Gamma Ray: Land of the Free II


การใช้ชื่อ แลนด์ออฟเดอะฟรีทู (Land of the Free II) ก็เหมือนกันตอกย้ำเอาชื่ออัลบั้มที่เคยสร้างชื่อเสียงในอดีตมาหากิน ซึ่งในอดีตที่ผ่านมาอย่าง ไมนด์ไคร์มทูของควีนสไรซ์หรือว่าคีปเปอร์ออฟเดอะเซเวนคียส์เดอะเลกาซีของเฮลโลวีนก็ไม่ได้ทำอะไรให้รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ในอดีตแม้แต่น้อย แล้วแกมมาเรย์ทำได้มั้ย?

คิดว่ายังไม่ได้!!!

แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร ไค แฮนเซนยังคงมีพลังกับดนตรีเพาเวอร์เมทัลไม่เสื่อมคลาย แกมมาเรย์เป็นวงที่ทำงานค่อนข้างคงเส้นคงวาวงหนึ่งของวงการเมทัล ซึ่งอาจจะเป็นข้อเสียสำหรับการทำเพลงซ้ำแบบเดิมตลอดเวลา (วงที่ทำซ้ำแล้วรู้สึกว่ายังไม่เห็นทางตันที่นึกออกตอนนี้ก็เห็นจะมีก็แต่เอซี/ดีซี ส่วนวงอื่นพอทำเพลงซ้ำทำไมฟังแล้วดูตัน ๆ ไม่ทราบเหมือนกัน) ซึ่งคราวนี้ ไค แฮนเซน หาทางออกด้วยการปรับความแรงของดนตรีให้แรงขึ้น และเก็บเกี่ยวสไตล์การเล่นที่ลดระดับเป็นเฮฟวีเมทัลเข้ามาแทรกมากขึ้น อันที่จริงมันมีตั้งแต่อัลบั้ม โนเวิลด์ออเดอร์ (No World Order) และ มาเจสติก (Majestic) แล้ว ซึ่งสองชุดนั้นต้องบอกว่างานเรียบไปนิดหน่อย ไม่ค่อยหลากหลายเท่าไหร่ ซึ่งเมื่อมาถึง แลนด์ออฟเดอะฟรีทู ข้อด้อยตรงจุดนี้ได้รับการขัดเกลาไปมากพอสมควร

สิ่งที่น่าแปลกใจคือในขณะที่กลับไปสู่ซาวนด์แบบเฮฟวีเมทัลยุค 80 มากเป็นพิเศษนี้ ได้แสดงอิทธิพลของวง ไอออนเมเดนมากจนน่าแปลกใจ ตั้งแต่เพลงเปิดอัลบั้ม “อินทูเดอะสตอร์ม” ที่ฟังฮึกเหิมและทรงพลังเรื่อยไปจนจบ ถ้ามองกลับไปในอดีตถึงแม้ว่าไค แฮนเซนจะได้รับอิทธิพลมาจากไอออนเมดเดน (หรือวงอื่นอย่างแอ็กเซปต์) เขาก็ไม่เคยทำออกนอกหน้าขนาดนี้ แต่คราวนี้มันเกินหน้าเกินตาไปมาก ฟัง “ลิฟวิงเฮล” แล้วคล้ายช่วงที่บรูซ ดิกคินสันไปทำ แอ็กซิเดนต์ออฟเบิร์ธ ไม่น้อยเหมือนกัน และ “ออปปอร์ทูนิตี” มีโครงสร้างเพลงรวมไปถึงลิกกีตาร์ถอดแบบมาจากไอออนเมเดนมาก

เกิดอะไรขึ้นกับไค แฮนเซน? ตรงนี้ก็ไม่ทราบได้ แต่ส่วนดีที่เขามีก็คือ ยังไงก็ไม่ทิ้งสไตล์การเล่นเพาเวอร์เมทัล รวมทั้งการแต่งเพลงที่พร้อมจะให้คนร้องตามกันง่าย ๆ อย่าง “ทูมาเธอร์เอิร์ธ” ที่มีท่อนคอรัสและริฟฟ์ที่ติดหูง่ายอันเป็นความสามารถของแกมมาเรย์ที่มีมาโดยตลอด และจะว่าไปเสียงของเขาเข้าที่มากกว่าอัลบั้มก่อนที่เคยได้ฟังมา คือเสียงของไค แฮนเซนไม่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นเสียงทียอดเยี่ยมของวงการ (แต่แน่ละมันก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร)

ปิดท้ายกันด้วยเพลงที่ยาวที่สุดของอัลบั้มนี้ “อินเซอเร็กชัน” ออกแนวอีพิคเมทัลทรงพลังด้วยเสียงกีตาร์ที่สร้างพาร์ทซับซ้อนสวยงาม เป็นการปิดอัลบั้มที่เต็มอิ่มมาก ถ้าใครชอบโอลสคูลเมทัลแบบเพาเวอร์เมทัลก็ลองอัลบั้มนี้ดูเถอะ

มันอาจะไม่หลากหลายเท่ากับเอ็ดกายยุคหลัง แต่บรรยากาศและอารมณ์ของเมทัลจากยุค 80 มันอบอวลอัลบั้มนี้จนสมใจคนชอบอะไรเก่า ๆ เก๋า ๆแน่นอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.