้ อารมณ์คล้ายกัน)  พอเข้า “คูทาโม” เสียงเซลโลก็ฉายแววเปล่งประกายทันควัน คือโทนคัลเลอร์โดยธรรมชาติให้เสียงทุ้มลึกและเนิบช้าแบบนี้ กระตุ้นอารมณ์ด้วยจังหวะอันงดงามแพรวพราวของกลอง และการ มิกซ์เสียงในชุดนี้ทำได้ดีด้วย ช่วยส่งคุณสมบัติของเสียงเครื่องดนตรีแต่ละชนิดมาชัดเจน มี เนื้อเสียงไม่ปนเปคลุมเครือ ยิ่งใน “ดิสเทรคชัน” ยิ่งเห็นได้ชัดถึงความสามารถของพวกเขา ใครที่ชอบเพลงช้าก็มี “บิทเทอร์สวีท” ร้องโดยลอรีกับวิลล์ (จากวง H.I.M) เพลงนี้อารมณ์เศร้าดีมาก โดยส่วนตัวคิดว่าเสียงเซลโลเหมาะกับเพลงเศร้าเป็นพิเศษ อย่าง “แฟเวลล์” ที่อารมณ์ออกไปทางนิวเอจกลาย ๆ หรืออย่างเพลง “รัสกา” ก็เช่นกัน

แต่เพลงเร็ว แรง ตามแบบเมทัลยังเป็นจุดขายที่แสดงฝีมือของพวกเขาได้ดี ไม่ว่าจะเป็น “ฟิชอาย”, บีเทอัลฟอร์กีฟเนส” หรือ “เฟทัล เอเรอร์” แต่ละเพลงแสดงความสามารถด้านการเรียบเรียงได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ

งานนี้แนะนำสำหรับคนที่ชอบเรื่องการเรียบเรียงดนตรี ทำออกมาได้ดี และมีอารมณ์น่าคล้อยตาม น่าสนใจมาก

Line Up:

  • Eicca Toppinen – Cello
  • Paavo Lötjönen – Cello
  • Perttu Kivilaakso – Cello

Track list:-

  1. “Life Burns!” (feat. Lauri Ylönen) – 3:06
  2. “Quutamo” – 3:28
  3. “Distraction” – 3:56
  4. “Bittersweet” (feat. Lauri Ylönen and Ville Valo) – 4:26
  5. “Misconstruction” – 3:56
  6. “Fisheye” – 4:09
  7. “Farewell” – 5:33
  8. “Fatal Error” – 2:59
  9. “Betrayal/Forgiveness” (feat. Dave Lombardo) – 5:13
  10. “Ruska” – 4:39
  11. “Deathzone” – 4:33

the hidden track after Deathzone starts at 6:41 is “En Vie” (feat. Manu) – 3:28. Deathzone in total is 10:15.

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.