For Your Information,Glamorous Days

เมื่อนิก ซิมมอนส์สัมภาษณ์จีน ซิมมอนส์เกี่ยวกับร็อกตายแล้ว


เมื่อลูกชายสัมภาษณ์พ่อบังเกิดเกล้าจะเป็นอย่างไร? เราเคยอ่านบทสัมภาษณ์ของจีน ซิมมอนส์ปิศาจลิ้นยาวแห่งจูบอสุรกายมามากต่อมาก แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่เราได้อ่านบทสัมภาษณ์โดยนิก ซิมมอนส์ลูกชายของเขาเองโดยนิตยสารเอสไควร์

น่าเสียดายที่การพูดคุยครั้งนี้ยังวนเวียนอยู่ที่เรื่องเดิม ถ้าคุณเคยอ่านบทสัมภาษณ์ของจีนเกี่ยวกับเรื่องธุรกิจดนตรีในยุคนี้ รวมทั้งเรื่องดาวน์โหลดเพลงผิดกฎหมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา เขายังพูดในสิ่งเดิมไม่มีอะไรใหม่

นิก: พ่อเคยบอกว่าธุรกิจดนตรีไม่ใช่กำลังจะตาย แต่มันตายซากไปแล้ว แล้วพ่อจะบอกกับนักดนตรีนักแต่งเพลงรุ่นใหม่ที่พยายามดำรงชีวิตในธุรกิจนี้อย่างไร

จีน: คำแนะนำคืออย่าเพิ่งลาออกจากงานประจำ สมัยที่พ่อเพิ่งเริ่มต้นใหม่ ๆ วงการนี้ไม่ใช่ภูเขายอดสูงเกินกว่าจะปีนป่าย ตอนนั้นมีบริษัทแผ่นเสียงยืนอยู่ข้างคุณ พวกเขาจะให้เงินลงทุนเพื่อบันทึกเสียง ช่วยสนับสนุนตอนคุณออกทัวร์ จะมีหลายฝ่ายช่วยให้คุณกลายเป็นเดอะบีทเทิลส์วงต่อไป หรือเป็นพรินซ์ จิมี เฮนดริกซ์ ช่วยตกแต่งกลมเกลาให้เติบโตและสนับสนุนทุกย่างก้าว ตอนนั้นยังมีบริษัทแผ่นเสียงที่ยังไม่ตกอยู่ในวังวันของป็อป แร็ป และคันทรี  มีบริษัทมากมายที่พร้อมจะเปิดโอกาสให้นักดนตรีที่เป็นนักแต่งเพลง –ผู้สร้างสรรค์- สำหรับดนตรีร็อก โซล บลูส์ …ซึ่งในที่สุดบริษัทเหล่านั้นก็ล้มหายตายจากไป

ร็อกตายไปแล้ว

พ่อเสียใจแทนเด็กอายุ 15 ที่กำลังซ้อมดนตรีในโรงรถที่ไหนซักแห่งในเซ็นต์พอล คนที่เสียบกีตาร์เข้ากับแอมป์มาร์แชลและเปิดเสียงไปที่ระดับสิบ พวกเขาจะไม่ได้รับโอกาสเท่ากับพ่อในอดีต พวกเขาน่าชื่นชม แต่สุดท้ายจะผิดหวังเพราะธุรกิจดนตรีไม่มีพื้นที่ให้กับสิ่งแบบนั้นอีกแล้ว แล้วใครเป็นคนผิด? ดนตรีเปลี่ยนกระแสไปตลอดเวลา รสนิยมทางดนตรีเปลี่ยนไปในแต่ละรุ่น การไปโทษหรือตำหนิใครเป็นเรื่องงี่เง่า มันจะมีเรื่องน่าสนใจเกิดขึ้นได้เสมอ หลังจากที่เราคิดว่า “แล้วจะมีอะไรเกิดขึ้นอีก” มันจะมีอะไรบางอย่างเกิดขึ้นเสมอ ที่พ่อบอกว่าร็อกตายแล้วมันไม่ได้หมายถึงตายทางร่างกาย ร็อกไม่ได้ตายเพราะแก่ตายสิ้นสภาพตามอายุ มันโดนฆาตกรรมโดยเพื่อนบ้านอายุ 15 ปีของเด็กคนนั้น หรืออาจจะเป็นสมาชิกวงคนใดคนหนึ่งของเด็กคนนั้นด้วยซ้ำ โศกนาฏกรรมก็คือพวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขากำลังฆ่าโอกาส – ฆ่านักดนตรีที่พวกเขารัก ฆ่าอัจฉริยะบางคนที่กำลังรอโอกาสจะฉายแสงเจิดจ้า เพราะการดำรงชีวิตด้วยการเล่นดนตรีและเขียนเพลงเป็นไปได้ยากแล้ว เพราะไม่มีใครจ่ายให้คุณทำแบบนั้น

