Mark Slaughter: Reflections In A Rear View Mirror


รีเฟล็กชันส์ออฟอะเรียร์วิวมิเรอร์ เป็นอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของมาร์ก สลอจห์เตอร์ ออกมาตั้งแต่ปีค.ศ. 2015 ปัจจุบันเขาออกอัลบั้มที่สอง ฮาล์ฟเวย์ เรียบร้อยแล้ว (แต่ยังไม่ได้ฟัง) เขาบอกว่าต้องทำอัลบั้มเดี่ยวเพราะสมาชิกวงสลอจห์เตอร์เอาแต่แบ็กอัปให้วินซ์ นีล จนไม่มีเวลาทำงานให้วงสลอจห์เตอร์เต็มที่

และด้วยความที่มาร์ก สลอจห์เตอร์เป็นนักร้อง/นักแต่งเพลงหลักของวงสลอจห์เตอร์ จึงคาดหวังว่าจะได้ยินอะไรคล้ายคลึงสลอจห์เตอร์ก็มีอยู่บ้าง

อัลบั้มเดี่ยวชุดนี้แทบจะเดี่ยวจริง ๆ มีมาร์ก กูดินมาตีกลองให้ ที่เหลือมาร์ก สลอจห์เตอร์บรรเลงเองเกือบทั้งหมด มีแขกรับเชิญบ้างเล็กน้อย และให้ไมเคิล วากเนอร์เป็นคนมิกซ์ จะว่าไปเขาก็เก่งแฮะ คือฟังแล้วไม่เลวเลยทั้งในฐานะนักแต่งเพลง เรียบเรียง เล่นกีตาร์ เบส คีย์บอร์ด แมนโดลิน เล่นแม้กระทั่งฟลุตของอินเดียนพื้นเมืองอเมริกา ส่วนเรื่องเสียงร้องนั้นคงรู้อยู่แล้วว่าเยี่ยม

แต่ย้อนกลับไป เขาเคยเป็นครูสอนกีตาร์ในลาสเวกัสนี่นะ เสียงกีตาร์เลยออกจะไว้ใจได้ โดยเฉพาะท่อนริฟฟ์ ซึ่ง…ไม่เหมือนสลอจห์เตอร์สมัยทิม เคลลี และไม่เหมือนเจฟฟ์ บลันโด มันไม่เรียบง่ายแบบสมัยแฮร์แบนด์เฟื่องฟู (อย่างอัลบั้มสติกอิตทูยา) มีความซับซ้อนและมีองค์ประกอบของฮาร์ดร็อกและเมทัลหลังยุคกรันจ์อยู่มากเหมือนกัน แต่ก็ยังออกมาทางฮาร์ดร็อกที่คุ้นเคย และจะว่าไปคล้ายกับสมัยเป็นวงเอ็กซ์เคอชันอยู่ไม่น้อย แต่ไม่เรียบง่ายปานนั้น

ความจริงไม่อยากเปรียบเทียบ แต่คงต้องยกตัวอย่างสักหน่อย ตอนฟังอัลบั้ม เดอะเวย์ไลฟ์โกส์ ของทอม คีย์เฟอร์ จะได้บรรยากาศของซินเดอเรลลาเต็มไปหมด แม้ทอมจะให้เกียรติเพื่อนร่วมวงโดยบอกว่างานของซินเดอเรลลามีส่วนผสมและความเป็นตัวตนของเพื่อนร่วมวงอยู่ด้วย แต่สำหรับมาร์ก สลอจห์เตอร์ ผลงานชุดนี้กลับทำให้รู้สึกว่ามีความแตกต่างจากสลอจห์เตอร์ ไม่ต้องพูดถึง แบ็กทูเรียลลิตี ที่ฟังดูแปลกแปร่งไปจากซาวนด์คลาสสิกของสลอจห์เตอร์ ต่อให้เอา สติกอิตทูยา มาเทียบกับอัลบั้มนี้ก็แตกต่างกันอย่างมีนัยยะสำคัญ อาจจะมีท่วงทำนองที่ทำให้คิดถึงสลอจห์เตอร์บ้าง แต่ท่อนริฟฟ์กีตาร์ การเรียบเรียงเพลง มันคือของใหม่ของสลอจห์เตอร์ ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าถ้างานชุดนี้เป็นผลงานของสลอจห์เตอร์จริงจะออกมาแบบนี้หรือเปล่า

คือจะมีอะไรให้อารมณ์เก่าบ้าง เช่น “อะเวย์ไอโก” จะรู้สึกเหมือนฮาร์ดร็อกปลายทศวรรษ 1970 แต่มีริฟฟ์ร่วมสมัย ขณะเดียวกันก็มี “เนเวอร์กิฟวิน’อัป” ที่เป็นป็อปร็อกเหมาะกับการทำซิงเกิลเปิดตามสถานีวิทยุ แต่ “แครีมีแบ็กโฮม” “เวลโครจีซัส” ล้วนแล้วแต่มีความต่างจากสลอจห์เตอร์แต่ก็ไม่ได้ทำให้คนคุ้นเคยเพลงของสลอจห์เตอร์รู้สึกว่ามันแตกต่างจนพลิกฟ้าดิน

ถ้าจะให้อธิบายอย่างง่าย ๆ ก็น่าจะเป็น พัฒนาการทางดนตรีที่สืบต่อมาจากสลอจห์เตอร์จนแทบเอาไปต่อท้ายรายชื่ออัลบั้มของสลอจห์เตอร์ได้ไม่ขัดเขิน

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.