Manic Street Preachers

Manic Street Preachers

เดอะมานิกส์ตั้งวงกันในช่วงปี ค.ศ. 1986 โดยเพื่อนร่วมโรงเรียนสี่คนคือ เจมส์ ดีน แบร็ดฟิลด์ (กีตาร์, ร้องนำ) ฌอน มัวร์ (กลอง) นิกกี้ ไวเออร์ (กีต้าร์) และฟลิกเกอร์ (เบส) เป็นวงแนวพังก์สุดขั้วที่ยึดวง เดอะแคลชเป็นต้นแบบ

Manic Street Preachers: Dead Passive

เรื่องราวความรักที่คบกัน แล้วก็เลิกรา มันเกิดขึ้นตลอดเวลา เปลี่ยนตัวละครไปเรื่อยๆ

แต่เดอะมานิกส์ปิดท้ายว่า ไม่ว่ายังไง พวกเขาก็มันแค่พวกไม่ใส่ใจที่งี่เง่าไร้สาระ ทำเพียงแค่หาเงินบริจาคการกุศลเล็ก ๆ น้อย ๆ เราทำให้ฟรี ๆ เลยนะ...

La Manic Street Preachers: Tristesse Durera (Scream to a Sigh)

La Manic Street Preachers: Tristesse Durera (Scream to a Sigh)

La tristesse durera แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า 'the sadness goes on' ได้มาจากเรื่องเล่าเกี่ยวกับจิตรกรชื่อดังชาวดัทช์ ฟินเซนต์ ฟาน ก็อกฮ์ ซึ่งในวันสุดท้ายของชีวิต เขาพูดว่า "La tristesse durera toujours" (ความเศร้าจะคงอยู่ตลอดไป)

Manic Street Preachers: Motorcycle Emptiness

Manic Street Preachers: Motorcycle Emptiness

จะหนีไปไหน มันก็ยังเหมือนเดิม ทุกๆ ที่ยังกับอยู่ในห้องดับจิต ทุกๆ ชีวิตล้วนเป็นเหยื่อ มีความสุขแบบแหลๆ เอามาบังหน้าการเมืองเน่าๆ