ข้ามไปยังเนื้อหา

Posts tagged ‘Greatest Albums of The 70s’

Scorpions: Tokyo Tapes

เสน่ห์ของอัลบั้มบันทึกการแสดงสดก็คือพลังและทักษะของนักดนตรีแต่ละคน ซึ่งหลังๆ ก็เชื่อไม่ค่อยได้เมื่อพบว่ามีการตัดต่อและแก้ไข รวมไปถึงการเล่นซ่อมใหม่ในสตูดิโอเพื่อให้งานออกมาดี

อ่านเพิ่ม

Black Sabbath (Debut Album)

ถึงแม้แบล็กซับบาธจะไม่ได้สร้างเฮฟวีเมทัลทั้งหมด แต่โครงสร้างหลักของเฮฟวีเมทัลอยู่ในบทเพลงของแบล็กซับบาธตั้งแต่งานชุดแรกของพวกเขา และวางรากฐานของดนตรีเฮฟวีเมทัลให้วงรุ่นหลังได้สืบทอดต่อกันมาจนถึงปัจจุบัน

อ่านเพิ่ม

Uriah Heep:Demons & Wizards

สำหรับวงดนตรีบางวง การประสบความสำเร็จได้ต้องอาศัยจังหวะและความลงตัวพอดีระหว่างความคิดสร้างสรรค์กับความสามรถเฉพาะตัวของสมาชิกแต่ละคน อย่างเช่นวง Uriah Heep เป็นต้น อ่านเพิ่ม

Free: Fire and Water

แต่ความสำเร็จของ “ออลไรท์นาว” กลับส่งผลให้เกิดรอยร้าวในหมู่สมาชิกเนื่องจากอัตตาปะทะกันจนหลังจากงานชุดนี้ พอล ร็อดเจอรส์ ออกไปทำงานในนามพีซส่วน แอนดี เฟรเซอร์ไปตั้งวงโทบีและไซมอน เคริกส์ กับพอล คอสซอฟฟ์ก็ออกไปทำงานร่วมกัน แต่ว่าก็ไม่มีวงไหนไปรอด

อ่านเพิ่ม

Yes: Fragile

หยิบอัลบั้ม ฟราไจล์ มาแนะนำ นี่เป็นงานชุดแรกของคลาสสิคไลน์อัปที่เพิ่งได้ ริค เวคแมน มือคีย์บอร์ดจากวง Strawbs มาร่วมงานด้วย และการเข้ามาของเวคแมนช่วยปรับปรุงเสียงสังเคราะห์และดนตรีคลาสสิคัลให้โดดเด่นมากยิ่งขึ้นไปอีก อัลบั้ม ฟราไจล์ ของ Yes ออกมาในขณะที่พวกเขากำลังมีพลังสร้างสรรค์เต็มที่ กำลังห้าวหาญทะเยอทะยานกล้าสร้างสรรค์ทดลองอะไรใหม่ ๆ

อ่านเพิ่ม

Neil Young & Crazy Horse: Rust Never Sleeps

นีล ยังเป็นหนึ่งในศิลปินจำนวนน้อยที่รอดจากยุค 60s ได้สง่างาม แล้วยังเป็นแรงบันดาลใจให้กับพวก พั้งค์ (ในนิวยอร์ค) และพวกการาจร็อกอีกนับไม่ถ้วน และไม่น่าแปลกใจที่คนในยุค 90s จะขนานนามเขาว่า “the Godfather of Grunge” และสิ่งสำคัญอย่างหนึ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือวง Crazy Horse ที่ร่วมงานกับเขาด้วย  งานของ นีล ยังมีหลายชุดที่น่าสนใจ แต่ที่จะแนะนำในคราวนี้เป็นงานที่ชอบโดยส่วนตัวเป็นพิเศษเพราะมีเพลง “Hey Hey, My My” รวมอยู่ด้วย อัลบั้มนี้มีชื่อว่า Rust Never Sleeps

ช่วงปี 1979 นั้นมันเป็นช่วงที่ดนตรีร็อกกำลังถึงจุดวิกฤต หลายคนคิดว่ามันถึงกาลอวสานของดนตรีร็อกและการเล่นกีต้าร์ แต่ นีล ยังได้ประโยคเด็ดมาจากวง Devo ว่า rust never sleeps  แต่ว่าในส่วนรายละเอียดไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่เข้าใจว่าจะเป็นโฆษณา “Hey Hey My My” ที่ว่านี้เป็นเพลงที่เขียนให้กับ จอห์นนี่ ร็อทเท่น  นักร้องนำของวง Sex Pistols  ช่วงที่ Rust Never Sleeps ออกมา เป็นช่วงที่ดนตรี พั้งค์ กำลังมาแรง แต่ว่าก่อนหน้านั้นมันเป็นช่วงเวลาของดนตรีดิสโก้ ทำลายดนตรี ร็อก ไปจนแทบไม่เหลือ และดนตรีพั้งค์ ก็เหมือนกับ hero ที่เข้ามาช่วยกู้สถานการณ์ของดนตรี ร็อก ทั้งหมด เพลงนี้ ยัง จึงเขียนให้กับ จอห์นนี่ ร็อทเท่น ผู้เปรียบเหมือนตัวแทน พั้งค์ ร็อก ที่มาช่วยให้ rock n’ roll can never die! และเมื่อตอนที่พบศพของ เคิร์ท โคเบน  ในจดหมายลาตายที่พบอยู่ มีประโยคหนึ่งว่า ‘It’s Better to burn out than to fade away” ก็มาจากเพลง “Hey Hey, My My” นี่เอง

