Geoff Tate: Frequency Unknown


เลิกเป็นแฟนเพลง Queensryche มาตั้งแต่ Hear in the Now Frontier จริงๆ เริ่มไม่ชอบใจมาตั้งแต่ Promise Land แล้ว แต่ก็ยังติดตามอยู่ห่างๆ พร้อมกับผิดหวังกับงานของพวกเขาบ้าง ชื่นชมบ้างสลับกันไป

หลังจากมีปัญหากับเพื่อนร่วมวงจนแยกออกมาตั้งวง Queensryche ของตัวเอง ในขณะที่อดีตเพื่อนร่วมวงก็ยังคงใช้ชื่อเดิม แฟนเพลงก็คงตั้งตารอผลงานกันใจจดใจจ่อ ขนาดไม่ใช่แฟนเพลงของวงยังแอบมาลุ้นด้วยความระทึกในดวงหทัย เพราะงานนี้เป็นศึกของศักดิ์ศรี คาดว่ามีความคิดสร้างสรรค์เท่าไหร่ก็คงกระหน่ำกันเต็มที่แบบไม่มีกั๊ก ให้มันรู้กันไปว่าใครแน่กว่ากัน งานนี้เจฟฟ์ เททคงคิดว่า “ใส่ก่อนได้เปรียบ” เลยชิงออกอัลบั้ม Frequency Unknown ด้วยหน้าปกที่ใครต่อใครเห็นก็ต้องนึกว่ามันคือสาส์นท้าต่อยแบบเด็กๆ ของเทท

มันมีวิธีมากมายที่จะสื่อถึงเรื่องราวอย่างที่อยากจะสื่อ…แต่การทำแบบตรงไปตรงมามันก็แสดงถึงการขาดความยับยั้งชั่งใจ ความรู้สึกมันไปทางลบทันทีที่เห็นภาพปก ลองนึกถึงคนอัตตาสูงอย่างโรเจอร์ วอเตอร์ เคยทำอะไรแบบนี้มั้ย ทั้งๆ ที่เขาคิดว่าเขาคือ Pink Floyd! หรือแม้แต่ OU812 ของ Van Halen ก็ยังดูมีอารมณ์ขันหยิกแกมหยอกเพื่อนเก่ามากกว่าจะกระทบกระแทกแดกดัน

คือคาดหวังไว้ว่าคนที่บอกว่าตัวเองมีศักยภาพทางศิลป์สูง และเป็นผู้อยู่เบื้องหลังดนตรีสุดยอดควรจะมีภาวะไตร่ตรอง ครุ่นคิดล้ำลึกมากว่าจะแสดงอะไรที่เหมือนไม่ได้คิดมาแบบนี้

ใครจะว่าข้าพเจ้ากระแดะ ทนความหยาบคายที่จริงใจไม่ได้ก็ตามแต่ท่านเถิด แต่ข้าพเจ้าเชื่อหมดใจว่าศิลปะบางแขนงควรระเบิดอารมณ์ผ่านการกลั่นกรองและเคี่ยวกรำความคิดมาก่อนแล้ว

มาถึงดนตรีข้างใน…(สบถในใจหยาบคายพอดู แต่ไม่อาจเปิดเผยในที่สาธารณะ)

แล้วสงสัยมากว่าแขกรับเชิญผู้ที่ชื่อเสียงทั้งหลาย เอามาห้อยประดับบารมีคุณหรือครับ เจฟฟ์ เทท เสียดายที่เหล่ายอดฝีมือ เช่น ไซมอน ไรท์ รูดี้ ซาโซ เคลลี เกรย์ คริส โปแลนด์ เค เค ดาวน์นิ่ง แบรด กิลลิส พอล โบสตาฟท์ ไท ทาบอร์ กับอีกหลายคนเนี่ย พี่เททเอามาทำติ่งอะไรครับ ซิกเนอเจอร์ประจำตัวของแต่ละคนเกือบไม่มีโอกาสเบ่งบาน ปานประหนึ่งว่ามาเป็นไม้ประดับให้พี่เจฟฟ์ เททมีเครดิตว่ามีคนในแวดวงมาช่วยเหลือ

มาพูดถึงข้อดีของงานชุดนี้ก่อน สิ่งที่ชอบมากคืองานนี้กลับไปสู่ความหนักแน่น น่าจะหนักแน่นที่สุดในบรรดางานของ Queensryche นับจาก Empire เป็นต้นมา

แต่…(ข้าพเจ้าคิดในใจว่า คงมีคนอุทานว่า นึกแล้ว ไอ้หอยหลอดนี่ต้องมีแต่…มันเคยชมวงนี้ซะที่ไหน…)

