Dream Theater: Chaos in Motion Live In Bangkok


January 18, 2008 at Bangkok Hall in Bangkok

“Take the Time”

ในที่สุดดรีมเธียเตอร์ก็กลับมาเปิดคอนเสิร์ตในเมืองไทยอีกครั้ง โดยที่กระแสตอบรับจากแฟนเพลงถือว่าดีมากเมื่อเทียบกับหลายวงพอมาครั้งที่สองแล้วจะเงียบไปบ้าง แต่แฟนเพลงดรีมเธียเตอร์ยังเหนียวแน่นกันดีอยู่ (แต่ตอนไปถึงแรก ๆ เห็นคนน้อยก็ใจหายเหมือนกัน แต่พอได้เวลาเล่นคนก็เต็มครับ) ที่สำคัญคือไลน์อัปชุดนี้ถือเป็นไลน์อัปที่เข้มแข็งและมีพลังมากชุดหนึ่งของดรีมเธียเตอร์

การได้จอห์น รูเดสมาเป็นมือคีย์บอร์ดสร้างสีสันให้กับบทเพลงของดรีมเธียเตอร์ได้มากกว่าที่คนก่อนหน้าเคยทำเอาไว (แฟนเพลงของดีเร็ก เชอร์ริเนี่ยนอย่าเคืองเลยนะ เขาอาจจะฝีมือดี แต่ว่าเมื่อเขามาอยู่กับดรีมเธียเตอร์แล้วสีสันจืดไปเลย) ยิ่งเวลาแสดงสดนี่ คีย์บอร์ดกลายเป็นตัวเด่นได้เลย ส่วนกีตาร์กับกลองคงไม่ต้องบอก มันเด่นมาแต่ไหนแต่ไร จึงเหมือนยอดฝีมือเผชิญหน้ากันในสมรภูมินรกแตก มีแต่เสียงเบสที่เงียบ หงิม ติ๋ม ไปหน่อย! ไอ้ที่ว่าเงียบนี่ ไม่ใช่คำเปรียบเทียบนะ เงียบจริง ระบบเสียงที่ดีมากๆ ของงานนี้ตัดเสียงเบสซะหายไปเลย น่าสงสารจอห์น เมียง อุตส่าห์ตั้งใจเล่น แต่เสียงมันจมหายไปกับกำแพงเสียงกีตาร์และคีย์บอร์ดจัดเป็นข้อด้อยเล็กๆ น้อย ๆ ของงานนี้ แต่ถ้าเทียบกับเมื่อสองปีที่แล้ว คราวนั้นระบบเสียงเกือบเละ คราวนี้ดีกว่ามาก

ดรีมเธียเตอร์มาเมืองไทยเป็นครั้งที่สอง แต่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อสองปีที่แล้วแม้แต่น้อย อ้อ มีเปลี่ยนบ้างเพราะคราวนี้มีวิดีโอฉายข้างหลังเป็นแบ็คกราวน์ให้ดูด้วย แล้วจอร์แดน รูเดส ก็มีควาคีย์บอร์ดตัวใหม่มาเดินโซโล่กลางเวทีด้วย งานนี้ถ้าเป็นแฟนตัวจริงแต่ไม่ได้ดูนี่น่าเสียดายครับ เพลงที่เลือกมาเล่นก็เด็ดๆทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็น “เนเวอร์อีนัฟ” “ฟอร์เซกเคน”, “เดอะมินิสทรีออฟลอสโซลส์” หรือว่า “เซอร์ราวเดด์” ในเวอร์ชั่นที่ต่างออกไป มีการนำท่อนเด็ดๆ จากเพลงของคนอื่นเข้ามาแทรกในช่วงโซโล่ด้วย แต่ที่แฟนเพลงชาวไทยตอบรับกันมากที่สุดก็คือ “เทคเดอะไทม์”

การเล่นของจอห์น เปตรุซีค่อนข้างจะสะอาดเป็นระเบียบมาก แม่นยำและรวดเร็ว ฟังการไล่เสียงกันระหว่างกีตาร์ คีย์บอร์ด กลองใน “อินเดอะพรีเซนซ์ออฟเอเนมีส์” แล้วได้แต่อึ้ง ทึ่งไปพร้อมกับความปั่นป่วนในกะโหลกแทบปี๊ด เมื่อได้ฟังสดต่อหน้าต่อตา อย่างที่บอกตอนแรกว่าระบบเสียงในการแสดงครั้งนี้ไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับเสียงเบสเท่าไหร่ ไม่งั้นจะสมบูรณ์แบบมากกว่านี้

ถ้าพูดถึงฝีมือและความเข้าขากัน คิดว่าน่าจะอยู่ในช่วงกำลังดี แถมยังพลังงานเหลือเฟือเล่นตั้งแต่สองทุ่มกว่าถึงห้าทุ่มกว่า (มีพัก 15 นาที) ยังเรี่ยวแรงดีไม่มีตก ประสานงานกันแน่นปึ้ก แถมระบบเสียงในงานนี้ถือว่าดีกว่าหลายคอนเสิร์ตที่ผ่านมา จากมุมที่ยืนอยู่เห็นคนพยายามแท็กกันเล็กน้อย มันผิดที่ผิดทางมากสำหรับคอนเสิร์ตของดรีมเธียเตอร์ เพราะคนที่อยากดูดรีมเธียเตอร์แสดงสด น่าจะอยากใช้เวลาในการสังเกตการบรรเลงที่ซับซ้อนกันต่อหน้าต่อตามากกว่า คือถ้าเป็นคอนเสิร์ตอย่างดรากอนฟอร์ซหรือว่าแอสไอเลย์ดายอิงนี่ ถ้ามายืน ๆ โยก ๆ นี่ถือว่าผิดบรรยากาศต้องแท็กกันถึงจะมันส์ แต่สำหรับดรีมเธียเตอร์นี่น่าจะใส่ใจกับการเล่นของแต่ละคนที่สุดยอดมากในคืนวันนั้น เต็มอิ่มแน่นอนสำหรับแฟนเพลงดรีมเธียเตอร์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.