Arch Enemy: Live in Bangkok


คอนเสิร์ตอาร์ชเอเนมีในกรุงเทพ

14 มีนาคม 2558 ฮอลลีวู้ดฮอล รัชดาภิเษก ซอย 8 กรุงเทพฯ

วงเปิด

– ไซเลนซ์เฮล

– อีโกฟอล

– ดีเซมเบอร์

วันที่ 14 มีนาคมคงเป็นวันดีอะไรสักอย่าง มีคอนเสิร์ตที่อยากดูพร้อมกันถึง 3 งาน คือพาราไดซ์เฟสต์ที่เจเจมอลล์ วันไดเร็กชันที่ราชมังคลากีฬาสถาน และอาร์ชเอเนมีที่ฮอลลีวู้ดฮอลล์ รัชดาภิเษก

ถ้ารวมวงก็อทเซเวนของเกาหลี (ที่ไม่คิดไปดูอยู่แล้ว) อีกวงก็มีที่ธันเดอร์โดมเมืองทองธานี

เป็นการตัดสินใจที่เกือบยากว่าจะไปงานไหนดี แต่ตัดวันไดเร็กชันไปเพราะบัตรหมด ส่วนงานพาราไดซ์เฟสต์ก็หลอกตัวเองเอาว่า วงพวกนี้ก็เป็นวงไทยกันเอง เดี๋ยวคงมีงานแสดงให้ดูเรื่อย ๆ อีกอย่างหมั่นไส้ว่ากำหนดให้ใส่สีดำเพื่อแสดงพลังร็อก

ใส่สีดำมาเกือบ 10 ปี (ตั้งแต่ปี 2548 ประมาณกลางปี)  หมายถึงสีดำทั้งชุด ทุกที่ทุกเวลา ทั้งทำงานประจำและชีวิตส่วนตัว ใส่ด้วยความรู้สึกว่ามันเป็นวิถีชีวิต จนเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ได้คุยกับพระภิกษุสงฆ์รูปหนึ่งเรื่องความยึดมั่นถือมั่น เกือบจะย้อนกลับไป แล้วพระท่านยึดมั่นถือมั่นกับจีวรทำไม เลิกใส่เถอะ

แต่ไม่กล้า กลัวพระถีบตกศาลา

หลังจากนั้นเลยเลิกใส่สีดำ หันมาใส่สีสันต่าง ๆ เพื่อความรื่นรมย์ในชีวิต

เป็นการเพิ่มกิเลสตัณหาอย่างหนึ่งในชีวิต โลกเราขับเคลื่อนด้วยกิเลสตัณหามิใช่หรือ?

พิเคราะห์ดูแล้ว ไม่รู้ว่าถ้าพลาดอาร์ชเอเนมีครั้งนี้ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสได้ดูอีกเมื่อไหร่ กลัวจะพลาดเหมือนที่ไม่ได้ดูวงเบฮีมอธที่มาเล่นแล้วไม่รู้ว่าจะมาอีกเมื่อไหร่

ตอนแรกว่าจะไปพาราไดซ์เฟสต์สักพัก แล้วค่อยไปดูอาร์ซเอเนมี เพราะคิดว่าเริ่มแสดงสัก 2 ทุ่ม น่าจะพอมีเวลา แต่เปิดทวิตเตอร์มาบอกเล่น 6 โมงเย็น เลยตรงดิ่งไปดูอาร์ชเอเนมีเลย

ก็โดนหลอกตามเคย 6 โมงเย็น วงเปิดเล่น (ทำไมถึงลืมวงเปิดไปได้)

ตอนไปถึงวงไซเลนท์เฮลล์เล่นเพลงสุดท้ายพอดี เห็นนักร้องนำชายทำผมราวกับพวกเจร็อก นักร้องหญิงแบบบาง…กำลังสำรากโน้ตสุดท้ายอยู่พอดี ณ เวลานั้นใจหายวาบ เสียงแย่มาก หมายถึงเครื่องเสียงและการมิกซ์เสียง คิดในใจว่าอาร์ชเอเนมีมาเล่นแล้วเสียงแบบนี้ตายแน่

