Queen + Paul Rodgers: The Cosmos Rocks


ด้วยความเคารพต่อจิตวิญญาณของ Queen… อัลบั้มนี้ไม่ควรประทับตรา Queen. เพราะเมื่อมีคำว่า Queen ทุกคนก็คงจะนึกถึงเสียงร้องของเฟร็ดดี้ เมอร์คิวรี่เป็นอันดับแรก ซึ่งก็คงไม่มีใครได้ฟังการร้องแบบนั้นแล้ว สิ่งที่นะนึกถึงเป็นลำดับถัดมาก็คือสไตล์ดนตรีแบบ Queen นั่นคือความหรูหราสง่างามของดนตรีกับการจัดวางเสียงดนตรีเป็นชั้นๆ ซ้อนทับกันจนเพลงที่โปร่งบางยังดูหนาแน่นแต่ก็ยังมีความโปร่งบาง

ซึ่งทั้งหมดนี้ แทบหายไปจากอัลบั้ม Cosmos Rocks!

สิ่งที่ได้มาทดแทนในงานนี้ก็ความเป็นร๊อคติดดินแบบเดียวกับที่ Bad Company เคยทำเอาไว้ในยุค 70s สำเนียงกีต้าร์ของไบรอั้น เมย์ยังคงสไตล์การมิกซ์เสียงกีต้าร์ซับซ้อนและหนาแน่นด้วยการใช้ multi-track เป็นตัวช่วย  อันเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งที่ Queen เคยทำเอาไว้ เอาไว้ แต่มันติดร๊อคมากขึ้นกว่างานในนาม Queen ที่ผ่านๆ มา

เปิดอัลบั้มด้วย “Cosmos Rockin’”  เพลงสนุกๆ ที่มีเสียงกีต้าร์หนาๆ หนักๆ ยังมีส่วนละม้ายคล้ายคลึงกับ Queen ในช่วงกลางทศวรรษ 80s อยู่บ้าง แต่เสียงร้องของร๊อคเจอร์ไปคนละทางกับเมอร์คิวรี่โดยสิ้นเชิง การเลือกพอล ร๊อดเจอร์มาเป็นนักร้องนำไม่แน่ใจว่ามันเป็นเรื่องดี หรือไม่ดีสำหรับ Queen ตอนที่ออกดีวีดีแสดงสด Return of the Champions นั่นก็ยืนยันได้ข้อหนึ่งแล้วว่าสไตล์ของร๊อดเจอร์ ไม่เหมือนกับเมอร์คิวรี่  นั่นคือสิ่งที่แฟนเพลงต้องทำใจเอาไว้เป็นอันดับแรก     และเรื่องนี้ทั้งไบรอั้น เมย์และโรเจอร์ เทเลอร์ก็รู้ดีว่าไม่มีใครมาแทนที่เมอร์คิวรี่ได้ พวกเขาจึงให้เครดิตว่าเป็น Queen กับ พอล ร๊อดเจอร์ เหมือนเป็นการบอกว่าพอล ร๊อดเจอร์ไม่ใช่สมาชิกของ Queen

ถ้าพูดพอล ร๊อดเจอร์ แล้วต้องบอกว่าเขามีเอกลักษณ์ของตัวเอง ทั้งเนื้อเสียงและเทคนิคการร้องของเขาอยู่ในระดับตำนานที่ยังมีลมหายใจ ศักดิ์ศรีไม่เป็นรองวง Queen แม้แต่น้อย แต่ในเรื่องการเขียนเพลง มุมมองและการใช้ภาษาของร๊อดเจอร์ ยังไม่โดดเด่นเท่าไหร่  ทำให้หลายๆ เพลงฟังดูพื้นๆ ไม่ค่อยมีลูกเล่นมากนัก หลายๆ เพลง อย่าง “We Believe” กับ “Through the Night” ฟังแล้วอดคิดไม่ได้ว่า ถ้าเป็นเสียงร้องของเมอร์คิวรี่มันจะเป็นอย่างไร? ไม่ใช่ว่าร๊อคเจอร์ ร้องไม่ดี แต่สองเพลงนี้สไตล์ใกล้เคียงกับงานเก่าๆ ของ Queen มาก จนอดนึกถึงเมอร์คิวรี่ไม่ได้

ฟังงานชุดนี้จบแล้ว นึกถึง Bad Company ขึ้นมาทันที ไม่ใช่เพียงแค่เสียงร้องของพอล ร๊อคเจอร์เท่านั้น ทั้งในส่วนของดนตรี ที่ออกมาทางนั้นเลย อย่างเช่น “Voodoo” นี่ฟังไม่เหมือนกับ Queen เลยแม้แต่น้อย ไปคล้ายๆ สมัย Bad Company เสียมากกว่า  ส่วน“Small” นี่ย้อนกลับไปหาสไตล์ของวงอย่าง Free เสียด้วย หรืออย่าง “Call Me” ก็ออกไปทางบลูส์ร๊อค แต่เสียงกีต้าร์ของเมย์ยังคงวางเสียงกีต้าร์เป็นชั้นๆ  สามเพลงที่ยกมานี่คือการเขียนเพลงเพื่อให้เข้ากับเสียงร้องของร๊อดเจอร์โดยเฉพาะ ซึ่งมันก็ออกมาดี รีดเร้นศักยภาพของร๊อดเจอร์ออกมาได้น่าประทับใจมาก

ก็ต้องยอมรับว่างานชุดนี้ยอดเยี่ยม Cosmos Rocks เป็นอัลบั้มที่ดีมากในซาวนด์ร๊อคยุค 70s และแน่นอนว่า  ไบรอั้น เมย์ กับ โรเจอร์ เทเลอร์ คู่ควรกับการใช้ชื่อ Queen อย่างไม่ต้องสงสัย แต่เมื่อประทับตรา Queen ลงไปในอัลบั้มนี้ มันทำให้เกิดความคาดหวัง และตามมาด้วยความไม่สมหวัง.

งานนี้อะไรก็ดีไปหมด ทั้งเสียงร้องของพอล ร๊อดเจอร์ การเล่นดนตรีที่มีชั้นเชิงของไบรอั้น เมย์และโรเจอร์ เทเลอร์ การทำดนตรีให้ซาวนด์ออกย้อนยุคแต่ว่ายังมีความสดใหม่มีพลัง

เสียอย่างเดียว…ดันใช้ชื่อ Queen!

โฆษณา

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.