Artist and Band Profiles Glamorous Days

Guns N' Roses: เซ็นสัญญา

เราบอกเธอว่าเจ้านายเธอมันงี่เง่า แต่ถ้าเธอเดินเปลือยกายจากสำนักงานของเธอไปยังทาวเวอร์เร็คคอร์ดส์ผ่านถนนซันเซต เราจะเซ็นสัญญากับเธอ

ช่วงนั้นซูซาน คอลลินส์ (ซึ่งมีพี่ชายเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดัง ปีเตอร์ คอลลินส์) จากคริสซาลิสประสานงานเจรจากับวงกันส์แอนด์โรเซส ซึ่งหลังจากพูดคุยรับประทานอาหารกลางวันกับสมาชิกวงที่ภัตตาคารไอวี ซูซานก็จัดการจนให้กันส์แอนด์โรเซสได้พบปะ รอน แฟร์ ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทจนได้

วิกกี แฮมิลตัน เล่าว่า “แอ็กเซิลนั่งเอาเท้าพาดโต๊ะของรอน เข้าใส่รองเท้าบู้ตแบบคาวบอยซึ่งเน่าเต็มที ต้องใช้เทปกาวปะบางจุด รอนยิ้มให้แอ็กเซิลและแนะนำตัวต่อสมาชิกทุกคน เขาเริ่มงานขายจูงใจสมาชิกวงอย่างหนัก อ้างเหตุผลร้อยแปดว่าทำไมกันส์แอนด์โรเซสควรเซ็นสัญญากับคริสซาลิส แล้วก็ดึงเช็คออกมาเขียนเครื่องหมายตอลลาร์หลายตัวลงบนเช็ค 5 ใบ บอกสมาชิกวงว่าถ้าพวกคุณเซ็นสัญญากับคริสซาลิสจะได้เงินจำนวนนี้ แอ็กเซิลหันมากระซิบกับฉันว่า เขากำลังทำอะไรน่ะ ล้อเราเล่นเหรอ”

วิกกีพยายามถามรอนว่าเขาจะให้สมาชิกวงเท่าไหร่ แต่รอนไม่ยอมตอบตัวเลขที่ชัดเจน บอกเพียงแต่ว่า “จำนวนมาก” แต่ก็บอกว่าต้องพูดคุยกับฝ่ายกฎหมายเสียก่อน สมาชิกวงจึงไม่ประทับใจเท่าไหร่การประชุมครั้งนั้นจบไม่ค่อยสวย รอนไม่รู้อะไรเกี่ยวกับกันส์แอนด์โรเซสรวมทั้งสไตล์ความชอบของสมาชิกคณะเอาเสียเลย แต่ก่อนจากกันแอ็กเซิลหันมาพูดกับซูซานว่า “ถ้าคุณยอมเปลือยกายเดินไปตามถนนซันเซ็ตสตริปก่อนเย็นพรุ่งนี้เราจะยอมเซ็นสัญญากับคุณ”

ค่ำวันนั้นแอ็กเซิลโทรศัพท์หาทอม ซูทอต ซึ่งพยายามจับกันส์แอนด์โรเซสเซ็นสัญญากับเกฟเฟนเช่นกัน บอกว่าพวกเขาอาจจะเซ็นสัญญากับคริสซาลิส “เราไปเจอคนจากคริสซาลิสมา มีสาวชาวอังกฤษเท่มากคนหนึ่งเป็นคนประสาน แต่เจ้านายเธอมันงี่เง่า แต่เธอเท่มากจริง ๆ นะ รวมทั้งเรื่องเจ้านายเธอไม่รู้จักสตีเวน ไทเลอร์ว่าเป็นใครด้วย หลังจากประชุมจบลง เราบอกเธอว่าเจ้านายเธอมันงี่เง่า แต่ถ้าเธอเดินเปลือยกายจากสำนักงานของเธอไปยังทาวเวอร์เร็คคอร์ดส์ผ่านถนนซันเซต เราจะเซ็นสัญญากับเธอ”

ทอมเลยต้องใช้เวลาตลอดวันศุกร์เฝ้าดูข่าวว่ามีหญิงสาวเปลือยกลายเดินผ่านถนนซันเซตหรือเปล่า แน่นอนว่าซูซานไม่กล้าเดินเปลือยกายในตามถนนสายพลุกพล่าน เขาให้ทนายความของวอเนอร์บราเธอรส์มาสำนักงานของเขาตอน 6 โมงเย็น ปรากฏว่าแอ็กเซิลหาคอนแท็กเลนส์ไม่เจอ เลยหงุดหงิดไม่ยอมไปบริษัทแต่ออกจากบ้านไปไหนก็ไม่มีใครทราบ สมาชิกวงเลยทยอยมาพบทอมก่อน ยกเว้นวิกกีกับสแลชที่อยู่หาคอนเท็กเลนส์จนเจอและออกไปตามหาแอ็กเซิล จนพบเขานั่งหมดอาลัยตายอยากอยู่แถววิสกีอะโกโก้

ทางทีมงานของเกฟเฟนรอจนถึง 2 ทุ่มแอ็กเซิลก็ยังไม่โผล่ ทนายความเริ่มอยากกลับบ้านทอมเลยต้องหาทางมอมเหล้าทนายความคนนั้นไว้ไม่ยอมให้กลับ กระทั่ง 20.45 แอ็กเซิลจึงยอมโผล่หัวมา “แต่ไม่มีใครโกรธหรอกนะ เพราะว่ามันเป็นสันดานแล้ว มันมีอะไรแบบนี้เกิดขึ้นทุกวันแหละ” วิกกี แฮมิลตันให้สัมภาษณ์เดลีเมล์ไว้อย่างนั้น

จนท้ายที่สุดเกฟเฟนได้เซ็นสัญญากับกันส์แอนด์โรเซสในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1986 วันนั้นวงไม่ได้เซ็นสัญญาฉบับเต็ม เพียงแต่ทำบันทึกข้อตกลงและรับจ่ายเงินล่วงหน้า 75,000 ดอลลาร์ก่อน เกฟเฟนไม่ได้เสนอเงินให้มากที่สุด คือเสนอให้เงินทำอัลบั้มเพียง 250,000 ดอลลาร์ ในขณะที่คริสซาลิสเสนอเงินล่วงหน้า 400,000 ดอลลาร์ แต่ทอมรับประกันกับกันส์แอนด์โรเซสว่าจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงดนตรีของกันส์แอนด์โรเซสแน่นอน

—- บล็อกนี้คัดลอกมาจากหนังสือ กันส์แอนด์โรเซส โดย FridayIamInRock หากต้องการอ่านเต็ม ๆ โปรดติดตามความคืบหน้าของหนังสือได้ที่เฟซบุ๊กหรือทวิตเตอร์

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: