Megadeth: Symphony of Destruction


ซิมโฟนีออฟเดสทรักชัน (Symphony of Destruction) หรือมโหรีแห่งความหายนะ ใช้ตำนานนักเป่าปีแห่งฮาเมล์น (Just like the Pied Piper, Led rats through the streets) ซึ่งเป็นนิทานกริมม์เล่าถึงนักเป่าปีที่รับอาสาปราบหนูในเมืองฮาเมล์นแลกกับค่าจ้างก้อนใหญ่ โดยเขาเป่าปีเรียกให้หนูทั้งเมืองวิ่งตามเขาไปกระโดดแม่น้ำตายเอง แต่เมื่อทำสำเร็จชาวเมืองไม่ยอมจ่ายค่าจ้างเขาจึงเป่าปีเรียกเด็กทั้งเมืองให้เดินตามเขาไปกระโดดแม่น้ำเสียชีวิตเป็นการแก้แค้น

เดฟ มัสเทนใช้นิทานเรื่องนักเป่าปีแห่งฮาเมล์นเปรียบเทียบให้เราเห็นภาพว่า การที่ประชาชนเลือกนักการเมืองมาสักคนเพื่อบริหารบ้านเมืองและยอมทำตามที่นักการเมืองนั้นทุกอย่าง ก็เหมือนเดินตามเสียงปีที่เป่าเรียกไปสู่หายนะ และมีความจริงที่น่าเจ็บปวดว่านักการเมืองคนนั้นแท้จริงเป็นแค่หุ่นเชิดของผู้ปกครองตัวจริงที่แฝงตัวอยู่เบื้องหลังที่จับเอาคนธรรมดาหนึ่งคนมาปั้นให้ดูดีเป็นที่น่าศรัทธาของประชาชน (put him in control, Watch him become a god)  และใช้เขาเป็นคนกำหนดทิศทางความเป็นไป

หมายเหตุ: ในวิดีโอจะได้ยินคนดูร้องตามริฟฟ์ ประโยคที่ร้องคือ Megadeth, Megadeth, aguante Megadeth มีต้นกำเนิดมาจากคอนเสิร์ตในอาเจนตินา…และแพร่หลายไปทั่วโลก (รวมถึงไทยด้วย)

[เล่านอกเรื่อง]

นักเป่าปีแห่งฮาเมล์น (Rattenfänger von Hameln) โด่งดังจากการเล่าเรื่องโดยพี่น้องกริมม์  แต่ความจริงยังมีงานเขียนของโยฮัน วูล์ฟแกง ฟอน เกอเธ่ และโรเบิร์ต บราวนิ่ง ที่น่าจดจำไม่น้อยเหมือนกัน

เนื้อหาหลักก็จะเป็นชายคนหนึ่งในเสื้อหลากสีสันมาขโมยเด็กทั้งหมดไปจากเมืองฮาเมล์น ในเยอรมัน โดยเล่าว่าเขารับจ้างชาวเมืองกำจัดหนู โดยเป่าปีของเขานำหนูไปจากเมือง แต่เมื่อชาวบ้านไม่ยอมจ่ายค่าจ้าง เขาจึงเป่าปีร่ายมนต์นำเด็กทั้งหมดไปจากเมือง

ความน่าสนใจมันอยู่ที่ เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเรื่องจริง

หลักฐานเก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับเรื่องเล่านี้อยู่ที่ลวดลายกระจกแก้วประดับในวิหารแห่งฮาเมล์น จัดทำขึ้นในช่วงประมาณปีค.ศ. 1300  (ของเก่าดั้งเดิมโดนทำลายไปเมื่อปีค.ศ. 1660 แต่ได้มีการสร้างขึ้นใหม่ตามคำบอกเล่าของผู้ที่เคยพบเห็น) และมีหลักฐานในจดหมายเหตุของเมืองในปีค.ศ. 1384 ว่า “ครบรอบ 100 ปีที่เด็กเด็กของเราหายไป” นั่นหมายความว่ามีเหตุการณ์เด็กหายไปจากเมือง เมื่อประมาณปีค.ศ. 1284 (อย่างไรก็ตาม อาจจะต้องถือว่าเป็นเรื่องเล่าประเภทตำนานเมืองไว้ก่อน เพราะหลักฐานชิ้นนี้เขียนในวาระครบรอบ 100 ปี ไม่ได้บันทึกเหตุการณ์ ณ วันเกิดเหตุ อาจจะมีความคลาดเคลื่อนในรายละเอียด) ในเรื่องเล่านั้นมีแต่เรื่องเด็กหายไปหมดเมือง ไม่ได้เอ่ยถึงหนูมาทำความเดือดร้อนรำคาญแต่อย่างใด

มีทฤษฎีว่า น่าจะเป็นเหตุการณ์เด็กเสียชีวิตจากเหตุธรรมชาติ (ติดเชื้อโรค – โรคระบาด) พร้อมกันเป็นจำนวนมาก อาจจะไม่ถึงขั้นหมดเมือง ส่วนคนเป่าปี่เป็นแค่สัญลักษณ์ บ้างตั้งทฤษฎีว่าการระบุว่าเด็กเสียชีวิตจากการกระโดดแม่น้ำวีซาร์ อาจจะเกิดจากเหตุดินถล่มบริเวณริมแม่น้ำวีซาร์ก็ได้ หรือแม้กระทั่งว่าเด็กเดินทางจาริกแสวงบุญ (มีเรื่องเล่าว่ากลุ่มเด็กกว่าสามหมื่นคนร่วมเดินทางจาริกแสวงบุญไปเยรูซาเล็ม – ส่วนใหญ่ระบุว่าเหตุการณ์นี้เกิดเมื่อค.ศ. 1212)

โยฮัน วูล์ฟแกง ฟอน เกอเธ่ เขียนบทกวีเกี่ยวกับเรื่องนี้ในปีค.ศ. 1803  พี่น้องกริมม์เรียบเรียงและแต่นิทานเมื่อปีค.ศ. 1816  โรเบิร์ต บราวนิง เขียนบทกวีในปีค.ศ. 1894

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.