พราย: การกลับมาของเจ้าหญิงแห่งดอกไม้ เจ้าชายแห่งทะเล

จบการแสดงด้วยความอิ่มใจ และขาเป็นเหน็บที่ต้องนั่งกับพื้นนาน ๆ (ใครว่าอายุเป็นเพียงแค่ตัวเลข?) ห้องที่ใช้แสดงมันเล็กเสียจนรู้สึกว่าสัมผัสกับพรายในระดับเอื้อมถึง รู้สึกว่าความหลงใหลการใช้ชีวิตกลับคืนมา

Advertisements

Guns N’ Roses: Not in This Lifetime

ตั้งแต่ “อิตโซอีซี” มาจนถึงปิดท้าย “พาราไดซ์ซิตี” เป็นช่วงเวลาดีดีที่น่าจดจำว่าครั้งหนึ่งในชีวิตได้ดูกันส์แอนด์โรเซสเสียที

Arch Enemy: Live in Bangkok

นี่เป็นคอนเสิร์ต (เสียเงิน) แรกในรอบปี 2558 และออกมาเต็มอิ่มแบบไม่เสียดายเงินแม้แต่น้อย

X Japan Live in Bangkok

สิ่งที่เตรียมใจก่อนจะดูคอนเสิร์ต ไม่หวังความประหลาดใจใดใดทั้งสิ้น เพราะเอ็กซ์เป็นวงดนตรีที่ทำอะไรตามสคริปต์เดิมไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่ ยกเว้นรายละเอียดเล็กน้อยจะเปลี่ยนไปตามสถานที่แสดง

The Reunion of Rock Legends

งานนี้ไม่ผิดหวัง อะไรที่ควรจะมี ของดีที่ควรจะโชว์ก็นำมาอวดกันเต็มที่

คอนเสิร์ตการกุศล กองทัพบกไทยกับคนหัวใจสิงห์ อัสนี-วสันต์ โชติกุล

คอนเสิร์ตเริ่มค่อนข้างตรงเวลา คือ 20:00 นาฬิกา แต่ไม่ใช่อัสนี-วสันต์ที่รอคอย เป็นวงเปิดที่ชื่อกรุงเทพมาราธอน ออกมาเล่น 5 เพลง จำได้แต่เพลง “ลมหายใจ” คือไม่ค่อยคุ้นเคยกับเพลงของวงนี้มากนัก

Rod Stewart Rocks His Greatest Hits 2009

ข้ามาเจอเวทีที่เรียบ แต่ดูหรู มอนิเตอร์ขนาดใหญ่อยู่กลางเวที บนพื้นเวทีเป็นสัญลักษณ์ทีมฟุตบอลเซลติก กวาดสายตาสองสามที จอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่ก็เริ่มกระพริบ ปิ๊บ ปิ๊บ OH อะไรฟะ RODFATHER

Symphony X live in Krung Thep

ข้อเสียเพียงจุดเดียวของคอนเสิร์ตนี้คือระบบเสียงที่ย่ำแย่ โดยเฉพาะการมิกซ์เสียงที่อัดกันเละเทะไปหมด เสียงเบสบวมเบ่งเป็นระยะๆ ค่อนข้างน่ารำคาญมาก ยิ่งในช่วงที่พวกเขาอัดกันได้สุดยอดทรงพลัง โดนการมิกซ์ที่ย่ำแย่ย่ำยีจนทำให้ประกายเจิดจ้าต้องหม่นหมองไปอย่างน่าเสียดาย

Nakorn Unite #4

คราวนี้ไป เพราะเห็นมีวง Zany Zone กับ Breathless เล่นด้วย (โชคดีที่เล่นติดๆ กันด้วย) ก็เลยตัดสินใจแวะไป