Megadeth: Super Collider


ก่อนหน้าจะฟังอัลบั้มนี้มีคนพูดให้ได้ยินในแง่ลบประปราย

พยายามทำใจให้เป็นกลางก่อนจะฟัง และต้องบอกให้ชัดว่าไม่ค่อยชอบเมกาเดธมาตั้งแต่ ยูธธานาเซีย แล้ว รู้สึกเหมือนเดฟ มัสเทนสูญเสียแนวทางที่แน่ชัดและอยากจะเป็นฮาร์ดร็อกมากกว่าจะเป็นแธรชเมทัล อัลบั้มหลังจากนั้นจึงฟังแบบปล่อยวาง

คำว่า “ปล่อยวาง” น่าจะเป็นประโยคที่แฟนเพลงรำพึงเมื่อฟังอัลบั้มนี้จบ พยายามคิดว่าเป็นวงดนตรีอะไรสักวงที่มีเสียงร้องคล้ายเดฟ มัสเทนแทนก็แล้วกัน

คงไม่ต้องพูดถึงความซับซ้อนทางดนตรีที่เริ่มหายไปตั้งแต่ช่วง ยูธธานาเซีย ท่อนริฟฟ์เริ่มไม่ค่อยน่าตื่นเต้น การเปลี่ยนไทม์ซิกเนเจอร์ เทมโป้ อะไรต่อมิอะไรลดน้อยลง และหลายเพลง (เกือบทั้งอัลบั้ม) เป็นฮาร์ดร็อกที่ยังอาศัยริฟฟ์สไตล์เดิม (ซึ่งคงเปลี่ยนลำบากเพราะเป็นเอกลักษณ์อย่างหนึ่งของเดฟ มัสเทน) โครงสร้างเพลงกลับมาเป็นฮาร์ดร็อก/เฮฟวีเมทัล ไม่ใช่แธรชเมทัล

ลองอนุมานจากเพลงไตเติ้ลแทร็ค “ซูเปอร์โคไลเดอร์” ที่ทำออกมาได้น่าสนใจมากในแง่เรื่องการขาดแรงบันดาลใจในการสรรหาท่อนริฟฟ์ หรือจะมองอีกมุมหนึ่ง เดฟ มัสเทนเปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่ต้องการสร้างดนตรีที่ซับซ้อนแบบสมัยก่อน เขาต้องการกลับไปทำฮาร์ดร็อก/เฮฟวีเมทัลอย่างที่เป็นอิทธิพลทางดนตรีของเขาในช่วงแรกเริ่ม

เพราะถ้าฟังกันจริง ๆ บางเพลงยังมีกลิ่นอายเหมือนกับเมกาเดธยุคคลาสสิกปลายทศวรรษ 80 ต้น 90 ในเพลง “บิลต์ฟอร์วอร์” กับ “แดนซ์อินเดอะเรน” (เพลงนี้เป็นเพลงโปรดประจำอัลบั้มนี้เลย) สิ่งที่ยังคงมีอยู่ก็คือท่อนโซโลของ คริส บรอเดอริค กับเดฟ มัสเทน งดงามรื่นโสตประสาท

เอาความรู้สึกส่วนตัวก็ต้องบอกว่านี่ไม่ใช่งานของเมกาเดธที่อยากฟัง ไม่ใช่แฟนเพลงจริงก็ไม่ควรเสียเงินซื้องานชุดนี้

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.