“วีอาร์เอ็กซ์” ดำเนินเรื่องโดยมีโยชิกิเป็นศูนย์กลาง จนอยากจะเปลี่ยนชื่อสารคดีเรื่องนี้เป็น “ไอแอมโยชิกิ” ให้สิ้นเรื่องสิ้นราว โทชิซึ่งร่วมตั้งวงมาด้วยกันแท้ ๆ ยังแทบไม่มีบทบาท

ซื้ออัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์ วีอาร์เอ็กซ์ มาฟัง โดยยังไม่ได้ชมภาพยนตร์ วีอาร์เอ็กซ์ ก่อนจะซื้อก็คิดแล้วคิดอีก จะจ่ายเงินซื้ออัลบั้มเพื่อจะเอา “ลาวีนัส” กับ “วิธเอาต์ยู” มันคุ้มมั้ย? แต่วิญญาณสาวกเอ็กซ์ข้างในตะโกนบอกว่า จ่ายไปเถอะ จ่ายไป เป็นสาวกเอ็กซ์ต้องยอมจ่ายเอาเงินไปอุดหนุนบำรุงท่านโยชิกิ ศาสดาเอ็กซ์ผู้ยิ่งใหญ่

ส่วนเพลงอื่น “ลองกิง” “ฟอร์เอฟเวอร์ เลิฟ” “เทียร์” เป็นเพลงบัลลาดขาดใจที่ฟังกี่ครั้งก็เคลิ้มไปทุกครั้งทั้งเสียงร้องและท่วงทำนองงดงาม บางทีถ้าโยชิกิไปทำงานเดี่ยวให้มันรู้แล้วรู้รอด ไม่ค้างคามาถึงเอ็กซ์อาจจะได้ฟังดาห์เลีย ที่ระห่ำกว่านี้

สิ่งที่เตรียมใจก่อนจะดูคอนเสิร์ต ไม่หวังความประหลาดใจใดใดทั้งสิ้น เพราะเอ็กซ์เป็นวงดนตรีที่ทำอะไรตามสคริปต์เดิมไม่ค่อยมีการเปลี่ยนแปลงเท่าไหร่ ยกเว้นรายละเอียดเล็กน้อยจะเปลี่ยนไปตามสถานที่แสดง

X-1989

วง X ก็เหมือนกับวงดนตรีอีกหลายวงที่พัฒนาด้านดนตรีและค้นหาตัวตนไปเรื่อย จากจุดแรกที่ยังไม่มีอะไรลงตัวใน Vanishing Vision จนเริ่มลงตัวใน Blue Blood และแตกแขนงต่อยอดใน Jealousy