Whitesnake: Live in 84 Back to the Bone

อัลบั้มนี้มีทั้งส่วนดีและไม่ดี ว่ากันแต่ข้อดีนี่คือบันทึกประวัติศาสตร์ช่วงหนึ่งของไวท์สเน็ค สมัยที่มีมือกีตาร์ร้อนแรง มือกลองที่หนักแน่นและมีลีลามากมาย และกำลังปรับเปลียนตัวเองจากฮาร์ดร็อกรูปแบบเก่าไปสู่ดนตรีเฮฟวีเมทัล

โฆษณา

Led Zeppelin: Celebration Day

เสน่ห์ของเลดเซพพลินทำให้คนดูลืมไปเลยว่าพวกเขาอายุเกินวัยเกษียณไปแล้ว เซเรเบรชันเดย์ คือการบันทึกความยิ่งใหญ่ของพวกเขาและเป็นการยืนยันอย่างปราศจากข้อกังขาว่าทำไมพวกเขาถึงเป็นตำนา และปูชนียบุคคลแห่งวงการดนตรี

Michael Schenker Group World Wide Live 2004

การได้เห็นวีรบุรุษของตัวเองสมัยเด็กๆ หมดสภาพ มันทำให้เกิดความเศร้าใจ เพราะในขณะที่สมาชิกวงคนอื่นๆ ทำหน้าที่ของตัวเองแบบพอไปวัดไปวา

Whitesnake: Live in the Still of the Night

Coverdale ดูจะแสดงออกมาอย่างสบายๆ ไม่ต้องใช้ความพยายามในการรีดเร้นพลัง แต่อย่างใด ทุกอย่างดูเป็นธรรมชาติ (ถึงแม้ว่าจะดูเป็น poser เหมือนเดิมจนบางทีก็น่าหมั่นไส้)

KISS: Rock The Nation Live!

พวกเขารู้ว่าพวกแฟนโหยหาอดีต พวกเขาก็เอาอดีตอันงดงามของพวกเขามาขาย และแฟนเพลงก็เต็มใจซื้อ!

Queen on Fire: Live at the Bowl

ถ้ามองในอีกแง่ก็คือ Queen เป็นวงดนตรีที่พัฒนาดนตรีตลอดเวลา ไม่ยอมย้ำรอยทำดนตรีที่คิดว่าจะขายแน่ๆ แต่อีกด้านหนึ่งและเป็นรูปธรรมคือแฟนเพลงไม่ชอบใจงานชุดนี้เอาเสียเลย

Jimi Hendrix: Live at Woodstock

เวลาที่คนพูดถึงจีมี เฮ็นดริกซ์ว่ายิ่งใหญ่เพียงไหน ดีวีดีชุดนี้เป็นตัวอธิบายได้ดีโดยไม่ต้องพูด

Scotty Moore and Friends: A Tribute to the King

สำหรับงานนี้งานนี้บรรดานักดนตรีรุ่นใหญ่ มาสดุดีนักร้องรุ่นใหญ่(กว่า) คงไม่ใช่เรื่องที่จะเกิดขึ้นง่ายนัก ลองนึกว่างานนี้มีทั้งอิริค แคลปตัน, อัลเบิร์ท ลี, บิล ไวแมน, มาร์ค นอลฟเลอร์, มาร์ติน เทย์เลอร์, เดฟ กิลมัวร์, สตีฟ กิ๊บบอน และอีกหลายคนมาร่วมเล่นเป็นการสดุดีให้ The King แบบนี้ มันช่วยเพิ่มคุณค่าได้มากยิ่งขึ้น