“Hey Hey My My” มีสองเวอร์ชั่นคืออคูสติกเวอร์ชั่นใช้เปิดตัว และ อิเล็กทริก เวอร์ชั่น ใช้ปิดอัลบั้ม มันเป็นงานเชิงคอนเซ็ปต์ ที่ ยัง ต้องการนำเสนออดีตและอนาคตของดนตรี ร็อก บทเพลงช่วงแรกจึงเป็น อคูสติก ที่ออกไปทางคันทรี่และในช่วงหลังเป็น อิเล็กทริก ที่แสดงศักยภาพ ร็อก ที่สนุกสนาน  อย่างที่บอกข้างต้นว่า Rust Never Sleeps เป็นงานที่ ยัง ทำเพื่อรำลึกถึงดนตรี ร็อก ในอดีตด้วย บทเพลงในครึ่งแรก มันจึงค่อนข้างจะดูเศร้า อย่างเพลง “Pocahontas” ซึ่งใครเคยดูการ์ตูนเรื่องนี้ของดิสนี่ย์ ก็น่าจะคุ้นๆ กับเรื่องราวของสาวอินเดียนแดงคนนี้อยู่พอสมควร แต่ว่าในการ์ตูนบิดเบือนเนื้อหาจริงๆ ไปมากคนละขั้วกับที่เกิดขึ้นจริง แต่สำหรับ นีล ยังเขาเล่าตามเป็นจริง…หลังจากที่ โฟคาฮอนทัส ช่วย จอห์น สมิธ  ที่เวอร์จิเนีย  ความอัปยศของคนผิวขาวที่รุกรานและตระบัตย์สัตย์ ทั้งนี้เพราะ ยัง เป็นคนที่มีเชื้อสายของอินเดียนแดง ในเพลงนี้กล่าวถึง มาร์ลอน แบรนโด   ด้วยก็เพราะแบรนโด ก็มีเชื้อสายอินเดียนแดงเหมือนกัน  และยังปฏิเสธที่จะรับรางวัลออสก้าส์อันเป็นที่หมายปองของชาวฮอลลี่วู้ดโดยให้สตรีเชื้อสายอินเดียนแดงผู้หนึ่งขึ้นไปกล่าวถ้อยคำสั้นๆ เกี่ยวกับโศกนาฏกรรมของชาวอินเดียนแดง

อาจจะด้วยสภาพของสังคมอเมริกันขณะนั้น กล่าวคือยังมีบาดแผลของสงคราม สิ่งแวดล้อมที่แย่ลง หลายๆเพลงในช่วงแรกที่เป็นอคูสติกและออกไปทางคันทรี่มากๆ ถึงได้ดูหม่นเศร้า อย่าง “Thrasher” เพลงที่เหงาและฟังเป็น คันทรี่ ร็อก ได้หม่นเศร้าของงานชุดนี้ต้อง “Sail Away” ฟังแล้วมันออกเศร้าจริงๆ เมื่อดูเนื้อหาประกอบไปด้วย  แต่ในช่วงหลังเป็น ร็อก มันส์ๆ ต้องชมเชยวง Crazy Horse ที่คู่บุญบารมี ยัง มาเนิ่นนาน พวกเขาเล่นได้ดีจริงๆ และเนื้อหาก็หนักหน่วงกดดัน ไม่น่าแปลกใจที่ใครๆ ก็ยกย่องให้เป็น “the Godfather of Grunge”

 

Artist:           Neil Young & Crazy Horse

Tiltle:           Rust Never Sleeps

Label:           Warner Bros.

Year:             1979

Produced by David Briggs

Line Up:-

  • Neil Young : Vocal, Guitars

The Crazy Horse is

  • Billy Talbot: bass
  • Ralph Molina: drums
  • Frank Sampedro: guitar, strings

Addition Musician

  • Joe Osborne: bass
  • Nicolette Larson: vocals
  • Karl T. Himmel: drums on “Sail Away”
  • Joe Osborne: bass on “Sail Away”

Track List:

  1. Hey Hey My My (Out of The Blue)
  2. Thrasher
  3. Ride My Llama
  4. Pocahontas
  5. Sail Away
  6. Powderfinger
  7. Welfare Mothers
  8. Sedan Delivery
  9. Hey Hey My My (Into The Black)

YES: Tales from Topographic Oceans

งานนี้เป็นเหมือนผลจากความอ่อนล้า และพยายามจะสร้างงานให้ดีเหมือนเดิม แต่จิตวิญญาณของเยสมันเริ่มจะเปลี่ยนไป ไม่ได้เต็มเปี่ยมอย่างเช่นในสามอัลบั้มก่อนหน้านั้น

อ่านเพิ่ม

Mike Oldfield: Tubular Bells

แต่ถ้าจะหาอัลบั้มไหนที่จะแสดงตัวตนของ ไมค์ โอลด์ฟิลด์ ได้ดีที่สุด ก็ต้องงานชุดนี้ล่ะ

อ่านเพิ่ม

Queen: A Night at the Opera

เป็นงานที่ทรงคุณค่ามากสำหรับการฟื้นคืนชีพดนตรีร๊อคคลาสสิคให้มีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง

อ่านเพิ่ม

Pink Floyd: The Wall

เมื่อได้รับการช่วยเหลือในด้านดนตรีและการผลิตจากสมาชิกคนอื่นทำให้ เดอะวอลล์ กลายเป็น ร็อกโอเปรางดงามสมบูรณ์ชุดหนึ่งของวงการโปรเกรสซีฟร็อก

อ่านเพิ่ม