ว่าด้วยตารางจัดอันดับในโลกสตรีมมิง


เมื่อก่อน พวกตารางจัดอันดับมีความหมายมากพอสมควร จำได้ว่าเรามักจะตื่นเต้นกับสถิติต่าง ๆ เช่น  ดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ติดชาร์ตตั้งนานแสนนานถึง 957 สัปดาห์ หรืออัลบั้มนี้ขึ้นถึงอันดับหนึ่งในสัปดาห์แรก หรือ ซิงเกิลนี้อยู่ในอันดับ 1 ตั้งสองเดือน

แต่ในเมืองไทย ดูจะไม่ค่อยมีการจัดอันดับที่ได้รับความเชื่อถือชัดเจน จนถึงบัดนี้ก็ยังนึกไม่ออกว่าเมืองไทยมีตารางจัดอันดับที่เป็นบรรทัดฐานของที่ไหนบ้าง จำเนียรกาลผ่านไวเหมือนโกหก วันหนึ่งเรามาวัดความนิยมด้วยยอดวิวในยูทูปแทน

กลับไปที่อเมริกา ดูที่นิตยสารบิลบอร์ดที่ได้รับความเชื่อถือมายาวนาน ปัจจุบันบิลบอร์ดฮอต 100 ซึ่งจัดอันดับเพลงยอดนิยม โดยยึดจากบริการเพลงออนไลน์ การขายแผ่น และเปิดวิทยุ สถานีโทรทัศน์

โปรดอ่าน

https://www.billboard.com/index.php/articles/business/chart-beat/9380654/billboard-hot-100-number-one-calculations-6ix9ine

องค์ประกอบการคิดคะแนนการจัดอันดับความนิยมก็เปลี่ยนไปตามเวลา จากแรกสุดจะเริ่มจากการนับจำนวนยอดสั่งซื้อจากร้านค้าปลีก จำนวนเพลงที่สถานีวิทยุเปิด และ ตู้เพลง ต่อมาก็เอาตู้เพลงออกจากการคำนวณ เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา

แต่ว่าเมื่อก่อน จะเน้นไปที่ซิงเกิลที่ตัดออกมาเฉพาะเจาะจง เช่น สมัยเดอะบีตเทิลส์กำลังมาแรงใหม่ ๆ พวกเขาก็ยึดครองชาร์ตอันดับเพลงแบบไม่มีใครทำได้ ก็มาจากเพลงที่ปล่อยเป็นซิงเกิล แต่ปัจจุบันกลายเป็นว่า ทุกเพลงในอัลบั้มคือซิงเกิล เพราะเพลงที่เล่นผ่านระบบสตรีมมิงนั้นเป็นแบบเพลงใครเพลงมัน แล้วแต่คนฟังจะเลือกเพลงไหน ดังนั้น แต่ละเพลงที่คนฟังนับเป็นคะแนนหมด

นั่นคือเหตุผลว่าทำไมศิลปินบางรายจึงยึดครองตารางจัดอันดับเป็นประวัติการณ์ อย่างเช่น เมื่อปีค.ศ. 2018 เกิดปรากฏการณ์หนึ่งว่า เดร็ก (Drake) มีเพลงติดบิลบอร์ดฮอต 100 ถึง 27 เพลง (รวมที่ไปฟีตเจอริงกันคนอื่นด้วยนะ) ตอนนั้น เดรก ออกอัลบั้ม สกอร์เปียน ซึ่งมีเพลงทั้งหมด 25 เพลง และ 7 เพลงในอัลบั้มนี้ติดท็อป 20 ของบิลบอร์ดฮอต 100

จากสถิติล่าสุดของบิลบอร์ด เดร็กมีเพลงติดฮอต 100 มาแล้ว 228 เพลง ในจำนวนนี้ติดท็อบ 10 อยู่ 42 เพลง และอยู่ในอันดับ 1 รวม 7 เพลง

อือม์ เดร็ก ดังนั่นแหละ

แต่ไม่ใช่แค่เดร็กเท่านั้น เพราะวง เดอะวีกเอนด์ และ โพสต์มาโลน ก็เคยติดฮ็อต 100 ถึง 18 เพลง จัสติน บีเบอร์ เคยทำได้ 17 เพลง เอ็ด ชีแรนเคยทำได้ 14 เพลง และ บียอนเซ เคยทำไว้ 12 เพลง

สถิตินี้บอกอะไรเราบ้าง?

มันกลายเป็นว่า จากที่เคยคิดว่าการเข้าถึงอินเตอร์เน็ตอย่างในปัจจุบัน จะช่วยศิลปินอินดีเป็นที่รู้จักมากขึ้น มีโอกาสได้รับความนิยมในวงกว้างง่ายขึ้น แต่ท้ายสุดแล้วแนวโน้มความนิยมกลับอยู่กับศิลปินไม่กี่คนเท่านั้น เทียบความหลากหลายแล้วดูจะน้อยกว่าสมัยก่อน (เช่น ทศวรรษ 80) เสียอีก

แล้วมาถึงคำถาม คิดว่าตารางจัดอันดับต่าง ๆ เหล่านี้ยังสำคัญอยู่หรือไม่?

ตารางจัดอันดับนี้ก็ยังเป็นสิ่งที่ใช้ในการวัดอะไรบางอย่างอยู่เหมือนกัน มันยังมีผลกับบริษัท สถานีวิทยุ รายการโทรทัศน์ ตราบใดที่คนในวงการดนตรีเปิดชาแซมส์ สปอติไฟ ไทดัล แอปเปิลมิวสิก ฯลฯ เพื่อดูว่าแนวโน้มความสนใจของคนฟังไปถึงไหนแล้ว และใช้เป็นประตูไปสู่การเชิญศิลปินรายนั้นไปรายการวิทยุ โทรทัศน์ หรือเอาเพลงไปใช้ในกีฬา ภาพยนตร์ โฆษณา

การได้อยู่ในตารางจัดอันดับ (อย่างเช่น บิลบอร์ดฮอต 100) หมายถึงได้พื้นที่ความสนใจจากสื่อมากขึ้น เพราะทุกวันนี้คนทั่วไปหรือแม้แต่คนที่เกี่ยวข้องในวงการดนตรีไม่รู้จะหยิบจุดไหนมาเป็นจุดสนใจ เพราะมันมีตัวเลือกเยอะมาก มีศิลปินปล่อยเพลงในแต่ละวันไม่รู้เท่าไหร่ต่อเท่าไหร่ การมีชื่อในตารางจัดอันดับก็ช่วยกรองมาให้ในระดับหนึ่ง

แต่การที่เดรกมีเพลงถึง 27 เพลง (รวมที่ไปร้องกับคนอื่นด้วย) ในฮอต 100 สัปดาห์เดียว มันก็บ่งบอกอะไรบางอย่างเช่นกัน นั่นคือ คนที่ได้รับความสนใจ ก็จะยิ่งได้รับความสนใจ และนั่นหมายความว่ามีอีกหลายคนโดนตัดโอกาสนี้ออกไป ความหลากหลายที่เราคิดว่าจะมีมากขึ้น ซึ่งมันมีมากขึ้นจริง แต่มันหลากหลายจนกลายเป็นรายเล็กรายน้อย ไม่สามารถรวมพลังกันเพื่อยืนหยัดได้ ในขณะที่ศิลปินใหญ่ที่ได้รับความสนใจจะกินรวบแบบนี้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.