คนส่วนใหญ่ไม่คิดว่าการแบ่งปันไฟล์และดาวน์โหลด (แบบผิดกฎหมาย) คือการขโมย เพราะยังมีไฟล์ต้นฉบับอยู่ แต่นั่นละปัญหา เพราะคนทำงานไม่ได้รับเงินทั้งที่เขาควรได้รับ ไม่มีใครจ่ายเงินค่าตอบแทนหลังจากใช้เวลาเป็นหมื่นชั่วโมงเพื่อสร้างสรรค์ผลงาน มันคือภาวะสับสนและทำงานยากขึ้น ไม่มีใครจ่ายเงินให้กับงานที่คุณทำ

มันน่าเศร้าสำหรับวงหน้าใหม่ พ่อได้แต่เอาใจช่วยพวกเขา พวกเขาไม่มีโอกาสเลย ถ้าคุณเล่นกีตาร์มันแทบจะมองหาหนทางทำเงินได้ยาก เลิกความคิดจะเล่นกีตาร์หรือเขียนเพลงไปเถอะ เอาแค่ร้องเพลงตอนอาบน้ำหรือไปสมัครรายการเอ็กซ์แฟ็กเตอร์ดีกว่า พ่อไม่ได้ตำหนิรายการเอ็กซ์แฟ็กเตอร์หรือนักร้องเพลงป็อปทั้งหลาย แต่ไหนล่ะบ็อบ ดีแลนคนต่อไป ไหนล่ะบีทเทิลส์วงต่อไป ไหนล่ะนักแต่งเพลง ไหนละผู้สร้างสรรค์ คนเหล่านั้นหายไปทำงานเงียบ ๆ เพื่อสร้างนักร้องเพลงป็อปและเขียนเพลงเพื่อพวกนั้น

และที่น่าตกใจคือจากปี 1958 – 1983 พ่อเอ่ยชื่อนักดนตรีที่เป็นต้นแบบได้เป็นร้อยชื่อ แต่หลังจากนั้นแทบไม่มีเลย

นิก: เดอะบีทเทิลส์, (โรลลิง) สโตนส์…

จีน: เอลวิส เดอะบีทเทิลส์ ไมเคิล แจ็คสัน เดอะสโตนส์ จิมี เฮนดริกซ์ ศิลปินมากมายจากโมทาวน์ มาดอนนา ยูทู พรินซ์ พิงก์ ฟรอยด์ เอ่ยชื่อได้อีกเพียบ พวกนี้เป็นตัวเอง ได้รับการยกย่องว่าคลาสสิก เป็นอมตะ สร้างผลงานเปลี่ยนแปลงวงการดนตรี แต่จากปี 84 ถึงทุกวันนี้นึกชื่อออกไม่กี่ชื่อ ลองเอยชื่อศิลปินมาสักคนสิ คนที่เป็นศิลปินระดับเดียวกับที่พ่อเอ่ยชื่อไป คนที่…แม้ไม่ชอบพวกเขา แต่ก็ไม่อาจเมินหรือปฏิเสธสิ่งที่พวกเขาทำ ต่อให้พวกเขาหยุดทำดนตรีแล้ว หรือบางทีตายไปแล้วมันก็ยังมีคุณค่าอยู่ ความจริงพวกเขายิ่งใหญ่ขึ้นกว่าเดิมเมื่อพวกเขาเลิกทำดนตรี เอ่ยมาสักชื่อที่เอาไปเปรียบเทียบกับคนที่พ่อเพิ่งเอ่ยชื่อไป

นิก: เนอร์วานา

จีน: เนอร์วานา ใช่เลย แบบนั้น พวกเขาเป็นคนที่ใช่ คิดต่อไป มันจะยากขึ้นที่จะเอ่ยถึงศิลปินที่จะอยู่ในระดับเดียวกันนั้น รายชื่อมันน้อยลงไป ส่วนใหญ่ไม่ค่อยทำอะไรแตกต่าง พ่อคิดว่าช่วงระยะเวลาสัก 10 – 15 ปีระหว่างทศวรรษ 60 และ 70 ได้สร้างศิลปินเกือบทุกรายที่ตอนนี้เราเรียกว่าปูชนียบุคคลต้นแบบหรือคลาสสิก ถ้าคุณได้เรียนรู้อะไรจากช่วงนั้นที่ช่วยสร้างผลงานอมตะ บางอย่างที่ยังงดงามอยู่แม้เวลาจะผ่านไป งานที่ต้องใช้ทักษะหายไปเราได้เทคโนโลยีมาแทน แล้ว ดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ชุดต่อไปล่ะ ตอนนี้อุตสาหกรรมดนตรีแทบไม่มีอะไรแบบนี้เหลืออยู่แล้ว พวกเขาไม่มีโอกาสได้ทำอะไรแบบนั้นด้วย  นั่นคือเหตุผล พวกท็อปสี่สิบมีแต่แบบนั้น มีบางวงที่ยังออกทัวร์ได้เงินเยอะอยู่ก็จะเป็นพวกวัยกลางคน อย่างพ่อ

