Prince: 3121


จู่ๆ Prince ก็ออกอัลบั้มใหม่แล้วมันก็ขึ้นไปอยู่อันดับหนึ่งบิลบอร์ดชาร์ท (ก่อนจะตกลงมาอย่างรวดเร็ว) เป็นอัลบั้มอันดับหนึ่งที่เขาไม่ได้สัมผัสมานาน…ตั้งแต่ปลายๆทศวรรษ 80s การขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสัปดาห์แรกนี่ค่อนข้างประหลาดใจเพราะอัลบั้มที่แล้ว; Musicology มันออกจะเงียบมาก แม้มันจะเป็นอัลบั้มที่ใครต่อใครก็ยกย่องว่า Prince กลับมาทำงานที่ยอดเยี่ยมมากๆ แต่ยอดขายมันไม่ดีจนกระทั่ง Prince ทนไม่ไหว เอามันไปแจกให้คนที่มาดูคอนเสิร์ตของเขาเสียอย่างนั้น

นับจากช่วงทศวรรษ 90s เป็นต้นมา ชื่อเสียงของ Prince ก็จางหายไปกับปัญหาทางด้านสัญญากับบริษัทต้นสังกัด (ยังจำ Slave กับศิลปินที่เคยเป็นที่รู้จักในนาม Price ได้ใช่มั้ย?)  แต่ปัญหาเหล่านั้นมันก็จบไปแล้ว เช่นเดียวชื่อเสียงของ Prince ที่ไม่ต่อเนื่อง  ทำอัลบั้มออกมาก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จทางการขาย แต่ว่าถ้าออกทัวร์เมื่อไหร่ประสบความสำเร็จทุกครั้ง (ช่วงปี 2004 เขามีรายได้จากทัวร์เกือบ 60 ล้านดอลล่าร์)  ซึ่งเป็นชะตากรรมเดียวกับศิลปินอีกหลายๆ คนที่เริ่มขายงานไม่ออก (เจอ MP3 ตีกระจุย) และต้องอาศัยการแสดงสดเป็นตัวทำรายได้

กลับมาฟัง 3121 มันยังคงมีเอกลักษณ์ของ Prince เหมือนที่มันเคยมี ไม่ว่าจะเป็นเพลงฟั้งค์ที่สร้าง groove ได้เซ็กซี่ในเรื่องราวของ sex ที่ไม่ค่อยโฉ่งฉ่างน่าเกลียด (แต่เปิดเผยมาก) อย่าง “Lolita” มันเป็นป๊อปที่แฝงเสียงซินธ์ที่เซ็กซี่เป็นเอกลักษณ์ของเขา ซึ่งจะหาฟังได้อีกในหลายๆ เพลงเช่น “Kiss” และ “Black Sweat” นี่คือทางถนัดของ Prince ที่หาคนเลียนแบบได้ยาก  โดยเฉพาะ “Black Sweat” นี่เป็นเพลงจังหวะไม่เร็วแต่ชวนโยกที่แฟนเพลงของ prince ไม่ผิดหวังแน่ๆ ถ้าอยากฟังในด้านโซลก็มี “Inscnse and Candles” และ “Satisfied “  ถ้าอยากฟังเพลงบัลลาด ก็มี “Te Amo Corazon” ที่มีกลิ่นอายของลาติน แต่อารมณ์ยังคงอ่อนหวานตามแบบเพลงบัลลาดของ Prince   โดยรวมๆ 3121 มีความซับซ้อนมากกว่างานชุด Musicology มันไม่ได้มีเพียงบทเพลงที่ทำให้นึกถึงคืนวันเก่าๆ สมัยที่เขายังรุ่งเรืองในทศวรรษ 80s เท่านั้น แต่ยังมีการไหลลื่นออกไปในแนวทางใหม่ๆ ซึ่งมีศิลปินจำนวนน้อยที่สามารถไหลต่อยอดงานของตัวเองไปได้โดยไม่เสียเอกลักษณ์ดั้งเดิม

งานนี้ Prince ยังคงรับเหมาร้องและเล่นดนตรีเองเกือบทั้งหมด อาจจะมีแขกรับเชิญมาช่วยบรรเลงบ้าง แต่หลักๆ มีเขาทำงานเพียงคนเดียว พลังในบทเพลงออกมาได้ลงตัวและเข้มข้น ดูเหมือนจะหาจุดนำเสนอได้ดีกว่า Musicology ในด้านของการเล่นกับดนตรีฟั้งค์และร็อค  เสียงซินธ์ดูจัดจ้านและรุกเร้ามากขึ้น

นี่เป็นงานที่ดีที่สุดของ Prince ในรอบเกือบๆ สองทศวรรษ!!!

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.