Obituary

In Loving Memories of Pat Torpey

แม้จะทำใจมาสักพักแต่ก็ยังรู้สึกว่าเร็วอยู่ดีเมื่อทราบข่าวว่าแพ็ต ทอร์ปี มือกลองวงมิสเตอร์บิ๊กเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ที่ผ่านมา ด้วยเหตุเกี่ยวเนื่องจากโรคพาร์กินสันที่เขาเป็นมาหลายปี

ได้ฟังเสียงกลองของแพตมาตั้งแต่ฟังอัลบั้ม สแตนอินไลน์ ของอิมเพลลิตเทอรี ตอนนั้นฟังอัลบั้มนี้เพราะนักร้องนำคือแกรห์ม บอนเน็ต มีชัค ไรต์เป็นมือเบส ส่วนหัวหน้าวงและมือกีตาร์คือ คริส อิมเพลลิตเทอรี อัลบั้มนั้นอาจไมได้มาตรฐานอิมเพลลิตเทอรีเพราะออกป็อปมากหน่อย แต่ก็เหมาะกับแกรห์มดี

ด้วยความที่ชอบอัลบั้ม สแตนอินไลน์ ก็เลยเริ่มสนใจนักดนตรีในวงอิมเพลลิตเทอรีเป็นต้นมา รวมทั้งแพต ในฐานะมือกลองด้วย พอหาข้อมูลต่อจึงได้รู้ว่าเขาก็ไม่ได้หน้าใหม่เสียทีเดียว เคยฝากฝีมือในอัลบั้มแสดงสด อีฟยูแคนต์ลิกเอ็ม…ลิกเอ็ม ของเท็ด นูเจนต์ เคยตีกลองในอัลบั้ม เรซทูพาราไดซ์ ของ เจฟฟ์ แพรีส

แล้วพอได้ข่าวการตั้งวงมิสเตอร์บิ๊ก ของ บิลลี ชีแฮน พอล กิลเบิร์ต อีริก มาร์ติน และ แพต ในตอนนั้น ความสนใจก็พุ่งไปที่บิลลีกับพอลมากกว่าอย่างอื่น อีริก มาร์ตินเคยทำอัลบั้มเดี่ยวพอชื่อเสียงของแพ็ตออกจะด้อยกว่าคนอื่นหน่อย เพราะส่วนใหญ่แพ็ตเป็นมือกลองรับจ้างตามรายการโทรทัศน์บ้าง ออกทัวร์ให้ศิลปินต่าง ๆ บ้าง (เคยตีกลองในคอนเสิร์ตของเบลินดา คาร์ไลน์ โรเบิร์ต แพลนต์ เป็นต้น)

แต่ฝีมือกลองของแพตก็ไม่โดนคนอื่นกลบรัศมีแต่อย่างใด

“แอดดิกทูแดตรัช”

อัลบั้มแรกของมิสเตอร์บิ๊กประสบความสำเร็จตามสมควร แต่ก็ไม่เปรี้ยงปร้างมาก ยอดจำหน่ายประมาณ 3 แสนแผ่นสำหรับช่วงนั้นถือว่าไม่มากมายอะไร เพราะมีหลายวงทำยอดจำหน่ายทะลุหลักล้าน (ส่วนตัวก็ไม่ได้ชอบอัลบั้มนี้มากนักเทคนิคเยี่ยมตามสไตล์ของบิลลีและพอลแต่เขียนเพลงไม่ค่อยติดหูเท่าไหร่ และช่วงนั้นก็มีหลายอัลบั้มที่ออกมาน่าตื่นตะลึง) แต่พอมาอัลบั้มลำดับที่ 2 ลีนอินทูอิต โอ้โห ทำไมเพลงติดหูเกือบทุกเพลง ฟังเพลงตั้งแต่เพลงแรกยันเพลงสุดท้ายแบบลื่นไหลไม่ติดขัด มีความต่อเนื่องราบลื่นฟังแล้วรื่นรมเยศ

อัลบั้มนี้มีเพลงฮิตออกมาหลายเพลง

“แด็ดดี บราเธอร์ เลิฟเวอร์ แอนด์ ลิตเติลบอย”

“กรีนทีนเต็ดซิกตีมายด์”

“จัสต์เทกมายฮาร์ต”

“อะไลฟ์แอนด์คิกกิง”

“ทูบีวิธยู”

จากนั้นชื่อของแพ็ตอยู่คู่ชาวร็อกและแฟนเพลงมิสเตอร์บิ๊กมาตลอด ตอนแสดงสดจะเห็นได้ชัดว่าแพตมีศักยภาพเหลือล้นไม่แพ้ใคร

“ไชน์”

“สโมกออนเดอะวอเทอร์”

แพตประกาศเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2014 ว่าเขาเป็นโรคพาร์กินสันมาหลายปี และที่ต้องประกาศข่าวร้ายนี้เพราะอาการทรุดจนเขาไม่อาจเล่นคอนเสิร์ตกับวง อัลบั้มเดอะสตอรีส์วีคูลด์เทลจึงเป็นอัลบั้มสุดท้ายที่เขาตีกลองให้กับมิสเตอร์บิ๊ก แต่เขายังเป็นสมาชิกวงอยู่และเป็นคนออกแบบไลน์กลองในอัลบั้ม ดีไฟอิงเกรวิตี โดยร่วมเขียนเพลงและใส่เสียงกลองในเดโมเทปด้วยดรัมแมชีน ตอนที่เห็นแพตในมิวสิกวิดีโอ “ดีไฟเกรวิตี” ยังบอกใครต่อใครว่าดูแพตมีความสุขดี

“ดีไฟเกรวิตี”

“เอฟรีบอดีนี้ดอะลิตเติลทรับเบิล”

ความตายเป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต บางคนจากไปกระทันหันไม่ทันได้เตรียมใจ บางคนก็ทราบว่าป่วยมาเป็นระยะเวลาพอสมควร แต่เมื่อทราบข่าวก็ยังอดสะเทือนใจไม่ได้อยู่ดี

แพตคงมีความสุขและเล่นดนตรีอยู่ในสรวงสวรรค์ ณ ที่นั้นคงมีนักดนตรีมากมายรอเขาอยู่แล้ว

13 ธันวาคม ค.ศ. 1953 – 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018

Advertisements
For Your Information,Glamorous Days

แพ็ต ทอร์ปีตรวจพบว่าตัวเองเป็นพาร์คินสัน

อ่านเจอข่าว แพ็ต ทอร์ปี ตรวจเจอว่าเป็นโรคพาคินสันแล้วเศร้าใจเล็กน้อย ถึงจะเข้าใจในหลักธรรมชาติว่า เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดา แต่ก็อดใจหายไม่ได้ Mr. Big กำลังจะมีอัลบั้มใหม่ The Stories We Could Tell ออกมา พร้อมกับจะออกทัวร์ในไม่ช้า ก็คงจะไม่มี แพ็ต ทอร์ปี มือกลองคนนี้ อ่านเพิ่มเติม