Donnie Vie: The White Album

อัลบั้มนี้เป็นเพลงป็อป ฟังสบาย ไร้กังวล เน้นท่วงทำนองเป็นหลักและออกมาดี เป็นผลงานที่ยอดเยี่ยมสำหรับคนที่ชอบเพลงป็อปร็อกที่เน้นท่วงทำนอง

โฆษณา

Nick Cave & the Bad Seeds – Push the Sky Away

ในเวลาที่ไม่อยู่ในอารมณ์ฟังเพลงเร่งเร้าอย่างปกติ การนั่งฟังอัลบั้มนี้เงียบๆ สร้างความอิ่มใจให้ชีวิตได้อย่างดี บทเพลงเหมือนจะราบเรียบในบางขณะ ทว่าการสร้างบรรยากาศในแต่ละเพลงมีบริบทที่แตกต่างทำให้อารมณ์ของคนฟังโดนชักนำให้ดื่มด่ำไปกับสุนทรีย์ทางดนตรีของนิค เคฟ แอนด์เดอะแบดซีดส์

Mike Tramp: Stand Your Ground

เอาเป็นว่ามีเพลงน่าสนใจไม่ถึงครึ่งอัลบั้มบวกกับโทนเพลงที่สุขุม มิดเท็มโป้กันเป็นหลัก ทำให้ไม่ค่อยชอบภาพรวมของอัลบั้มนี้เท่าไหร่...ก็แล้วกัน

Rod Stewart: Some Guys Have All the Luck

งานรวมเพลงชุดนี้ค่อนข้างคุ้มค่าสำหรับคนที่ต้องการฟังเพลงฮิตๆ และเป็นที่รู้จักดีของ Rod Stewart จะมีปัญหาอยู่บ้างก็ในเรื่องของการดึงเพลงมาไม่ครบ คือห้าอัลบั้มแรกของเขาที่อยู่กับ Mercury นั้นโดนคัดเลือกมาเพียง 4 เพลง เท่านั้น

David Bowie: iSelect

และสำหรับแฟนเพลงถ้าจะหามาเก็บไว้เป็นคอลเล็คชันส่วนตัวก็ไม่น่าผิดหวังทุกเพลงจะดึงเอาความทรงจำเก่า ๆ กลับมาได้อย่างน่าทึ่งทีเดียว

Queen + Paul Rodgers: The Cosmos Rocks

งานนี้อะไรก็ดีไปหมด ทั้งเสียงร้องของพอล ร๊อดเจอร์ การเล่นดนตรีที่มีชั้นเชิงของไบรอั้น เมย์และโรเจอร์ เทเลอร์ การทำดนตรีให้ซาวนด์ออกย้อนยุคแต่ว่ายังมีความสดใหม่มีพลัง

Manic Street Preachers

เดอะมานิกส์ตั้งวงกันในช่วงปี ค.ศ. 1986 โดยเพื่อนร่วมโรงเรียนสี่คนคือ เจมส์ ดีน แบร็ดฟิลด์ (กีตาร์, ร้องนำ) ฌอน มัวร์ (กลอง) นิกกี้ ไวเออร์ (กีต้าร์) และฟลิกเกอร์ (เบส) เป็นวงแนวพังก์สุดขั้วที่ยึดวง เดอะแคลชเป็นต้นแบบ

Paul Gilbert: Get Out of My Yard

สำหรับลูกเล่นและเทคนิคก็มีให้ฟังกันเพียบ ไม่ค่อยน่าแปลกใจและไม่มีอะไรขาดตกบกพร่อง คือมันเป็นงานที่เหมาะสำหรับคนที่ต้องการฟังเสียงกีต้าร์ของกิลเบิร์ตให้จุใจมากกว่านะ