Gypsy Rose (Album)


ต้องบอกว่าปีนี้ยังไม่ได้ฟังเฮฟวีเมทัลใหม่ ๆ ที่มีสไตล์แบบยุคแปดสิบเลย ไม่นับพวกเมโลดิกเพาเวอร์เมทัล หมายถึงเมทัลแบบแกล็มเมทัลหรือว่าพวกแฮร์เมทัล จนกระทั่งอะไรสักอย่างดลใจให้แผ่นยิบซีโรสมาอยู่ในมือ

ควานหาข้อมูลหน่อยว่าพวกเขามีความเป็นมาอย่างไร ดันไปเจอว่าวงนี้ก่อตั้งเมื่อปีค.ศ. 1981 โห…ตกตะลึงและคิดว่าน่าจะเป็นการเข้าใจผิด เพราะถ้าเป็นวงเก่าขนาดนั้นควรจะเคยได้ยินชื่อมาบ้างแล้วสิ ปรากฏว่าเป็นการตั้งวงโดยไม่มีอัลบั้มออกมาเป็นชิ้นเป็นอัน เพราะพอจะทำอัลบั้ม ก็มีเหตุให้โดนยกเลิกสัญญา จนกระทั่งต้องแยกวงไปในปี 1991 และเพิ่งกลับมารวมตัวกันอีกครั้งในปีค.ศ. 2004 เสียดายก็แต่มือกลองคนแรกของวงเลิกตีกลองไปตั้งแต่ยุบวงเมื่อครั้งกระโน้น เลยต้องหามือกลองคนใหม่มาตีแทน นอกนั้นคือสมาชิกหน้าเดิมของวง

ใครว่าเฮฟวีเมทัลสูญพันธุ์ไปแล้ว? งานนี้เถียงขาดใจ ไม่ตายเฟ้ย!!! อย่างน้อยตราบใดที่ยังมีคนฟังเมทัลอยู่มันจะสูญพันธุ์ได้อย่างไร? แต่ไอ้คนที่เล่นดนตรีแบบนี้น่ะสิที่หายไปทุกวินาที เซ็งทุกครั้งเมื่อได้ฟังงานจากนักดนตรีที่ตัวเองชื่นชอบดิ่งสู่หุบเหวหายนะ ก็ถ้าทำออกมาแล้วขายไม่ออกก็น่าเห็นใจอยู่หรอกนะ

อย่างงานของนูโนเป็นต้น ไม่ทราบทำไมถึงทำดนตรีแบบป็อปพังก์อย่างน่าเสียดายในการเล่นริฟฟ์เจ๋ง ๆ มีสไตล์อย่างสมัยทำเอ็กซ์ทรีม (แต่พอไปดูคอนเสิร์ตที่มาเล่นที่เอยูเอ โอ..แม่จ้าว…โคตรมันส์) หรือแม้แต่งานเดี่ยวล่าสุดของพอล กินเบิร์ตได้ฟังแล้วก็แบบเดียวกับนูโนเลย ป็อปพังก์ไม่ได้แสดงแสนยานุภาพให้ชื่นใจเลยพ่อคุณ

แค่เสียงกีตาร์คำรามครวญครางในเพลงแรก “เวนยูลีฟแอ็ตไนท์” ก็ไม่ต้องสงสัยอะไรแล้ว ออกมาในเมืองไทยคงแป้กเอาได้ง่าย ๆ ไม่ใช่สำเนียงนูเมทัล ไม่มีสำเนียงแบบพวกสมัยใหม่ให้ระคายหู ต่อกันด้วยเพลงมันส์ใน “ยูไดร์ฟมีเครซี” และ “พรอมิสทูสเตย์” ถึงจะเป็นเพลงจังหวะเร็วหน่อย แต่มันก็มีท่วงทำนองอยู่ ยิ่งในช่วงคอรัสติดหูมาก จากนั้นก็มาพักหูกันด้วยเพลง “มูนไลท์” เพลงบัลลาดช้า ๆ ทำออกมาได้ดีตามแบบมาตรฐาน และกลับมาเพลงแรงอีกครั้งใน “ยูอาร์เดอะวัน” ไม่รู้ว่าหูเพี้ยนไปหรือเปล่า ฟังท่อนคอรัสแล้วนึกถึง สกอร์เปียนส์มากๆ

ฟังงานชุดนี้จบแล้วรู้สึกเหมือนย้อนเวลากลับไปช่วงปลายทศวรรษ 80 ทำเอาสงสัยว่าทุกวันนี้จะมีคนสนใจดนตรีแบบนี้กันอีกมากแค่ไหน? สำหรับแผ่นนี้แน่ใจว่าทางบริษัทลิมปิดอายส์คงจะนำเข้ามาขายนะ แล้วบริษัทนี้ก็มีการวางจำหน่ายเฉพาะจุดหาลำบากเหมือนกันสำหรับคนที่ไม่เคยคุ้นมาก่อน

งานชุดนี้อยู่ในระดับดีคือไม่ถึงกับดีเยี่ยมหรือว่าพลาดไม่ได้ ยิปซีโรสเป็นวงดนตรีที่เล่นเฮฟวีเมทัลสไตล์ 80 เต็มตัว (ถ้าจะให้เจาะจงลงไปก็ต้องบอกว่าเป็นแบบแฮร์เมทัลนั่นเลย) ฟังงานชุดนี้จบก็ไม่สงสัยว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในสมัย 80 เหตุผลข้อแรกที่นึกออกมาทันควันก็คือไม่มีความโดดเด่นเพียงพอ ยิ่งถ้าย้อนคิดไปหน่อยว่าถ้างานชุดนี้ออกมาในยุค 80 รับรองว่าพวกเขาจะโดนวงอื่นอีกเป็นพันเป็นหมื่นวงลบรัศมีของพวกเขาอย่างง่ายดาย

ก็ต้องยอมรับความจริงว่าดนตรีฮาร์ดร็อก/เอโออาร์/เมโลดิกเฮฟวีเมทัล เป็นดนตรีพ้นยุคสมัยไปแล้ว แต่ไม่ได้หมายความว่าดนตรีสายพันธุ์นี้จะปราศจากคนสนใจ ดูอย่างงานอัลบั้มแรกของวงยิปซีโรสดูก็ได้

มองในแง่ดีร็อกไม่มีวันตาย ถึงจะชราเพียงใดก็ยังร็อกกันได้

มองในแง่ร้าย กลับมาทำไม?

Line-Up:-

  • Häkan Gustafsson – Vocal
  • Martin Kronlund – Guitar
  • Mats Bostedt – Bass
  • Rikard Quist – Keyboard
  • Imre Daun – Drums

Track Listing:-

  1. When You Leave At Night
  2. You Drive Me Crazy
  3. Promise To Stay
  4. Moonlight
  5. You Are The One
  6. Queen Of The Night
  7. Burning
  8. Light Up My Way
  9. Decembernight
  10. Fender 59′
  11. The Look In Your Eye
  12. Solitude (Bonus Track)
โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.