Bon Jovi: New Jersey


เมื่อหลายเดือนก่อนบองโจวี (หรือ บอนโจวี แล้วแต่สำเนียง) บอกว่าจะฉลองครบรอบสามสิบปีด้วยการนำอัลบั้มนิวเจอร์ซีย์อันโด่งดังมาออกวางขายพร้อมด้วยเพลงที่ไม่เคยเผยแพร่ที่ทำในสมัยนั้น เพื่อหาเงินจากแฟนเพลงเก่า ๆ ให้ช่วยซื้ออัลบั้มบ้าง พักหลังมานี่ยอดขายดำดิ่งลงทุกทีสวนทางกับการแสดงคอนเสิร์ตที่ยังคงมีคนเข้าชมหนาแน่น ติดลำดับทัวร์ทำเงินทุกครั้ง

ตอนที่ข่าวนั้นออกมาใหม่ ๆ ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมถึงเลือกอัลบั้มนี้ แทนที่จะเป็นอัลบั้มลื่นไถลในยามเปียกชื้นฉ่ำแฉะ (สลิปเพอรีเวนเว็ท) ที่สุดแสนจะโด่งดัง แต่พอมานั่งฟังชุดนี้ใหม่ก็เริ่มคิดอะไรบางอย่าง…ที่เกี่ยวกับจุดเด่นของอัลบั้มนี้

แฟนเพลงคงจำกันได้ว่าบอง โจวีโด่งดังมาจากงานชุด สลิปเพอรีเวนเว็ท ดังเกินหน้าเกินตาใครหลายคน ดังแบบไม่บันยะบันยังดังเรี่ยราดจนมีคนหมั่นไส้ และที่มาพร้อมกับความหมั่นไส้คือคำสบประมาทปรามาสว่าบอง โจวีดังได้เพราะโชคช่วย ฝีมือไม่ดีอาศัยหน้าตา ฯลฯ ว่ากันไปตามแต่จิตริษยาจะสั่งการ

ความจริงก็เหมือนจะเป็นเช่นนั้น เพราะสองอัลบั้มแรกไม่ค่อยประสบความสำเร็จเท่าไหร่ ได้เล่นเป็นวงเปิดให้วงดังอย่างคิส สกอร์เปี้ยน แร็ท แต่ยอดจำหน่ายสองอัลบั้มแรกออกมาต่ำกว่าเป้าหมายไปมาก จนบริษัทต้องใช้การตลาดเข้าช่วย คือเปลี่ยนจากเดิมที่วางจุดขายไปที่แกล็มเมทัลที่กำลังมาแรงในยุคนั้นให้เป็นป็อปร็อกที่ยังมีเค้าโครงของเมทัลบ้างจากท่อนริฟฟ์ อาศัยนักเขียนเพลงมืออาชีพอย่างเดสมอนด์ ไชลด์ให้มาช่วยเรื่องทำเพลงฮิตติดหู เปลี่ยนจุดขายจาก “วงดนตรี” เป็นจอน บอง โจวี นักร้องนำหน้าตาดีขวัญใจวัยรุ่นสาวน้อยสาวใหญ่ทั่วเมืองแทน

สลิปเพอรี เวน เว็ท ดังเปรี้ยงปร้างทั่วบ้านทั่วเมือง พร้อมกับข้อครหาว่าวงนี้ไม่มีกึ๋น ฝีมือก็งั้น ๆ ขายหน้าตาเป็นหลักเดี๋ยวก็ร่วง

การทำ นิวเจอร์ซีย์ จึงตั้งอยู่บนฐานว่าต้องลบคำสบประมาทให้ได้

แต่ ดนตรีก็ยังไม่หนีไปจากสลิปเพอรีเวนเว็ทมากนัก เพียงแค่เน้นไปทางฮาร์ดร็อกเต็มตัว ไม่สนใจว่าจะเป็นเมทัลอย่างชุดแรกของพวกเขาอีกแล้ว แถมมันไม่ได้มีการทำงานที่แตกต่างจาก สลิปเพอรี เวน เว็ท เลย ถ้าจะมีก็คือชุด สลิปเพอรี เวน เว็ท พวกเขาโดนบริษัทและทีมบริหารกดดันให้ทำ แต่ในชุดนี้พวกเขาเต็มในทำเอง ตั้งแต่อาศัยนักเขียนเพลงอาชีพ เกณฑ์เด็กวัยรุ่นมาฟังเพลงจากอัลบั้มเพื่อสอบถามความคิดเห็นว่าเพลงใช้ได้มั้ย

