Listening Diary

Suicidal Tendencies: 13

ความคลาสสิกของ Suicidal Tendencies ในช่วงปลาย 80s เป็นฮาร์ดคอร์/แธรช ที่มีกลิ่นฟั้งกี้จางๆ ซึ่งในงานชุด 13 ก็มีเพลงที่ทำให้รำลึกถึงสมัยนั้นได้

อัลบั้มแรกในรอบ 13 ปี และเป็นการฉลองครบรอบ 30 ปีไปในตัว แต่สมาชิกดั้งเดิมเหลือเพียงคนเดียวคือนายไมค์ เมอร์ ส่วนที่อยู่นานหน่อยก็ ดีน พรีเซนท์ มือกีต้าร์ที่อยู่ตอนกลับมารวมวงตอนปี 1997

ทุกอย่างก็ยังเป็น Suicidal Tendencies อย่างที่เคยคุ้น อย่างน้อยก็สามเพลงแรก จาก “Shake It Out”, “Smash It!” และ “This Ain’t a Celebration” ให้ความรู้สึกแบบเมื่อครั้งฟังเพลงของพวกเขาเมื่อช่วงปลายทศวรรษ 80s ถึงจะไม่มีร็อกกี้ จอร์จอยู่เหมือนในสมัยนั้น แต่ท่อนริฟฟ์ และอารมณ์ตามแบบฮาร์ดคอร์ พั้งค์ และแธรชยังอยู่ครบถ้วน ท่อนริฟฟ์กีต้าร์และไลน์โซโล่ประสานที่แต่งเติมเข้ามาได้สวยงาม

แต่หลังจากนั้นเงาของ Infectious Grooves ก็เริ่มเข้าครอบงำ กลิ่นอายฟั้งกี้เริ่มแรงขึ้น บทบาทของกลองและเบสเริ่มเด่นเป็นพระเอก ลองฟัง “God Only Knows…Who I Am” กับ “Cyco Style” ท่อนริฟฟ์ได้จังหวะ เข้ากับเบสและกลอง ฟังกันเพลิน

ความคลาสสิกของ Suicidal Tendencies ในช่วงปลาย 80s เป็นฮาร์ดคอร์/แธรช ที่มีกลิ่นฟั้งกี้จางๆ ซึ่งในงานชุด 13 ก็มีเพลงที่ทำให้รำลึกถึงสมัยนั้นได้ แต่นอกเหนือจากนั้นคือดนตรีในสไตล์ของไมค์ เมอร์ เป็นร็อกผสมฟั้งก์ อาจจะไม่ถึงขั้น How Will I Laugh Tomorrow When I Can’t Even Smile Today หรือว่า Lights…Camera…Revolution! แต่ก็ไม่น่าผิดหวัง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: