David Lee Roth Sounded Awful

ความสำเร็จตั้งแต่อัลบั้มแรกจนถึง 1984 ก็เป็นประจักษ์พยานว่าเขาเหมาะสมกับดนตรีของแวนแฮเลนในสมัยนั้นเพียงใด ลีลาของเขามันโดดเด่นและเป็นมิตรกับเอ็มทีวีในภายหลังเป็นอย่างมาก น่าเสียดายพอเริ่มมีอายุอะไร ๆ ก็เปลี่ยนไปตามกาล

โฆษณา

Joe Holmes

ปีค.ศ. 2012 ว่าเขาทำวงฟาร์มิโกส์ (Farmikos) ร่วมกับ โรเบิร์ท ล็อค อดีตนักร้องนำวงเลดลอว์ปล่อยซิงเกิลมาเป็นระยะ โดยมี โรเบิร์ต ทรูจิลโล (มือเบสเมทัลลิกา) กับ บรูคส์ เวคเกอร์แมน (มือกลองแบด4กู้ด และแบดรีลีเจียน) มาช่วยเล่นใน “เดอะซาวนด์ออฟมายกัน”

Van Halen: A Different Kind of Truth – ความจริงที่แตกต่าง

๑๓ เพลงในงานชุดนี้เขี้ยวและเคี่ยวมาก เป็นงานที่ดีมากของ Van Halen ในรอบ ๒๐ ปี ไม่มีข้อกังขาเลยว่าแฟนเพลงจะไม่พอใจ ...หากจะมีก็เพียงแค่เรื่องเดียวคือไมเคิล แอนโธนี่ไม่กลับมาทำงานด้วย เท่านั้นเอง

Van Halen: คลาสสิกหรือว่าถอยหลังลงคลอง?

แล้วแฟนเพลงก็แบ่งเป็นสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งบอกว่านี่คือการกลับมาแบบคลาสสิค อีกฝ่ายหนึ่งก็ยืนข้างแฮการ์ บอกว่าเหมือนกับการลอกงานตัวเองแบบไร้ซึ่งไอเดียใหม่จริงๆ ด้วย ว่ากันตั้งแต่หน้าปกมาเลย

Van Halen: Tattoo

โดยรวมยังอยู่ในระดับ “ชอบ” โดยเฉพาะท่อนคอรัส ถึงจะไม่มีเสียงของไมเคิล แอนโธนี่ ก็ยังให้อารมณ์แวน เฮเลนยุคเก่าๆ อยู่ ทำให้มีความหวังกับ A Different Kind of Truth ที่จะออกมาในเดือนกุมภาพันธ์พอสมควร

Van Halen: Jump

การที่ เอ็ดดี้ แวน เฮเลน ควบคุมการทำงานแทบจะทุกส่วน ส่งผลให้เกิดปะทะกันทางความคิดกับเดวิด ลี ร็อธ ตอนแรกเพลงนี้ทั้งเดวิด ลี ร็อธ และ เท็ด เทมเปิ้ลแมล ไม่ค่อยชอบเพลงนี้เท่าไหร่

David Lee Roth: Eat Em’ and Smile

โอกาสที่เดวิด ลี ร็อธจะทำงานแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว เพราะเขาผ่านช่วงเวลาแบบนี้ไปแล้ว ก็คงได้แต่ฟังอัลบั้มนี้รำลึกความหลังที่สนุกสนานมีสีสันกันเพลินๆ

Van Halen ReUnion

หลังจากรอคอยมา 22 ปี เดวิดกลับมาสู่หน้าที่เดิมของเขาอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันไรก็มีเสียงกระแนะกระแหนมาแล้วว่า บางทีการกลับมาร่วมวงของเขาครั้งนี้อาจจะจบเพียงแค่การออกทัวร์ หรืออย่างดีก็ทำเพลงใหม่สองสามเพลงเพื่อทำอัลบั้มรวมฮิตก็เป็นได้

แฟนเพลงหลายคนของแวนเฮเลนเชื่ออย่างนั้น !!!