ข้ามไปยังเนื้อหา

ป้ายกำกับ: Mike Tramp

White Lion

White Lion: The Beginning

ดูท่าอนาคตของไวต์ไลออนอาจจะไม่สดใสเสียแล้ว ผลของการโดนยกเลิกสัญญาทำให้เฟลิกซ์กับนิกกีตัดสินใจลาออกจากวง แต่ไม่นานเกร็ก ดิแอนเจโลกับเดฟ สปิตซ์ก็เข้ามาร่วมวง แต่เดฟอยู่ไม่นานก็ไปอยู่กับแบล็กซับบาท เจมส์ โลเมนโซก็เดินเข้ามาเป็นสมาชิก

White Lion - Pride

White Lion: Pride

ไพร์ด (Pride) เป็นสุดยอดอัลบั้มจากยุคแฮร์แบนด์อีกชุดหนึ่ง เป็นอัลบั้มที่ทำให้หลงรักไวต์ไลออน และเชื่อว่าหลายคนคงรู้จักพวกเขาจากเพลง “เวนเดอะชิลเดรนคราย” (When The Children Cry) เพลงบัลลาดสุดฮิตในอัลบั้มนี้เช่นกัน

Mike Tramp: Stand Your Ground

เอาเป็นว่ามีเพลงน่าสนใจไม่ถึงครึ่งอัลบั้มบวกกับโทนเพลงที่สุขุม มิดเท็มโป้กันเป็นหลัก ทำให้ไม่ค่อยชอบภาพรวมของอัลบั้มนี้เท่าไหร่...ก็แล้วกัน

No White Lion ReUnion

หลังจากที่ไมค์ แทร็มป์ ไม่ประสบความสำเร็จในการเชิญชวนเพื่อนเก่าให้กลับมาร่วมงานในชื่อ White Lion ได้อีก เขาก็หานักดนตรีคนอื่นเข้ามาร่วมวงและออกทัวร์ในนาม White Lion

White Lion: Big Game

บิ๊กเกมโดดเด่นไม่แพ้ไพรด์ ในแง่ดนตรี ปัญหาคือเหมือนว่าพวกเขาผ่านจุดลงตัวและกำลังเหนื่อยจนเกิดความล้า เพลงในอัลบั้มมีความดีงามแต่ทำไมเวลาฟังจึงรู้สึกว่า “อ่อน” กว่า ไพรด์

White Lion: Mane Attraction

เมนแอตแทรกชันไม่ใช่อัลบั้มแย่มากมายอะไร เพียงแต่มันออกตามหลังอัลบั้มไพรด์ บิ๊กเกม เลยทำให้ดูด้อย กับอีกอย่างคือดูเหมือนว่าตอนนั้นทางวงคงมาถึงจุดตีบตันด้านความคิดสร้างสรรค์กันแล้ว

White Lion: Flight to Survive

แต่สำหรับแฟนเพลงไวต์ไลออนแต่ดั้งเดิมอัลบั้มนี้ไม่แย่ เข้าขั้นดีด้วย อย่างเช่นริฟฟ์และโซโลฝีมือวีโตยังยอดเยี่ยมเห็นแววมาตั้งแต่นั้นแล้วว่าน่าจะเป็นมือกีตาร์ดาวรุ่งพุ่งแรง มีเทคนิคและทักษะเหนือกว่ามือกีตาร์รุ่นราวคราวเดียวกันหลายคน