Bon Jovi

เมื่อเข้าสู่ทศวรรษ 90 วงบองโจวีก็ฉีกแนวทางตัวเองไปสู่ดนตรีร็อก ไม่เหลือเค้าโครงป็อปเมทัลอย่างในอดีต แต่ก็ยังรักษาระดับความนิยมเอาไว้ได้

Stairway to Heaven – Highway to Hell

งานแรกที่ประทับใจมากและรู้สึกเสียดายที่สุดก็คืองานชุด สแตร์เวย์ ทู เฮฟเวน ไฮเวย์ ทู เฮลล์ (Stairway to Heaven Highway to Hell) งานนี้ต้องบอกว่าตอนซื้อมาไม่ได้สนใจอะไรมากมายนัก แต่กลายเป็นว่าพอได้ฟังแล้วก็จะฟังซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกระทั่งทุกวันนี้เทปหมดสภาพไปเรียบร้อย

Bon Jovi: This Left Feels Right

ก็อยากจะเข้าใจในพวกเขาว่าการเล่นเพลงซ้ำกันเป็นพันรอบก็คงจะน่าเบื่ออยู่ การเรียบเรียงเพลงใหม่เป็นการดีที่จะทบทวนอดีตอย่างมีพัฒนาการ แต่ถ้าเพลงเหล่านี้ไปเล่นแทรกอยู่ในคอนเสิร์ตของพวกเขาก็คงจะน่าสนใจมากกกว่านี้อีกเยอะ

Bon Jovi: Bounce

ถ้าไม่นับเพลงที่คึกคัก สาม – สี่เพลง (“เอเวอรีเดย์”, “เลิฟ มี แบ็ก ทู ไลฟ์” และ “เบานซ์”) ก็คงต้องบอกว่าโดยรวมในงานชุดนี้ออกมานิ่งเกินเหตุ แม้แต่เพลงบัลลาดที่บองโจวีเคยทำได้ดีเสมอมา คราวนี้ “ยู แฮด มี ฟรอม เฮลโล” ก็ไม่ติดหูอย่างบอกไม่ถูก

Blaze of Glory งานเดี่ยวชุดแรกของ จอน บอน โจวี

จอน บอง โจวี่ ปลดพันธนาการในเรื่องความคาบเกี่ยวกับแกล็มเมทัลไปได้หมดสิ้นในงานชุดนี้ และเป็นงานสุดท้าย (นับจนถึงวันนี้) ที่ยังฟังอย่างชื่นชม…