วงถัดมา อีโกฟอลล์จากมองโกเลีย วงนี้น่าสนใจเพราะนำดนตรีหลากหลายทั้งดนตรีพื้นบ้าน ผสมซาวนด์อิเล็กทรอนิกเข้ากับดนตรีเดธเมทัล ชอบการแสดงของพวกเขา (แม้ว่าเสียงจะออกมาแย่ เบสแซงหน้ากีตาร์คู่เสียอีก)  ตามมาด้วยวงเดธเมทัลของไทย ดีเซมเบอร์ ซึ่งต้องบอกว่าผ่านช่วงสุดยอดไปแล้ว…อาจจะเป็นเพราะเป็นวงที่เคยดูการแสดงสดมาแล้วหลายครั้ง เลยดูนิ่ง ๆ ไป

จนมาถึงการแสดงสดของวงอาร์ชเอเนมี

ไม่รู้ว่ายังเรียกว่าเป็นสวีดิชเดธเมทัลได้อยู่หรือเปล่า เพราะนักร้องนำคนปัจจุบัน อลิสซา เป็นคนแคนาดา เจฟฟ์ ลูมีส เป็นคนอเมริกา

เปิดมาก็จัดเต็มกันเลย จำไม่ได้แล้วว่าเพลงแรกเป็นเพลงอะไร แต่น่าจะเป็นเพลงจากอัลบั้มหลัง ๆ ต่อด้วย “วอร์อีเทอร์นัล” จากอัลบั้มล่าสุด อลิสซา ทำหน้าที่ได้ดีมาก สวย มีเสน่ห์ เท่ ร้องเยี่ยม ดึงดูดคนดูได้ตลอดเวลา จนลืมแอนเจลาที่อยู่กับวงมานานไปเลย (ปัจจุบันแอนเจลาเป็นผู้จัดการวงอาร์ชเอเนมีอยู่)

สิ่งที่ชอบมากคือการมิกซ์เสียงในช่วงที่อาร์ชเอเนมีเล่นนี้ผิดกับช่วงวงเปิดเล่นแบบฟ้ากับเหว เสียงกีตาร์ชัดเจน เบสไม่โดนกลบและไม่บวมหนาจนทับเสียงอื่นอย่างช่วงที่วงเปิดเล่น เสียงกลองเน้นชัดทุกใบ แสงสีจัดเต็มค่อยรู้สึกว่านี่คือคอนเสิร์ตหน่อย แล้วพวกเขาเล่นกันแบบมีพลัง จัดเต็มกันทุกคน รวมทั้งเจฟฟ์ ลูมิส มือกีตาร์คนใหม่ (แต่หน้าเก่า) เข้ากับสมาชิกคนอื่นในวงแบบไม่มีอะไรแปลกแยกราวกับเล่นด้วยกันมานาน

พลังจากนักดนตรีห้าคนบนเวที ข่มวงเปิดทุกวงราบคาบ มันไม่ใช่แค่เทคนิคหรือทักษะการเล่น แต่เป็นการแสดงที่สนุกสนาน เพลงสมัยที่แอนเจลาร้อง อลิสซาก็ร้องออกมาแบบเคารพต้นฉบับ ทั้ง “เดดอายส์ ซีโนฟิวเจอร์” “วีวิลไรส์” “โนก็อด โนมาสเตอร์” หรือว่า “เนเมซิส” เพลงพวกนี้แฟนเพลงอาร์ชเอเนมีต้องคาดหวังไว้แน่ และอลิสซาไม่ทำให้ผิดหวัง