สุดท้ายได้เพลงเกือบสองโหล จนเกือบจะออกเป็นอัลบั้มคู่ แต่บริษัทเมอร์คิวรีเร็คคอร์ดไม่เห็นด้วยและให้ตัดเพลงให้พอสำหรับอัลบั้มเดียว และเกือบจะใช้ชื่ออัลบั้มว่า ซัน ออฟ อะ บีช (Son of a Beach) แต่ก็โดนเปลี่ยนในตอนสุดท้ายใช้ชื่อนิวเจอร์ซี บ้านเกิดของพวกเขาแทน

ดีแล้วที่เปลี่ยนชื่ออัลบั้ม…

แต่ในแผ่นสองของงานชุดนี้ก็ยังใช้ชื่อ ซัน ออฟ อะ บีช อยู่ดี แผ่นนี้น่าจะเป็นจุดเด่นให้แฟนเพลงตัดสินใจเสียเงินซื้ออัลบั้มนี้มากกว่าแผ่นต้นฉบับ เพราะแฟนเพลงคงจะมีอัลบั้มนี้เก็บสะสมอยู่แล้วทุกคน ฟังแล้วก็พอจะแก้กระหายระคายคอไปได้นิดหน่อย บางเพลงอาจจะดูเหมือนน่าจะอยู่ในอัลบั้มได้ อย่างเช่น “ฟูล มูน ไฮจ์ห” (Full Moon High)  แต่หลายเพลงฟังแล้วก็เข้าใจว่าทำไมถึงควรตัดออกจากอัลบั้ม

ฟังชุดนี้จบแล้วก็ต้องมาตั้งคำถามกับตัวเองว่าตำแหน่งแห่งหนของบอง โจวีอยู่ตรงไหนแน่ ถ้าอ่านบทสัมภาษณ์จะเห็นว่าจอนพูดถึงอัลโด โนวา หรือไม่ก็บรูซ สปริงสทีนเป็นวีรบุรุษทางเสียงดนตรีแต่ดนตรีของสองชุดแรก (ถ้าจะให้คำจำกัดความแบบส่วนตัว) คือร็อกที่พยายามเอาท่อนริฟฟ์แบบเมทัลเข้ามาผสม อาจจะเพราะว่าช่วงนั้น (ประมาณปี 1983 – 1984) ดนตรีเมทัลกำลังเป็นดาวรุ่ง บอง โจวีก็เลยเกาะกระแสตามมาด้วย

นิวเจอร์ซีย์คือส่วนผสมระหว่างเมทัลกับฮาร์ดร็อกและเมโลดิกในสัดส่วนพอเหมาะ ลดความหวือหวาของเมทัลลงไปมากแต่ยังไม่ถึงกับหล่นหายจนน่าเบื่อเท่ากับ คีฟ เดอะ เฟธ และยังเป็นช่วงที่พลังสร้างสรรค์มาถึงขีดสุดแล้ว (อันนี้ส่วนตัว…งานยุคหลังจากนี้มีเพลงดี ๆ ได้น้ำได้เนื้อสักสามสี่เพลงก็ถือว่ามหัศจรรย์แล้ว)

เวลานี้เริ่มรู้สึกว่าบอง โจวี ฉลาดเลือกใช้อัลบั้มนี้ในการฉลองครบ 30 ปี เพราะถ้ามองกลับไปในวิถีของวงแล้ว อัลบั้มนี้คือช่วงที่พวกเขา “กำลังคึก” ถึงขีดสุด มีส่วนร่วมในการตัดสินใจเปลี่ยนแปลงและวางรากฐานอนาคตด้วยตัวเอง ไม่เหมือนสลิปเพอรี เวน เวท ที่โดนบังคับกลาย ๆ และไม่เหมือนชุดหลังที่เริ่มหันมาเป็นร็อกสำหรับผู้ใหญ่ที่อยากจะกลับมาเป็นวัยรุ่น

บทเสริมเพิ่มเติม

ที่จะอ่านต่อไปนี้ ไม่เกี่ยวกับที่เขียนด้านบน แต่เป็นที่เคยเขียนเอาไว้บางส่วนเพื่อบันทึกความจำ และเป็นข้อมูลส่วนตัว