ภายในความหนักหน่วงมันมีความอืดอาดเหนื่อยล้าอย่างไรพิกลอยู่ หลายๆ เพลงเหมือนรีบทำออกมาโดยที่ยังเรียบเรียงเพลงไม่สมบูรณ์ ลองเอาไปเทียบกับงานของ Queensryche ที่ผ่านมาได้เลย สมัยก่อนนั้นการเรียบเรียงจะพิถีพิถันในการวางเสียงเครื่องดนตรีแต่ละประเภท แต่หลายเพลงในชุดนี้เหมือนจับยัดมารวมกัน บางทีนี่อาจจะเป็นข้อเสียของการใช้นักดนตรีหลายคน มันเหมือนกับแต่ละคนมาเล่นในส่วนของตัวเอง แล้วก็มีใครคนหนึ่งจับแต่ละส่วนมาปะรวมเข้าเป็นเพลง เหมือนต่อจิ๊กซอร์ แต่ต่อผิดบางจุด มองผ่านๆ ไปก็ไม่น่าเกลียด แต่มองแบบดูรายละเอียดเห็นว่าต่อผิดบางจุดแล้วมันขัดหูขัดตา ถ้าเททสร้างวงดนตรี “จริงๆ” ขึ้นมาสักวงแล้วใช้เวลาซักซ้อม บรรจงขัดเกลาบทเพลงมันอาจจะออกมาอีกแบบก็ได้

เพลงที่พอจะเชิดหน้าชูตาอัลบั้มนี้ได้ก็คือ “In the Hand of God” ที่ยังพอมีเค้า Queensryche ในอดีตเคลือบอยู่จางๆ ดนตรีเรียบเรียงให้มีช่องว่างให้หายใจ ไม่อึดอัดอย่างเพลงอื่นที่อยากจะทำให้ร่วมสมัย (ความจริงซาวนด์แบบนี้เหมือนต่อเนื่องมาจาก Dedicated to Chaos) ความโดดเด่นของ In the Hand of God อยู่ที่เสียงร้องของเททแสดงศักยภาพออกมาเต็มที่ ไท ทาบอร์โชว์การโซโล่กีต้าร์กำลังดี ไม่เด่นเกิน และก็ไม่โดนส่วนอื่นบดบัง น่าจะเป็นเพลงที่ดีที่สุดในงานชุดนี้แล้ว

ตอนที่ปล่อยเพลง “Cold” ออกมาชิมลาง ยังคิดอยู่เลยว่างานใหม่ของเททคงไม่เลวร้ายหรอก สำเนียงริฟฟ์แบบเมทัลยุคใหม่เป็นเรื่องที่เข้าใจได้เพราะ Queensyche ก็ทำริฟฟ์แบบนี้มาเป็นเวลาพอสมควร เทียบกับ “Redemption” ของ Queensryche ที่มีลาทอร์เร่เป็นนักร้องนำยังรู้สึกว่าเทททำเพลงออกมาได้โดดเด่นกว่า แต่พอมาฟังเพลงอื่นในงานชุดนี้แล้วผิดหวังมากถึงมากที่สุด

เคยตั้งคำถามกับหลายคนว่า เราจะบอกได้อย่างไรว่าอัลบั้มไหนดี ไม่ดี? มีเพลงดีๆ สักสาม-สี่เพลง ถือว่าเป็นอัลบั้มที่ดีหรือไม่? หาคำตอบสำหรับคำถามแบบนั้นไม่ได้ แต่บอกได้ว่าผิดหวังกับ Frequency Unknown มาก

[อ่า…เคยมีคนบอกข้าพเจ้าว่า อย่าเขียนอะไรยาวๆ คนไม่ค่อยชอบอ่านกัน ให้สรุปสั้นๆ ให้เข้าประเด็น อีกทั้งเคยไปอบรมเจอคำคมคนสอนว่า “จะอธิบายอะไรให้คนอื่นฟัง ถ้าอธิบายง่ายๆ ในไม่กี่ประโยคไม่ได้ แสดงว่ายังเข้าใจเรื่องนั้นไม่พอ”  (แต่คนสอบก็พูดน้ำไหลไฟดับ สามชั่วโมงนั้นข้าพเจ้าหลับแล้วหลับอีก…) เอาเป็นว่าลบข้อความข้างบนทั้งหมดทิ้ง แล้วเขียนใหม่ดังนี้]

อัลบั้มห่วยแตก เก็บเงินที่จะซื้ออัลบั้มนี้มาสมทบทุน Smirnoff ให้ข้าพเจ้าดีกว่า!

Advertisements

One thought on “Geoff Tate: Frequency Unknown

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.