เท่าที่ทราบมา แอนเจลาเป็นคนแนะนำอลิสซาเข้าร่วมวง คงเป็นเพราะได้เล็งเห็นอะไรบางอย่างในตัวอลิสซา แม่สาวผมฟ้าสดใสคนนี้ เธอมีทั้งความดุดันและท่วงทำนอง แบบเดียวกับกีตาร์คู่ของไมเคิล เอมอทท์และเจฟฟ์ ลูมิส ประสานลิคและโซโลกันงดงามมาก เชอร์ลีก็เล่นเบสคุมแบบไม่ให้ตกหล่น แดเนียลตีกลองหนักแน่นสม่ำเสมอ

บางช่วง อลิสซาจะชวนคนดูให้ร้องตาม มีเนื้อร้องโผล่มาตรงจอมอนิเตอร์สองข้าง แต่คนดูน้อยมาก อลิสซาเล่นมุก “พวกคุณไม่เข้าใจที่ฉันพูดใช่มั้ย” ตั้งสองรอบ แต่เธอไม่ค่อยซีเรียสเท่าไหร่ “พวกคุณสนุกใช่มั้ย เย่” do you have fun? นี่ถ้าหนุ่มกว่านี้ ห้าวกว่านี้จะตะโกนตอบไปว่า I wanna ฟัน you…

สิ่งที่อาร์ชเอเนมีประสบความสำเร็จมาก คือการสร้างความบันเทิงให้กับคนดู ว่ากันตามจริงพวกเขาเป็นนักดนตรีฝีมือเยี่ยม แต่เคยเห็นนักดนตรีฝีมือเยี่ยมเล่นดนตรีไร้ชีวิตจิตใจหรือเปล่า? เคยเห็นบ่อยนะ มัวแต่เล่นอยู่กับตัวเองด้วยความเคร่งเครียด จนลืมไปว่าควรสื่อสารกับคนฟังต่อหน้าในฐานะคนมีชีวิตบ้าง ถ้าไปดูแบบนั้นนั่งฟังซีดีอยู่ที่บ้านดีกว่า การแสดงสดจะเล่นผิดพลาดบ้างก็ไม่เป็นไร พลังและความสนุกสนานที่ส่งจากนักดนตรีมาสู่คนฟังสำคัญกว่า

ซึ่งสิ่งเหล่านี้อาร์ชเอเนมีมีครบถ้วน ทั้งฝีมือและพลังจากการเล่นสุด รู้สึกว่าพวกเขาก้าวไปข้างหน้ามากกว่าเดิมด้วยซ้ำ พลังจากที่ได้เห็นของจริงตรงหน้าเทียบไม่ได้เลยกับที่เคย ดูจากทางวิดีโอ ไม่รู้ว่าถ้านักร้องนำยังเป็นแอนเจลาจะเป็นแบบนี้หรือเปล่า แต่เท่าที่เห็นแฟนเพลงอาร์ชเอเนมีไม่มีอะไรต้องกังวลกับการเปลี่ยนแปลงสมาชิกของวงในช่วงปีที่ผ่านมาเลย

คอนเสิร์ตจบลงด้วยความอิ่มเอม เมื่อเดินออกมาเห็นแจกใบปลิวโฆษณาวงไซเลนท์เฮลกับอีโกฟอลล์อยู่ และเห็นมีอัลบั้มจำหน่ายด้วย เลยอุดหนุนอีดีแจนการ์ของอีโกฟอลล์ มาหนึ่งชุด เลือกชุดนี้ไม่ใช่อะไร (เพราะไม่เคยฟังพวกเขามาก่อน) เห็นในใบปลิวที่แจกบอกว่านี่เป็นอีพีชุดล่าสุด ออกปี 2014 เลยเลือกชุดล่าสุดมาฟังก่อน

นี่เป็นคอนเสิร์ต (เสียเงิน) แรกในรอบปี 2558 และออกมาเต็มอิ่มแบบไม่เสียดายเงินแม้แต่น้อย

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.