กระแสดนตรีบริติชอินเวชั่นอาจจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ แต่ส่งผลกระทบต่อวงการดนตรีเป็นอย่างมาก เพราะการคิดค้นทดลองนำไปสู่ดนตรีเฮฟวีเมทัล แอซีดร็อก โปรเกรสซีฟ ร็อก และอีกมากมายหลายแขนงจนมาถึงทุกวันนี้

น่าเสียดายเหมือนกัน เพราะเพลงของพวกเขาเป็นฮาร์ดร็อกเข้มข้น และการเรียบเรียงเพลงถือว่าอยู่ในเกณฑ์ดีกว่าวงในแนวเดียวกันที่ดังกว่าหลายวง เพียงแต่ขาดรสนิยมทำเพลงให้ติดตลาดเท่านั้นเอง

ความจริงเมื่ออ่านเนื้อหาเพลงนี้เข้าใจไม่ยากว่าเทอร์รี ไนท์กำลังพูดถึงปัญหาภายในเดอะบีตเทิลส์และบริษัทแอปเปิล ซึ่งปีถัดมาเดอะบีตเทิลส์ก็ประกาศยุบวง

สำหรับคนที่ไม่ค่อยฟังแฮร์ เมทั่ล / ฮาร์ดร็อกจากยุค 80s อาจจะฟังผ่านๆ ไป แต่สำหรับคนที่ชอบแนวนี้จริงๆ คงต้องบอกว่างานนี้ถึงไม่มีอะไรแปลกใหม่ แต่มันเป็นงานที่ได้อารมณ์อย่างที่มันควรจะเป็นและทำออกมาได้ดีมาก.

หลังจากออกงานมาได้เพียง 2 อัลบั้ม เทอร์รี่ ไนท์ก็อยากจะบินเดี่ยว เขาแยกตัวออกจากวงในช่วงปลายปีค.ศ. 1967 และหันไปเป็นโปรดิวเซอร์ (เขาทำสัญญาเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับแคปปิตอลเร็คคอร์ดส แต่ขอพ่วงสัญญาว่าต้องให้เขาออกงานเดี่ยวด้วย)

โดยรวมออกจะไปในทางพาณิชย์ศิลป์มากสักหน่อยนะ เป็นเมโลดิกแบล็กเมทัลที่มีอะไรหลายอย่างทำให้นึกถึงวงดังหลายคณะอยู่เหมือนกัน แต่โดยรวมแล้วก็ไม่เลวร้ายอะไรนัก

อาจทำให้หลายคนไม่ค่อยชอบพวกเขาเพราะมองว่าเขา “ตลาด” เกินไป ถึงจะเป็น แบล็กเมทัลก็เข้าข่ายที่เอนเอียงไปทางป็อป แต่ความเห็นส่วนตัวต้องบอกว่าชอบ ชอบที่มีท่วงทำนองอยู่รวมกับความหนักความระห่ำ