Hellish Rock 08: Helloween Live in Thailand


20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ที่ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี

สำหรับแฟนเพลงเมทัลคงไม่มีใครไม่รู้จักเฮลโลวีน ยอดวงเพาเวอร์เมทัลจากเยอรมันที่เคยสร้างประวัติศาสตร์เลื่องชื่อในคีปปเปอร์ออฟเดอะเซเวนคียส์ ชื่อเสียงของพวกเขาน่าจะเป็นการรับประกันคุณภาพไปในตัว มาเล่นเมืองไทยทั้งทีควรมีแฟนเพลงต้อนรับอบอุ่น

แต่ว่าทำไมมันถึงได้เงียบเหงาแบบนี้?

ตอนไปถึงธันเดอร์โดม ยังเห็นไมเคิล ไวการ์ธกับซาชา เกิร์สตเนอร์ นั่งดื่มเบียร์อยู่ด้านหลังอยู่เลย ท่าทางสบายอารมณ์มาก ไม่รู้ว่ารู้หรือเปล่าว่าขายบัตรล่วงหน้าได้น้อย หรือว่ารู้แล้วเลยมานั่งจิบเบียร์ปลงอนิจจังสังขาร? ตอนแรกที่ทราบข่าวว่าบัตรคอนเสิร์ตของ เฮลโลวีนขายได้น้อยก็รู้สึกเป็นห่วงอยู่ กลัวงานจะกร่อย แต่พอใกล้ถึงเวลาเล่นจริงก็เห็นคนมาดูมากพอสมควรก็รู้สึกโล่งใจไปหน่อย (แต่ผู้จัดคงไม่โล่งด้วย เพราะแว่วว่ายังขาดทุน) คือถ้าคนไปน้อย มันจะเป็นการแสดงถึงความถอยร่นของชนชาวเมทัลอย่างหนึ่งเหมือนกัน

ไม่กล้าเข้าไปถามว่ากลัวคนดูน้อยมั้ย แต่วงนี้ค่อนข้างเป็นกันเอง ยกกล้องถ่ายรูปก็โบกมือทักทายอีกต่างหาก…แต่พองานใกล้เริ่มคนก็เข้ามามากขึ้น น่าจะราวพันห้าร้อยคน (กะด้วยสายตาประมาณครึ่งลานธันเดอร์โดม) พอถึงเวลาเฮลโลวีนโผล่มาพร้อมกับเพลง “เฮลโลวีน” ที่ยังคงเมามันส์เหมือนอย่างที่คาดหวังเอาไว้ ซึ่งก็เป็นเรื่องดีเพราะรู้สึกว่างานนี้เวลาเล่นเพลงเก่าคนดูจะเฮกันเป็นพิเศษ ขนาดเพลงที่สองคือ “โซลเซอไวเวอร์” จาก มาสเตอร์ออฟเดอะริง ยังไม่ค่อยมีแรงตอบรับเท่า

ระบบเสียงในการแสดงครั้งนี้ถือว่าใช้ได้ ตอนแรกที่ยืนอยู่แถวหน้าทางด้านซ้ายรู้สึกว่าระบบเสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่พอเดินมาด้านหลังหรือช่วงกลางหน่อย ระบบเสียงดีกว่าจุดเดิมพอสมควร แล้วที่แปลกคือบางเพลงออกมาป็อป ๆ ยังไงพิกลในช่วงแรก อาจจะเพราะอารมณ์เพลงด้วย อย่าง “อะเทลแดตวอสซึนไรท์”แอนดีร้องแบบนี้ลืมเสียง ไมเคิล คิสเคต้นฉบับไปเลย แต่ไม่ใช่ว่าเสียงร้องของแอนดีจะทดแทนได้หมด เพราะเวลาเล่นเพลง “อีเกิลฟลายฟรี” งานนี้เห็นเลยว่าแอนดีมีปัญหากับการโหนเสียงขึ้นสูง แม้ว่าจะลดคีย์ลงมาแล้วก็ตาม อันนี้ก็ว่ากันไม่ได้เพราะไมเคิลเป็นจุดเด่นของวงในช่วงนั้นเพราะช่วงเสียงที่กว้างและขึ้นได้สูงของเขานั่นเอง

จุดที่แอนดีทำได้ดีเป็นพิเศษคือการเล่นกับคนดู ความเป็นเอนเตอร์เทนเนอร์ของวงนี้เด่นมาก ทั้งตัวแอนดีเอง หรือว่ามาร์คัสมือเบส (ตอนท้ายมีคนเดินออกจากงานก่อน เขาหันมาเห็นก็โบกมือลาด้วย) และที่ขโมยซีนบ่อย ๆ ก็คือซาชามือกีตาร์คนใหม่ล่าสุดที่เล่นได้เยี่ยมยอด เข้าขากับไมเคิลเป็นอย่างดี

ความมันส์ของคอนเสิร์ตเทไปอยู่ครึ่งหลังเยอะมาก ไม่ทราบว่าเพราะอะไรจึงได้รู้สึกว่าเล่นเพลงหนักกว่าช่วงเปิดคอนเสิร์ต ไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า แต่มันทำให้รู้สึกถึงคำว่าเพาเวอร์เมทัลจริง ๆ แถมยังขนเพลงฮิตกระหน่ำอย่าง “คิงฟอร์อะเทาซันเยียรส์” “อีเกิลฟลายฟรี”,  “เดอะเฮลส์ออฟเดอะเซเวนบอลส์” แต่ที่ทึ่งที่สุดคือ “ด็อกเตอร์สเตรน” เพราะในเวอร์ชันสตูดิโอยังเล่นไม่หนักแน่นเมามันส์เช่นนี้ ยิ่งช่วงเมดเล่ย์ตอนท้ายยิ่งออกมาแบบสนุกสนานเฮฮาเป็นหลัก

ถ้าคอนเสิร์ตจะจบลงตรงนี้ ก็ยังถือว่าคุ้มค่าสมความคาดหวังที่ตั้งไว้ แต่ยังมีเซอร์ไพร์สให้ประหลาดใจ เมื่อมีมือกีตาร์อีกคนโผล่ขึ้นมาตอนอังกอร์สุดท้าย มองไปมองมา เฮ้ย ไค แฮนเซนแกนนำวงแกมมาเรย์  อดีตสมาชิกวงเฮลโลวีนนั่นเอง อันที่จริงแกมมาเรย์กับเฮลโลวีนจับมือกันทัวร์เมื่อปีที่แล้ว คนดูคงได้เห็นการแจมกันบ่อย แต่คราวนี้ไคมาเป็นการส่วนตัว จู่ ๆ ขึ้นมาแจมบนเวทีแบบนี้ถือเป็นของขวัญให้กับแฟนเพลงโดยเฉพาะ มาคราวนี้ทำให้อดนึกถึงเฮลโลวีนรุ่นเก่าไม่ได้ เสียงร้องของไคยังห้าวหนักได้อารมณ์เหมือนเคย ตัดกับเสียงของแอนดีได้อารมณ์เมทัลมันส์ ๆ โดยเฉพาะเพลงส่งท้าย “ไอวอนท์เอาท์” ดุเดือดได้ใจดีมาก

งานนี้ใครพลาดไป ต้องขอแสดงความเสียใจด้วย เพราะคุณได้พลาดคอนเสิร์ตแนวเพาเวอร์เมทัลที่มันส์มากครั้งหนึ่งไปแล้ว…

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.