Megadeth

ถ้าจะให้ยกตัวอย่างอัลบั้มแธรชเมทัลพันธุ์แท้มาสักหนึ่งอัลบั้มให้เห็นภาพว่าอะไรคือแธรชเมทัลก็ยกอัลบั้มนี้มาเป็นตัวอย่างได้อย่างไม่ขัดเขิน

Megadeth

อัลบั้ม ริสก์ ของเมกาเดธวางจำหน่ายเมื่อปีค.ศ. 1999 เป็นอัลบั้มแรกที่ จิมมี เดอกลาสโซ มาตีกลอง เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ มาร์ตี ฟรีดแมน ทำงานร่วมกับเมกาเดธ และเป็นสตูดิโออัลบั้มสุดท้ายที่อยู่กับบริษัทแคปิตอลเร็กคอร์ดส์ และเป็นผลงานที่ข้าพเจ้าไม่ชอบอย่างที่สุดในบรรดาผลงานทั้งหมดของเมกาเดธ แต่ เดฟ มัสเทน มือกีตาร์/นักร้องนำ/จอมเผด็จการแต่เพียงผู้เดียวของวงกล่าวว่า “ถ้าอัลบั้มนี้ออกในนามอื่นที่ไม่ใช่เมกาเดธคงตอบรับกันดีกว่านี้”

Megadeth

เอาความรู้สึกส่วนตัวก็ต้องบอกว่านี่ไม่ใช่งานของเมกาเดธที่อยากฟัง ไม่ใช่แฟนเพลงจริงก็ไม่ควรเสียเงินซื้องานชุดนี้

Megadeth

ถ้าหากว่าไม่เคยซื้ออัลบั้มรวมเพลงของเมกาเดธมาก่อนเลย งานนี้ก็คุ้มนะ คือมีเพลงเด็ดเก็บไว้เยอะมาก (หลายเพลงเป็นเพลงโปรดของเหล่าแฟนเพลง) รวมเพลงสามสิบกว่าเพลง

Megadeth

เดฟ มัสเทนใช้นิทานเรื่องนักเป่าปีแห่งฮาเมล์นเปรียบเทียบให้เราเห็นภาพว่า การที่ประชาชนเลือกนักการเมืองมาสักคนเพื่อบริหารบ้านเมืองและยอมทำตามที่นักการเมืองนั้นทุกอย่าง ก็เหมือนเดินตามเสียงปีที่เป่าเรียกไปสู่หายนะ

Megadeth

สมาชิกในวงชุดนี้ทำออกมาได้ดีกว่าที่คาดหวังไว้ คือนอกจากเดฟ มัสเทนแล้วก็มีเกลน โดรเวอร์ เป็นมือกีตาร์ (คนนี้เคยฟังตอนเล่นให้คิงไดมอนด์ก็ไม่ค่อยเท่าไหร่นะ) เจมส์ โลเมนโซ มือเบสที่เคยสร้างชื่อมากับวง ไวท์ไลออน ส่วนมือกลองเป็นฌอน โดรเวอร์ซึ่งทำให้นึกถึงนิก เมนซาสมัยยุค 80 ขึ้นมาซะงั้น

Megadeth

แนะนำให้คนที่เป็นแฟนเพลงดั้งเดิมอยู่แล้ว เลี่ยงงานชุดนี้ไปซะ ถ้าเพิ่งรู้จักหรืออยากลองฟังงานระดับคลาสสิกของเขา งานชุดนี้ก็ตอบสนองได้ดีมากเหมือนกัน

Megadeth

ที่ชัด ๆ เลยก็พลังความเป็นทีมดูอ่อนล้ามาก! การแสดงอยู่ในระดับมาตรฐานแต่ว่าขาดพลัง จนต้องใช้จินตนาการช่วยว่าถ้าเป็นไลน์อัป ช่วงต้นทศวรรษ 90 จะเป็นเช่นใด?