เปิดอัลบั้มด้วยความพยายาม “สร้างสรรค์” ท่อนเปิดอัลบั้มให้ดูยิ่งใหญ่อลังการในเพลง “เลย์ ยัวร์ แฮนด์ส ออน มี”(Lay Your Hands On Me) อินโทรยาวหน่อยใช้เสียงกลองย้ำบีท มีเสียงคีย์บอร์ดคลอ กระตุ้นอารมณ์ด้วยเสียงกลุ่มคนตะโกน “เฮ้…” ก่อนจะเข้าสู่เพลงเมทัลเต็มรูปแบบ ท่อนริฟฟ์แรง สไตล์ดั้งเดิม

ต่อด้วย “แบ็ด เมดิซิน” (Bad Medicine) ซิงเกิลอันดับ 1 ของพวกเขา

“บอร์น ทู บี มาย เบบี้” (Born To Be My Baby) เพลงนี้เดิมบันทึกเสียงเป็นอคูสติก อย่างที่อยู่ในอัลบั้ม แต่เปลี่ยนมาเป็นอย่างที่อยู่ในอัลบั้มภายหลัง เพลงนี้ จอน บอง โจวี บอกว่าถ้าออกมาเป็นอคูสติกอย่างตอนแรกขึ้นถึงอันดับ 1 แน่ ๆ (ซิงเกิลเพลงนี้ขึ้นถึงอันดับ 3) แต่ฟังแล้วก็ยังชอบเวอร์ชันอิเล็คทริคมากกว่าอยู่ดี

“ลิฟวิง อิน ซิน” (Living in Sin) เพลงบัลลาดที่เล่าเบื้องหลังว่าจอน บอง โจวี ได้แรงบันดาลใจมาจากเรื่องเราวของเขากับโดโรธี แฟนสาว (และต่อมาเป็นภรรยาของเขา) มิวสิควิดีโอเพลงนี้เคยโดนแบน หรือเซ็นเซอร์ในสถานีโทรทัศน์บางแห่งด้วยเหตุผลว่ามีภาพไม่เหมาะสม แต่ถ้าดูในสมัยนี้คงเห็นว่ามีมิวสิควิดีโอที่รุนแรงโจ่งแจ้งมากกว่านี้นับไม่ถ้วน

“บลัด ออน บลัด” (Blood on Blood) ว่าด้วยเรื่องราวของมิตรภาพของวัยรุ่น

ถ้าพูดรวม ๆ รู้สึกเหมือนว่าอัลบั้มนี้ทำดนตรีติดดินในบรรยากาศคันทรีบ้างอย่างเสียงฮาร์โมนิกาและออร์แกนใน “โฮมบาวด์ เทรน” (Homebound Train) หรือ “เลิฟ ฟอร์ เซล” (Love for Sale)

ในแง่หนึ่ง นิวเจอร์ซีย์ไม่ใช่ สลิปเพอรี เวน เว็ท มันไม่ใช่แกล็มเมทัล (หรือป็อปเมทัล) เต็มตัวอย่าง สลิปเพอรี เวน เว็ท พวกเขาเปลี่ยนตัวเองเป็นฮาร์ดร็อกที่เน้นท่อนฮุคติดหู อย่าง “ไนน์ตี้ไนน์ อิน เดอะ เชด” (99 in the Shade) เป็นเพลงเร็วก็จริง แต่ท่อนฮุคติดหูและออกป็อปมาก

“เลิฟ อิส วอร์” (Love is War) เพลงนี้มีทางเดินคอร์ดเหมือน “ยู กีฟ เลิฟ อะ แบด เนม” (You Give Love A Bad Name) ยิ่งท่อนคอรัสแทบจะลอกมาเลย มีแววเป็นเพลงฮิตไม่ยาก แต่ก็เข้าใจไม่ยากเช่นกันว่าทำไมถึงไม่ได้อยู่ในอัลบั้ม เพราะถ้าปล่อยไปก็ต้องโดนครหาว่าขายของเก่ากิน

“แบ็คดอร์ ทู เฮฟเวน” (Backdoor to Heaven) “นาว แอนด์ ฟอร์เอฟเวอร์” (Now and Forever) เป็นเพลงบัลลาดตามสูตรบอง โจวี อย่างที่ได้ยินกันในอัลบั้มหลัง ๆ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น เพลง “เฮาส์ ออฟ ไฟร์” (House of Fire) เพลงของอลิซ คูเปอร์ ที่พวกเขาทำเป็นเดโมไว้ ฟังแปลกหูเหมือนกัน หมายถึงเคยคุ้นกับเวอร์ชั่นของอลิซมาก่อน มาฟังเดโมเสียงร้องของจอน บอง โจวีแล้วรู้สึกแปลกหู

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.