Loveless Cafe

Summer of Love


ฤดูร้อนแห่งความรัก

ในช่วงฤดูร้อนปีค.ศ. 1967 (พ.ศ. ๒๕๑๐) เกิดปรากฏการณ์ทางสังคมที่น่าจดจำครั้งหนึ่งเมื่อผู้คนเกินแสนคนเดินทางมาสู่ถนนไฮต์-แอสบิวรี (Haight-Ashbury) ในซานฟรานซิสโก

ณ เวลานั้น กระแสฮิปปี้กำลังแพร่ไปในหลายแห่งทั่วอเมริกาและยุโรป

แต่แหล่งใหญ่ที่ถือเป็นศูนย์กลางและจุดกำเนิดอยู่ที่ย่านนี้ ไฮต์-แอสบิวรี่

ฤดูร้อนแห่งความรัก กลายเป็นเหตุการณ์ที่สรุปความเป็นฮิปปี้ กลิ่นกัญชาคละคลุ้ง ผู้คนอบอวลไปด้วยโอสถหลอนจิต เสรีภาพทางเพศ ความคิดสร้างสรรค์ แบ่งปันความรักและมิตรภาพโดยไม่เลือกที่รักมักที่ชัง(?) ขบวนการต่อต้านค่านิยมดั้งเดิมของสังคม และน่าจะเป็นครั้งแรกที่คนรุ่นหนุ่มสาวออกมาแสดงพลังทางสังคมครั้งใหญ่

ใส่เครื่องหมายปรัศนี (?) ไว้ที่คำว่ามิตรภาพโดยไม่เลือกที่รักมักที่ชัง เพราะในช่วงเวลาเดียวกันนั้นมีความวุ่นวายเกิดขึ้นอันเนื่องจากเรื่องสีผิวหลายครั้ง โดยกลุ่มคน แอฟริกัน-อเมริกัน

ย่านไฮต์-แอสบิวรี่ กลายเป็นแหล่งรวมตัวของเหล่านักศึกษาที่สนใจศิลปะไซคิเดลิคจากซานฟรานซิสโกสเตตคอลเลจ (San Francisco State College ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น San Francisco State University) หลายคนในกลุ่มนั้นถึงขั้นยุติชีวิตนักศึกษาในรั้วมหาวิทยาลัยเพื่อที่จะได้ประสบการณ์จริงกับวงดนตรี และการใช้ชีวิตภายใต้โอสถลวงจิต โดยยึดเอาอพาร์ทเมนต์สไตล์วิกตอเรียนในย่านถนนไฮต์เป็นที่พำนัก

แนวคิดเรื่องการ “แบ่งปัน” ได้รับการขยับขยายเป็นรูปธรรม อย่างเช่นกลุ่มผู้ก่อตั้งโรงละคร Diggers ได้แจกอาหารฟรีและจัดหาที่พำนักแก่ผู้ที่ยังไม่รู้จะไปไหน กลุ่มทางการแพทย์ก็เปิดคลินิกรักษาฟรี. และที่เหนือสิ่งใด ก็คือการใช้ยาเสพติดแพร่หลาย. เหล่านี้ทำให้ชื่อเสียงของย่านไฮท์-แอสบิวรี่เป็นที่รู้จักในเวลาอันรวดเร็ว.

และเมื่อกิตติศัพท์ของย่านไฮต์-แอสบิวรี่แพร่สะพัด  ก็มีเหล่าหนุ่มสาวจากทั่วสารทิศเดินทางเข้ามาโดยในหนังสือ American Decades: 1960-1969 โดย ริชาร์ด เลย์แมน (Richard Layman) ระบุว่า ในเดือนมิถุนายน 1966 มีฮิปปี้อยู่ในย่านถนนไฮท์ถึง 15,000 คน และในจำนวนนี้มีศิลปินดังๆ อย่าง เจฟเฟอสันแอร์เพลน บิ๊กบราเธอร์แอนด์เดอะโฮลดิงคัมปานี และเกรตฟูลเดด รวมอยู่ด้วย

ในวันที่ 14 มกราคม 1967 กลุ่มศิลปินในย่านไฮท์-แอสบิวรี่ ได้รวมตัวจัดงาน ฮิวแมนบี-อิน (Human Be-in) เพื่อเป็นการชุมนุมแสดงพลังทางความคิด ไอเดีย แนวทางสังคม ศิลปะ และงานนี้มีคนให้ความสนใจนับหมื่นคน…

แต่ก็ใช่ว่าในย่านไฮท์-แอสบิวรี่ จะมีแต่ฮิปปี้  เพราะผู้อยู่อาศัยดั้งเดิมที่ไม่ใช่ฮิปปี้ก็ยังมีอยู่อีกมากและหลายรายรู้สึกไม่สบายใจกับเหล่าฮิปปี้มากนัก และเมื่อผู้คนหลั่งไหลล้นทะลักจากทุกสารทิศทำให้เกิดปฎิกิริยาตอบสนองจากผู้อยู่อาศัยดั้งเดิม (ที่ไม่ใช่ฮิปปี้) ในการควบคุมปริมาณคนในย่ายไฮท์-แอสบิสรี่

(ยังมีต่อ)

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s