Kingdom Come: Magnified


คนที่ฟังเพลงเมทัลในยุค 80 คงจะพอจำชื่อวงคิงดอมคัมได้บ้าง สมัยที่ออกอัลบั้มแรกในปีค.ศ. 1988 ได้รับคำชื่นชมแกมถากถางพอสมควรเพราะซาวนด์ดันไปรับอิทธิพลของเล็ดเซ็พพลินเต็ม ๆ ยอดขายอัลบั้มแรกขายไปได้เป็นล้านแผ่นในสหรัฐฯ แต่ว่าหลังจากนั้นความนิยมก็ตกวูบลงอย่างรวดเร็ว

แม็กนิไฟด์เป็นผลงานลำดับที่ 11 ของวงคิงดอมคัมซึ่งหลัง ๆ แทบจะเป็นงานเดี่ยวของเลนนี วูล์ฟ ไปแล้วเพราะตั้งแต่อัลบั้มอินดิเพนเดนต์ (2002) เขาเล่นเองทำเองคนเดียว คนอื่นเป็นแขกรับเชิญมาเล่นนิด ๆ หน่อย ๆ แถมเปลี่ยนสังกัดเป็นว่าเล่น เปลี่ยนนักดนตรีร่วมวงไปไม่รู้กี่คน

ดนตรีของคิงดอมคัมช่วงหลังไม่ได้วางโครงสร้างเพลงไว้กับท่อนริฟฟ์อย่างในอัลบั้มแรก จริง ๆ ก็มีท่อนริฟฟ์อยู่นะ เพียงแต่ว่ามันไม่ค่อยเหมือนเดิม คือติดซาวนด์แบบใหม่เข้าไปค่อนข้างมาก เสียงร้องของเลนนี ยังคงเยี่ยมเหมือนเดิม

พอฟังอัลบั้มไปหลายรอบชอบมากกว่าฟังครั้งแรก ๆ เพลงก็ติดหูได้เอง เพราะโดยเนื้อแท้ของเลนนี ยังคงอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่การเรียบเรียงดนตรีให้มันออกมาต่างไปจาก 20 ปีที่แล้วเท่านั้นเอง คือถ้ามองไปลึกๆ  แล้ว อิทธิพลของเล็ดเซพพลินยังเต็มเปี่ยม เพียงแต่เขาใช้ซาวนด์อินดัสเทรียลมากลบเกลื่อน แล้วก็เหมือนอัลบั้มในช่วงหลังของคิงดอมคัม  นั่นคืออยู่ในสายเอโออาร์มากกว่าจะเน้นความหนักหน่วงของเฮฟวีเมทัล เสียงร้องของเลนนียังคงเป็นจุดสนใจที่ยังเชื่อถือได้ (และมีกลิ่นอายของโรเบิร์ต แพลนต์เหมือนเดิม แต่มันเป็นเพราะช่วงเสียงร้องของเขาออกมาแบบนั้นเองด้วย)

การเปิดอัลบั้มด้วยเสียงกลอง (ที่ผ่านการสังเคราะห์มาแล้ว) ตามด้วยไลน์กีตาร์ที่ให้สำเนียงเก่า ๆ แบบร็อกโบราณ แต่ว่าผสมกับไลน์ให้เสียงที่แปลกหู แล้วก็ตัดเข้าสำเนียงป็อปกับท่อนคอรัสที่ติดหู แต่ว่าเพิ่มความหนักหน่วงด้วยเสียงกีตาร์ที่หนาแน่นแตกพร่า (ไม่งั้นคงไม่สมชื่อเพลง “ลิฟวิงไดนาไมต์”)

มันเป็นทริกที่จะทำให้เพลงมีความเปลี่ยนแปลงและแตกต่างกันในแต่ละเพลง ซึ่งการเรียบเรียงและการเลือกวางโครงสร้างเพลงที่ยอดเยี่ยมมันช่วยได้มาก อย่าง “24 อาวร์ส” ถ้าถอดเครื่องดนตรีต่าง ๆ ออกไป เพลงนี้อาจจะเป็นเพียงแค่เพลงบัลลาด (หรืออาจจะเป็นเพาเวอร์บัลลาด) แต่การเรียงเรียงเพลงและการเลือกใช้ซาวนด์คีย์บอร์ดทำให้เพลงออกมาดูดีและน่าฟัง คือจากตอนต้นที่ฟังแล้วนึกถึงเดอะเคียวในช่วงกลาง 80 พอเบรกด้วยเสียงเครื่องสาย อารมณ์มันเปลี่ยนไปเป็นนุ่มลง เพลงบัลลาด “อันไรต์เทนแลงเควจ” ไม่ถึงกับจะบาดใจ แต่ก็เอาตัวรอดไปได้ด้วยดีด้วยท่วงทำนองที่รื่นหู

ถ้าจะให้สรุป ก็คงต้องบอกว่าอัลบั้มนี้เป็นร็อกที่น่าฟัง การผสมพวกลูปกับเสียงสังเคราะห์ ซินธ์ และแซมปลิงต่างๆ บนพื้นฐานของเพลงร็อกปลายยุค 80 (ที่โดดเด่นมากในเพลง “เฮ มามา”)

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.