We Are X (Soundtrack)


ซื้ออัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ วีอาร์เอ็กซ์ มาฟัง โดยยังไม่ได้ชมภาพยนตร์ วีอาร์เอ็กซ์ ก่อนจะซื้อก็คิดแล้วคิดอีก จะจ่ายเงินซื้ออัลบั้มเพื่อจะเอา “ลาวีนัส” กับ “วิธเอาต์ยู” มันคุ้มมั้ย? แต่วิญญาณสาวกเอ็กซ์ข้างในตะโกนบอกว่า จ่ายไปเถอะ จ่ายไป เป็นสาวกเอ็กซ์ต้องยอมจ่ายเอาเงินไปอุดหนุนบำรุงท่านโยชิกิ ศาสดาเอ็กซ์ผู้ยิ่งใหญ่

อย่างที่ทราบ เอ็กซ์ออกรวมฮิตมากกว่าสตูดิโออัลบั้ม (บันทึกการแสดงสดก็ถือว่าเอาของเก่ามาขาย) แต่ก็พอปลอบใจตัวเองได้ว่าอย่างน้อยอัลบั้มนี้ก็มีเพลงใหม่ “ลาวีนัส” ละนะ ส่วน “วิธเอาต์ยู” ไม่นับเพราะเคยอยู่ในอัลบั้ม อีเทอนัลเมโลดีทู (2005) ของโยชิกิมาแล้ว เวอร์ชันนั้นไม่มีเสียงร้อง แต่เขียนเนื้อเพลงไว้ในปกอัลบั้ม โยชิกิให้สัมภาษณ์ว่าเพราะตอนเขาเขียนเพลงเขานึกถึงแต่เสียงของโทชิ แต่ในเวลานั้นสองคนยังหมางเมินเหินห่างกันอยู่เลยไม่ได้มาร้องในอัลบั้ม พอวงเอ็กซ์มารวมตัวกันใหม่เมื่อปี 2008 โทชิเลยได้ร้องอย่างที่โยชิกิตั้งใจ และก็ออกมางดงามอย่างที่แฟนเพลงคิดเอาไว้

ส่วน “ลาวีนัส” นี่เป็นเพลงใหม่จริง แต่ในอัลบั้มนี้กำกับไว้ว่าเป็น อคูสติกเวอร์ชัน มาแนวเดียวกับ “ฟอร์เอฟเวอร์เลิฟ” ใน ดาห์เลีย มีทั้งอคูสติกเวอร์ชันและฟูลแบนด์ บทเพลงสวยงามตามประสาเอ็กซ์ เสียงร้องทำให้นึกถึงงานเดี่ยวของโทชิ ช่วงอัลบั้ม เกรซ เหมือนกัน เพลงนี้ถ้าฟังแบบเต็มวง บรรยากาศไม่หม่นแบบในอคูสติกเวอร์ชันฟังแล้วออกมาแง่บวก ไม่หม่นเศร้าอย่างอคูสติก หวังว่าในสตูดิโออัลบั้มใหม่ของพวกเขาจะนำเวอร์ชันเต็มวงมาใส่

ส่วนเพลงอื่น แฟนเพลงคงรู้จักกันดีอยู่แล้ว เพราะมีเพลงรวมฮิตทีไรก็ไม่พ้นเพลงพวกนี้ “คุเรไน” “ฟอร์เอฟเวอร์เลิฟ” “ดาห์เลีย” “เอนด์เลสเรน” “เอ็กซ์” พวกนี้คุ้นหูกันดี มาในรูปแบบแสดงสดบ้าง ตัดอัลบั้มบ้าง แต่ดูเหมือนพยายามเลี่ยงไม่นำเพลงจากช่วงก่อนเปลี่ยนชื่อวงจากเอ็กซ์เป็นเอ็กซ์เจแปนมาใช้ตรง ๆ เลี่ยงมาใช้เวอร์ชันแสดงสดภายหลังแทน เช่นเลือกเพลงจาก ลาสต์ไลฟ์ หรือ เอ็กซ์เจแปนรีเทิร์น เรื่องนี้ก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงทำแบบนั้น อยากจะเลี่ยงลิขสิทธิ์บริษัทในช่วงนั้นหรืออย่างไร? แล้วพอตัดสตูดิโอเวอร์ชันยุคนั้นมาเพลงหนึ่งก็ดันเป็น “เปียโนสตริงส์อินเอสดัวร์” หรือชื่อเดิม “เอสดัวโนะเปียโนเซน” (แปลให้เข้าใจง่ายก็คือบรรเลงเปียโนในบันไดเสียงอีแฟลตเมเจอร์)  เพลงบรรเลงเปียโนเปิดอัลบั้มเจลลัสซี เอาเพลงอื่นได้มั้ย? เบื่อโยชิกิแล้ว เอา “ไวต์วินด์ฟรอมมิสเตอร์มาร์ติน” ยังดีกว่า ต้องแบบ “เอ็กซ์คลามเมชัน” ที่ไทจิกับฮิเดะประพันธ์ร่วมกันได้พอมาใส่ในอัลบั้มนี้แล้วน่าสนใจเป็นพิเศษ สำเนียงต่างจากเพลงอื่นในอัลบั้มนี้โดยสิ้นเชิง ทั้งท่วงทำนองจังหวะจะโคน ทำให้รำลึกได้ว่าตอนที่ทั้งสองคนยังอยู่ในวง อย่างน้อยก็มีเพลงแตกต่างหลากหลายออกไปบ้าง จึงน่ายินดีและรู้สึกดีใจที่นำเพลงนี้มาใส่ไว้