นิก: แล้วสิ่งเหล่านี้จะบอกอนาคตของธุรกิจดนตรีอย่างไร

จีน: มันไม่มีธุรกิจดนตรีอีกแล้ว น่าเสียดาย อย่างน้อยก็ไม่เหมือนกับที่มันเคยเป็นมาก่อน มันมีวงที่น่าสนใจอยู่ อย่าง เทมอิมพาลา (Tame Impala) ที่ลูกเคยแนะนำให้พ่อรู้จัก ถ้าเป็นยุค 60 หรือ 70 พวกเขาต้องเป็นวงดังแน่ ๆ พ่อมั่นใจ

แต่ ทุกวันนี้ ทุกอย่างก่อนหน้า “กังนัมสไตล์” ของไซ ที่ขึ้นอันดับหนึ่งมันดูเหมือนกันไปหมด  เขาทำให้ทุกคนได้เห็นทิศทางใหม่

นิก: เพลงที่ยิ่งใหญ่จะได้แรงส่งจากอินเทอเน็ต แต่เหมือนกับดนตรีกำลังอยู่ในช่วงขาลง

จีน: ใช่ พ่อคิดว่าถึงจะมีเพลงให้ฟังมากมายแต่มันก็ผ่านหูผ่านตาคนแค่ชั่วเวลาสั้น ๆ พ่อก็ไม่เข้าใจว่าทำไม แต่เห็นได้ชัดว่าเพลงไม่ได้มีอายุยืนยาวอย่างสมัยก่อน และศิลปินรุ่นใหม่ที่ยืนหยัดพิสูจน์ตัวเอง หมายความว่า คนที่สามารถสร้างความแตกต่างจนเป็นปูชนียบุคคลจะเหลือน้อยลงจนเกือบจะไม่มี

นิก: เท่าที่ดูเหมือนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่กระทบพ่อโดยตรง พ่อจะเป็นกระบอกเสียงเรื่องนี้อย่างไร มีคนดังไม่กี่คนที่ผมเอ่ยชื่อได้ที่พูดถึงเรื่องการแชร์ไฟล์ แต่พ่อดูจะพูดเรื่องนี้จริงจังมากที่สุด

จีน: มุมมองของพ่อจะแตกต่างจากมุมมองของบางคนที่เกิดที่นี่ พวกอเมริกันโดยกำเนิด พ่อต่อสู้เพื่อสิ่งที่ควรได้ ทั้งเสรีภาพและโอกาสที่คุณคาดหวัง นี่คือจิตวิญญาณอเมริกัน มีคนอพยพมากมายที่รักประเทศนี้ไม่แพ้กัน เขายืนเคารพธงชาติอเมริกันด้วยความกตัญญู พ่อคิดว่าคนที่แบ่งปันไฟล์ส่วนใหญ่เป็นคนผิวขาวชนชั้นกลาง หรือชั้นกลางระดับบนที่เกิดในอเมริกา พวกนี้คิดว่ามีสิทธิที่จะได้ของฟรีเพราะพวกเขาเคยได้อะไรมาฟรี ถ้าคุณเชื่อในระบบทุนนิยม พ่อเชื่อในระบบทุนนิยมเสรี เรื่องไร้ระเบียบแบบนี้ทำลายโครงสร้างธุรกิจโดยตัวมันเอง คุณจะเข้าใจถ้าคุณเป็นคนเขียนเพลง ถ้าเพลงของคุณมีคนเอาไปใช้โดยไม่จ่าย คุณคือคนโดนปล้น นี่คือความจริงที่ชัดเจน

พูดกันให้ชัด พ่อไม่ใช่คนขี้หงุดหงิดที่บ่นไปทุกเรื่อง พ่อสร้างชีวิตที่ดี พ่อโชคดีมาก แต่พ่อทำได้เพราะพ่อเริ่มต้นก่อนที่ความไร้ระเบียบแบบนี้จะเกิดขึ้น พ่อโตมาในยุคที่คนจ่ายเงินซื้อแผ่นเสียง ถ้าคุณไม่ชอบวงดนตรีนั้นคุณก็ไม่จ่ายเงินซื้ออัลบั้ม เรื่องนี้คนฟังเป็นคนตัดสิน

นิก: พวกเขาใช้เงินแสดงความคิดเห็น

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s