Guns N’ Roses: Not in This Lifetime

ตั้งแต่ “อิตโซอีซี” มาจนถึงปิดท้าย “พาราไดซ์ซิตี” เป็นช่วงเวลาดีดีที่น่าจดจำว่าครั้งหนึ่งในชีวิตได้ดูกันส์แอนด์โรเซสเสียที

โฆษณา

Guns N’ Roses: One in a Million

เพลง “หนึ่งในล้าน” จากอัลบั้ม จีเอ็นอาร์ลายส์ของกันส์แอนด์โรเซส เพลงนี้สร้างข้อถกเถียงมากมายในเรื่องการเหยียดผิว ทั้ง คนต่างชาติ (immigrants) พวกรักร่วมเพศ และคำผิวดำ (faggot) และเขาก็ออกตัวไว้ในเพลงแล้วว่า อย่ามาตำหนิอะไรเขา เขามันแค่เด็กผิวขาวจากเมืองเล็ก ๆ คนหนึ่งแค่นั้นเอง

เมื่อแอ็กเซิล โรสทำให้เกิดจลาจล 1991

เมื่อเขาขึ้นบนเวทีอีกครั้ง เขาคว้าไมโครโฟนก็ตะโกนด่าฝ่ายรักษาความปลอดภัย ขว้างไมโครโฟนกับพื้นด้วยความโมโหและเดินลงเวทีไป สแลชได้แต่บอกคนดูว่า “เขา (หมายถึงแอ็กเซิล) ขว้างไมค์ลงพื้น เราต้องยุติการแสดงแล้ว”

อันเกี่ยวเนื่องถึงกันส์แอนด์โรเซสลำดับที่ 1 – เพลงแครชไดเอ็ท

สำหรับเดโมต้นฉบับของกันส์แอนด์โรเซสมีหลุดออกมาเผยแพร่ทั่วไป ในเดโมนี้เสียงโซโลกีตาร์ไม่ใช่ฝีมือสแลช เข้าใจว่าน่าจะเป็นฝีมือของเวสท์

สิ่งที่เรามีในตอนนี้คือการสื่อสารที่ล้มเหลว

ที่แย่กว่านั้นคือความบาดหมางฝังลึกเสียจนทุกวันนี้เราสนใจเรื่อง “ใครพูด/เขียน” มากกว่าสนใจเนื้อหาสาระของคำพูด/บทความนั้น อคติบดบังหัวใจจนไม่ยอมรับอะไรทั้งสิ้นหากมาจากฝ่ายคนที่เราคิดว่าอยู่ตรงข้ามกัน

Slash เตรียมออกอัลบั้มใหม่

งานนี้ Slash บอกว่าคิดไว้แต่แรกแล้วว่าจะทำเพลงกับแขกรับเชิญ ดังนั้นในแต่ละเพลงมันจึงไม่ใช่แค่เพลงของ Slash ที่มีแขกรับเชิญมาช่วยเล่น แต่เป็นเพลงที่ตั้งใจจะให้แสดงตัวตนของแขกรับเชิญในบทเพลงร่วมกับ Slash

Guns N’ Roses: The Making of Appetite for Destruction

ทางวงซ้อมกับไมค์ คลิงค์อยู่หลายสัปดาห์ ก่อนจะเข้าห้องบันทึกเสียงรัมโบเร็คคอรดส์ (ของ เดอะกัปตันจากวงเดอะกัปตันแอนด์เทนนิล) ในเดือนมกราคมค.ศ. 1987 ใช้เวลาสองสัปดาห์ในการทำแทร็กทั่วไป จากนั้นไมค์จะมาคัดเลือกเอาแทร็กที่ชอบมาใช้

Guns N’ Roses: In The Begining

ดับเบิ้ลยู แอ็กเซิล โรสหรือก่อนหน้านั้นคนในลาฟาแยตต์รู้จักเขาในชื่อวิลเลียม บรู๊ซ ไบลีย์หรือ บิล ไบลี่ย์ไอ้เด็กเหลือขอที่ชอบก่อเรื่องที่มีจิตใจฝักใฝ่อยากเป็นร็อกสตาร์