เพลงบัลลาด “ฟอร์เอฟเวอร์เลิฟ” “เทียส์” “ครุซิฟายมายเลิฟ” “ลองกิง ~ เซตซูบุโนโยรุ ~” ก็ใส่มาไม่ขาด “ลองกิง” ที่เอามาเป็นเวอร์ชันที่มีโยชิกิอ่านบทกวีประกอบดนตรี แต่ที่ตัดมาในอัลบั้มนี้กลับไม่มีเสียงอ่านบทกวีเสียอย่างนั้น เป็นภาคออเคสตราเพียว ๆ พอเอา “เทียส์” “ลองกิง” และ “อาร์ตออฟไลฟ์” มาเรียงต่อกันแบบนี้เข้ากันได้แนบสนิทเลยเชียว ฝีมือโยชิกินี่ทำเพลงออกมาเนียนละเอียดมาก

ในอัลบั้มนี้นำเพลงจากลาสต์ไลฟ์มารวมไว้ถึงสามเพลง “คุเรไน” “เอนด์เลสเรน” “เอ็กซ์” เพลงจากบลูบลัดทั้งนั้น เลยสงสัยว่าทำไมไม่เอาเวอร์ชันแสดงสด ออนเดอะเวิร์จออฟเดสทรักชัน มาใส่? หรือจาก บลูบลัดทัวร์ ก็ได้จะได้ฟังเบสพลิ้วเดินท่วงทำนองของไทจิด้วย อันนี้ก็เป็นเรื่องสะดุดใจ

แต่ที่เอามาจาก เอ็กซ์เจแปนรีเทิร์น น่าสนใจอยู่เหมือนกัน (“สแตนดิงเซ็กซ์”) เป็นช่วงที่พวกเขาเปลี่ยนชื่อเป็นเอ็กซ์เจแปน และได้ฮีธมาแทนไทจิ เหมาะสมในแง่การแสดงฝีมือของฮีธผู้มาแทนที่ไทจิ ว่ามีฝีมือขนาดไหน อันนี้ได้แสดงฝีมือแบบวัดรอยเท้า ไม่เหมือนกับ “อาร์ตออฟไลฟ์” เพลงยาว 29 นาที (แต่ในที่นี้ตัดสั้นมาแค่ห้านาทีเศษ (หรือจะเรียกว่าอัลบั้ม? หรือจะเป็นซิงเกิล?) ซึ่งฮีธมาเป็นมือเบสและบันทึกเสียงร่วมกับวงเป็นครั้งแรก แต่เสียงเบสไม่โดดเด่นเสียงอย่างนั้น อันนี้อาจจะเป็นเพราะเพลงนี้โยชิกิควบคุมทุกอย่างเพราะเดิมทีตั้งใจนำเพลง “อาร์ตออฟไลฟ์” ใส่ไว้ในอัลบั้ม เจลลัสซี แต่ด้วยเหตุผลว่าบันทึกเสียงไม่เสร็จ ล่าช้า บวกความอยากให้เพลงสมบูรณ์แบบก็เลยทำไม่อัลบั้มอัลบั้ม เจลลัสซี ต้องออกมาเป็นอัลบั้มเดี่ยวมีเพลงเดียวไปต่างหาก

ความอยากให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบของโยชิกินี่ทำให้เพลงของเอ็กซ์มีเสน่ห์และเป็นจุดด้อยไปในตัว ลองฟังเพลงจากอัลบั้มดาห์เลีย จะรับรู้ว่าแต่ละเพลงโดน “จัดการ” เยอะเกินไป ไม่รู้อัดทับกี่รอบ (อย่างเสียงร้องของโทชิ) อะไรที่มันเกินไปก็ดูจะแห้งแล้งไม่มีความมุทะลุ และ “สด” อย่างอัลบั้มบลูบลัด บางทีก็คิดนะว่าวงร็อกวงหนึ่งจะทำทุกอย่างให้เนี้ยบไปทำไม ความเนี้ยบดีแน่นอนอันนี้ไม่เถียง แต่ลองนึกถึงทุกอย่างสมมาตร คิดหนักมาเป็นอย่างดี มันสวยงามจริงแต่ถ้าไม่สมบูรณ์แบบจะดูมีชีวิตกว่ามั้ย? หมายถึงว่าปกติโลกไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว ธรรมชาติ ท้องฟ้า มหาสมุทร ปลาวาฬ ไดโนเสาร์ ความไม่สมบูรณ์แบบพวกนี้ทำให้มีชีวิต แต่ก็นะ…แฟนเพลงเอ็กซ์คงไม่เห็นด้วย เพราะโยชิกิคือเทพ ทุกอย่างต้องสมบูรณ์แบบ

โดยรวม มันคืออัลบั้มรวมเพลงที่มีเพลงใหม่ให้ฟังสองเพลง น่าเสียดายที่ไม่มีเพลงจากวานิชชิงวิชัน หรือจะคิดว่า “คูเรไน” เป็นตัวแทนอยู่แล้วก็พอกล้อมแกล้มไปได้ การเลือกเพลงก็ยังดีกว่ารวมเพลงอื่น ๆ ที่เน้นแต่เพลงที่แฟนเพลงรู้จัก อย่างน้อยอัลบั้มนี้ก็มี “เอ็กซ์คลามเมชัน” ไม่งั้นอัลบั้มนี้แทบเป็นงานเดี่ยวของโยชิกิไปเลย

หมายเหตุ ใครซื้อแผ่นบลูเรย์ได้เพลงเพิ่มอีกสองเพลง “รัสตีเนลส์” จากดาห์เลียทัวร์ กับ “ฟอร์เอฟเวอร์เลิฟ” (อีกแล้ว) เวอร์ชัน ลาสไลฟ์

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.